ΓΝΩΜΗ-ΑΡΘΡΑ

«Διασκεδάζουμε όλοι στην κηδεία» τού Χρήστου Γιανναρά

2019-11-11 12:14

Ανερμήνευτη, σωστό αίνιγμα, η παθητικότητά μας των σημερινών Ελληνώνυμων για όσα συμβαίνουν στη χώρα μας, στο (ακόμα ή περίπου) κοινό μας σπίτι. Θυμίζω:

Επίσημη «Ανεξάρτητη Αρχή» ανακοινώνει ότι «μεγάλη μερίδα» παιδιών (δεν λέει αριθμό ούτε ποσοστό) τελειώνουν το Δημοτικό Σχολείο και το Γυμνάσιο (εννέα χρόνια υποχρεωτικής εκπαίδευσης) χωρίς να έχουν μάθει ανάγνωση και γραφή – είναι παιδιά «λειτουργικώς αναλφάβητα». Εχουν προαχθεί από τάξη σε τάξη και από τη «στοιχειώδη» στη «μέση εκπαίδευση» χωρίς να μπορούν, τα δύστυχα, ούτε να διαβάζουν, ούτε να γράφουν. Η είδηση δημοσιεύεται πρωτοσέλιδη («Κ» 13.9.2019), αλλά αντίδραση καμιά – «δεν κουνιέται φύλλο». Κανένας σχολιασμός από τους πολιτικά υπεύθυνους για την εκπαίδευση, απόλυτη σιγή και αδιαφορία από τα πανεπιστήμια, άφωνοι οι λαλίστατοι συνδικαλιστές. Θέμα ζωής ή θανάτου για την ελληνική κοινωνία, και τα αντανακλαστικά μας νεκρωμένα.

Δεύτερο σύμπτωμα παθητικότητας που βεβαιώνει ανενεργά τα αισθητήρια, νεκρωμένο το ένστικτο αυτοσυντήρησης: η αγλωσσία, ο πρωτογονισμός της εκφραστικής. Στα δυσαρίθμητα τηλεοπτικά κανάλια και ραδιόφωνα η ελληνική γλώσσα κατακρεουργείται ατιμωτικά, βιάζεται, εξαθλιώνεται, και κανένας ποτέ δεν επεμβαίνει. Δεν υπάρχει έλεγχος, ούτε καν δειγματοληπτικός για εκφοβισμό – η γλώσσα υποβαθμίζεται αδιάντροπα από πρωθυπουργούς και κορυφαίους των θεσμών, ο πρωτογονισμός διαχέεται σαν αυτονόητος ως την έσχατη πτυχή του δημόσιου βίου. Η αγραμματοσύνη περιθωριοποιεί τη διαχρονική γλωσσική περιουσία αιώνων, εκχυδαΐζει τον δημόσιο βίο.

Τρίτο, παμμέγιστο σκάνδαλο συλλογικής παθητικότητας, σύμπτωμα επιθανάτιας νάρκης: Η αφελέστατη, βοσκηματώδης ανοχή ή η εμφανέστατα εξαγορασμένη συνέργεια στην προγραμματική αλλοίωση των δημογραφικών δεδομένων του ελλαδικού πληθυσμού. Ολοι οι Ελληνώνυμοι, κάποια χρόνια τώρα, κάθε μέρα, βλέπουμε και ακούμε στα Δελτία Ειδήσεων το σταθερό θέαμα και δράμα χιλιάδων, πολλών εκατοντάδων χιλιάδων, αρχικά κατατρεγμένων και τώρα πια κυρίως βουλιμικών ανθρώπων, λιμασμένων για τον ηδονικό «πολιτισμό» της «ελευθερίας των Αγορών» να φτάνουν παράνομα στις ακτές μας.

Ευαίσθητος ο Ελληνας συγκινήθηκε με τους πρώτους πρόσφυγες, τους φυγάδες από τον αγοραίων σκοπιμοτήτων πόλεμο, το ρήμαγμα της ζωής και τη σφαγή. Εμπειροι της προσφυγιάς και του διωγμού, βγήκαμε στους δρόμους να μοιραστούμε την μπουκιά μας με αλλόγλωσσους και αλλόπιστους φυγάδες από τη συμφορά. Σύντομα όμως στους φυγάδες προστέθηκαν τα σμήνη των λαθραίων, που η Τουρκία τους κρατάει ενέχυρο εκβιασμών, ντοπαρισμένους από τη λιγούρα για το πέρασμα στον «παράδεισο» του Βίζεγκραντ.

Ωσάν να μη βλέπουμε πια οι Ελληνες, να μην αντιλαμβανόμαστε το παιχνίδι που παίζεται. Ποιοι τώρα καταφθάνουν, κατά χιλιάδες, με τη μεσολάβηση χρυσοπληρωμένων δουλεμπόρων, στις ακτές των ελληνικών νησιών. Τους υποδέχονται έμμισθοι υπάλληλοι του ελλαδικού κράτους και μισθοφόροι ατζέντηδες «μη κυβερνητικών οργανώσεων», δηλαδή ιδιώτες που επίσημα, δίχως προσχήματα, πρακτορεύουν συμφέροντα: τουρκικών υπηρεσιών ή του οργανωμένου δουλεμπορίου.

Οταν στα ελληνικά (ακόμα) νησιά ο αριθμός των εισβολέων ξεπερνάει για κάποιο διάστημα τον αριθμό των μόνιμων κατοίκων, τότε ναυλώνονται πλοία «της γραμμής» (με χρήματα του λεηλατημένου από τη φορολόγηση πολίτη) για να μεταφερθούν οι εισβολείς στην «ενδοχώρα». Με ταχύτητα απίστευτη ετοιμάζονται οικισμοί, που παρόμοιους δεν γνώρισε ποτέ η εμπειρία Ελλήνων σεισμοπαθών, πυροπαθών, πλημμυροπαθών. Και η πελώρια απορία είναι, γιατί; Γιατί τόση εξευτελιστική χαμέρπεια σε αυτό το κράτος, όποια κι αν είναι η κυβέρνηση, όποιος κι αν εισπράττει τη χαμέρπεια. Ποιος λογαριάζεται αφεντικό και τον υπακούνε τυφλά τόσο η «πρώτη φορά Αριστερά» όσο και η «προοδευτική» στον μηδενισμό της Δεξιά;

Ανεξήγητος εφησυχασμός συνοδεύει και την κατεστημένη πια αβελτηρία, ενδημική και αυτονόητη συνολικά στους «προοδευτικούς» κύκλους. Αβελτηρία σημαίνει: νωθρότητα, οκνηρία της σκέψης, μωρία, ηλιθιότητα. Γεννάει την αβελτηρία ο δογματισμός, και δογματισμός είναι το ηδονικό αφιόνι για την ανεπάγγελτη, δίχως ελπίδα ή προοπτικές νεολαία. Με το αφιόνι του δογματισμού της όποιας μπαγιάτικης ιστορικο-υλιστικής κονσέρβας, Αριστερής τάχα ή τάχα «προοδευτικής» Δεξιάς, κάποια νεολαία βαυκαλίζεται ότι έχει «πεποιθήσεις». Λογαριάζει την ψυχολογική εγκύστωση στο Τίποτα σαν προνομία συστράτευσης στις «προοδευτικές δυνάμεις».

Πατρίδα, Ιστορία, κοινωνία - κοινότητα, σημαία, Γιορτή, κοινό όραμα, όλα αυτά, τα «ανοιχτά μυαλά» οφείλουν να τα χλευάζουν. Ακόμα και η αναισχυντία δικαιώνεται από την «προοδευτική» διαμαρτυρία. Τα κορίτσια της Νέας Φιλαδέλφειας καμάρωναν σαν άδειες ψυχές, μόνο για να χλευάσουν το συμβατικό Τίποτα της εθνικής γιορτής, το Τίποτα που παρελαύνει σαρκώνοντας το κενό και την άγνοια. Ενας δάσκαλος παλιός (που θα πει: πολύ ατίθασος στον συμβιβασμό) μπροστά στην «προοδευτική» αναισχυντία που βεβήλωνε τη γιορτή της πατρίδας, απλώς, με ευγένεια και σεβασμό, θα έβγαζε σιωπηρά το καπέλο του. Οπως όταν περνάει από μπροστά μας ένα φέρετρο, σε κηδεία.

Το παιχνίδι έχει τελειώσει, είναι οριστικά χαμένο. Η Ιστορία θα διασώσει, ίσως, κάποια εικόνα της νεκροπομπής. Σηκώνουν το φέρετρο οι αυτουργοί της εκφερόμενης νέκρας, οι πρόσφατοι: Κεραμέως, Γαβρόγλου, Αρβανιτόπουλος, Βερυβάκης. Πλαισιώνουν, όλοι όσοι ασέλγησαν στο σημερινό πτώμα, συνειδητοί «προοδευτικοί» ή τυχάρπαστες μετριότητες.

Είκοσι οχτώ υπουργοί Παιδείας, σε σαράντα τέσσερα χρόνια. Ετοίμασαν την ασχημοσύνη των κοριτσιών της Νέας Φιλαδέλφειας.

Οι θεωρητικοί της παρτσακλότητας

2019-10-31 16:35

Οι θεωρητικοί της παρτσακλότητας
Ή αλλιώς, η αποδόμηση του αριστερίζοντος (συχνά με τον μανδύα του φιλελεύθερου) ιδεοπολτού που έχει επιβληθεί στον δημόσιο λόγο...

Γράφει ο Θάνος Τζήμερος

 

Το άρθρο δεν αφορά τις σιτεμένες κορασίδες τής (όπως αποδείχθηκε) νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ που αυτογελοιοποιήθηκαν «παρελαύνοντας» σαν παρτσακλά. Συριζαίες είναι, μέχρι εκεί φτάνει το μυαλό τους, δεν μπορείς να περιμένεις περισσότερα. Αφορά τους, αρκετούς δυστυχώς, θεωρητικούς της «παρτσακλότητας» που τις υπερασπίστηκαν, άλλοι ενθουσιωδώς, κι άλλοι πιο συγκρατημένα αλλά με κατανόηση γι’ αυτό «που ήθελαν να πουν τα παιδιά».

Επειδή αυτός ο αριστερίζων (συχνά με τον μανδύα του φιλελεύθερου) ιδεοπολτός έχει επιβληθεί στον δημόσιο λόγο κι έχει επίσης διαμορφώσει μια τεχνική «ψαρώματος» του κοινού με περισπούδαστες αναλύσεις και σοφά γνωμικά, ότι τάχα μου πρέπει να «αφουγκραστούμε το μήνυμα» κάθε διαταραγμένου, αλλιώς είμαστε εθνίκια που έλεγε κι ο πρώην κύριος σύμβουλος και αυταρχικοί, ενώ αυτοί είναι η προοδευτικουριά και οι δημοκράτες, συγκέντρωσα τις «θέσεις» τους και τις αποδομώ, μία προς μία.

Πρέπει να ακούμε το μήνυμα των παιδιών, ακόμα κι αν το εκφράζουν «άγαρμπα».

Ποιο μήνυμα; Είναι κάποιος σε θέση να εκφράσει με σαφήνεια ποιο ήταν το μήνυμα μιας ομάδας που παρήλασε σαν να έχει βαριά κινητικά προβλήματα; Ο καθένας «ερμηνευτής» έδωσε τη δική του εκδοχή, δηλαδή το δικό του μήνυμα. Η πρώτη λοιπόν αποτυχία του «χάπενινγκ» ήταν πως δεν είχε μήνυμα. Αν πρέπει να εξηγήσεις για ποιον λόγο κάνεις κάτι, δεν το κάνεις σωστά! Έχει σημασία αυτό; Βεβαίως. Διότι αναδεικνύει ακόμα μια πτυχή της αμορφωσιάς των συμμετεχουσών στο χάπενινγκ, δηλαδή της αποτυχίας της ειμαι-τέρας Παιδείας.Μορφωμένος είναι ο έχων μορφή, αυτός που μπορεί να δώσει μορφή στις εκδηλώσεις του, στην επικοινωνία του, στις σχέσεις του με τους άλλους. Αμόρφωτος είναι ο αδιαμόρφωτος. Γιατί χρειάζεται η μορφή; Διότι η μορφή είναι στοιχείο του μηνύματος και πολύ συχνά είναι το ίδιο το μήνυμα.  Πρέπει να ξέρεις πώς, πότε, και πού εκφράζεις κάτι ώστε να γίνει τουλάχιστον κατανοητό, πριν γίνει αποδεκτό. Τα παρτσακλά της παρέλασης δεν κατάφεραν ούτε αυτό το στοιχειώδες.

Δεν είναι σωστό να υποχεώνουμε τα παιδιά να συμμετέχουν σε μια παρέλαση με το νόημα τη οποίας διαφωνούν.

Ποιος υποχρεώθηκε να συμμετάσχει; Δεν είμαστε πια στο ’67. Αν ένα παιδί διαφωνεί, μπορεί να ζητήσει να εξαιρεθεί από την παρέλαση. Όσα συμμετέχουν το κάνουν οικειοθελώς και με καμάρι. Αν ένας γονιός διαφωνεί, επίσης μπορεί να ζητήσει να εξαιρεθεί το παιδί του. Είμαστε όμως σίγουροι ότι αυτή είναι και η επιθυμία του παιδιού;

Δεν είναι σωστό να βάζουμε τα παιδιά να παρελαύνουν σαν στρατιωτάκια. Άλλο το σχολείο, άλλο ο στρατός.

Γιατί «σαν στρατιωτάκια»; Φέρουν τυφέκιο; Η παρέλαση, δηλαδή η συντεταγμένη πορεία μιας ομάδας ανθρώπων που συμμετέχουν σε μια τελετή είναι εκδήλωση που συνηθίζεται σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, σε όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας: από την πομπή των Παναθηναίων, μέχρι τις μηχανοκίνητες πορείες των «χαρλεάδων» κι από τις student processions των Πανεπιστημίων μέχρι την Gay Parade της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Είναι μια μορφή έκφρασης που εξαίρει την ομαδικότητα και δημιουργεί αυτοπεποίθηση. Γιατί αυτά να είναι χαρακτηριστικά μόνο των στρατιωτών και όχι και των μαθητών; Αλήθεια, πώς θα έβλεπαν οι θεωρητικοί της παρτσακλότητας ένα αντίστοιχο χάπενινγκ που θα χωνόταν στη Gay Pride και θα τη διακωμωδούσε;

Με άλλους τρόπους δημιουργείται εθνική συνείδηση, όχι με παρελάσεις.

Προφανώς δημιουργείται με άλλους τρόπους, δηλαδή με τον εξής έναν: την Παιδεία. Ποιος σας είπε όμως ότι η παρέλαση έχει σκοπό τη δημιουργία εθνικής συνείδησης; Υπάρχουν άνθρωποι τόσο χαζοί που να πιστεύουν ότι περπατώντας με ρυθμό και στοίχιση, μπορεί να δημιουργηθεί οτιδήποτε άλλο, εκτός από ιδρώτας; Η παρέλαση είναι εκδήλωση προϋπάρχουσας εθνικής συνείδησης. Για όσους έχουν. Για όσους δεν έχουν, ας δεχθώ ότι είναι ένα πανηγυράκι. Ακόμα κι έτσι, σε τι εμποδίζει τη δημιουργία εθνικής συνείδησης; Μάλλον βοηθάει προς αυτόν τον σκοπό, καθώς ακόμα κι αν ο δάσκαλος είναι στο ΚΚΕ και όλη μέρα στο μάθημα καταγγέλλει τον καπιταλισμό, ο μαθητής λόγω του εορτασμού και της παρέλασης κάτι θα ακούσει για τη θυσία των παππούδων του. Εκτός κι αν είναι αυτό ακριβώς που ενοχλεί τους θεωρητικούς της παρτσακλότητας.

Είναι στο πλαίσιο της ελευθερίας της έκφρασης. Τα παιδιά πρέπει να έχουν δικαίωμα να αμφισβητούν τα πάντα.

Εδώ είναι που ο ιδεοπολτός έχει χάσει και τα αυγά και τα πασχάλια. Οι πάντες, όχι μόνο τα παιδιά, πρέπει να έχουν αυτό το δικαίωμα. Έχεις κάθε δικαίωμα να είσαι κατά της παρέλασης, του στρατού, του έθνους, της γης και του ηλιακού συστήματος, άμα λάχει. Μπορείς να το εκφράζεις στις παρέες σου, στα social media, μπορείς να γράφεις άρθρα και να εκδίδεις βιβλία εναντίον τους. Δεν μπορείς όμως να πηγαίνεις εκεί που συγκεντρώνονται όσοι έχουν αντίθετη άποψη με σένα και να τους προσβάλεις. Ποια λογική έχει ένα χάπενινγκ ακτιβιστών κατά του γάμου, την ώρα μιας γαμήλιας τελετής; Αν δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε την ελεύθερη έκφραση από την προσβολή, τη χυδαιότητα και την αλητεία, έχουμε μεγάλο πρόβλημα.

Στο κάτω-κάτω ήταν μια ειρηνική εκδήλωση.

Αυτό έλειπε να μας πλάκωναν και στο ξύλο τα παρτσακλά. Όμως βία δεν είναι μόνο η σωματική βία. Βία είναι η βάναυση προσβολή για όσους συμμετείχαν στην παρέλαση, οι περισσότεροι με νεκρούς και τραυματίες προγόνους στο έπος του ’40. Βία είναι να διακόπτεις με το «έτσι θέλω» τη ροή οποιασδήποτε εκδήλωσης στην οποία συμμετέχουν άνθρωποι οικειοθελώς, από τη ροή μιας ομαδικής προσευχής μέχρι τη ροή ενός ομαδικού σεξ.

Δεν υπάρχει αδίκημα στον ΠΚ που να τιμωρεί αυτό που έκαναν.

Δυστυχώς, είναι αλήθεια. Υπάρχει όμως «κράξιμο». Υπάρχουν οι φατσούλες τους, είναι αναγνωρίσιμες, από αυτές μπορούμε να μάθουμε το ποιες είναι και να γίνουν ρεζίλι, με ονοματεπώνυμο. Όταν διεκδικείς το δικαίωμα να με φτύνεις στα μούτρα, δεν φαντάζομαι να σε ενοχλεί το δικαίωμά μου να προβάλω την πράξη σου, έτσι δεν είναι; Στο κάτω κάτω θα σε ηρωοποιήσουν οι ομοϊδεάτες σου. Αυτό δεν επεδίωκες;

Τελικά, θα πρέπει να έχουμε μαθητικές παρελάσεις ή όχι;

 

Αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Ευχαρίστως να κάνουμε τη συζήτηση ανταλλάσσοντας επιχειρήματα. Όχι με γελοία χάπενινγκς και χυδαίες προσβολές. Αν θες την άποψή μου, συνοπτικά: δεν θα τις χρειαζόμασταν αν ήμασταν μια σοβαρή χώρα στην οποία η εθνική συνείδηση θα είχε αναπτυχθεί καλλιεργούμενη από το σύνολο των φορέων που είναι επιφορτισμένοι με αυτό το καθήκον. Όταν όμως οτιδήποτε εθνικό (όχι εθνικιστικό, να συνεννοούμαστε, ε;)  δέχεται πυρά ομαδόν από την αριστερίλα και από την κορεκτίλα ταυτόχρονα, κι όταν η Παιδεία είναι σφηκοφωλιά ενθομηδενιστών, οτιδήποτε μας συνδέει έστω και συμβολικά, έστω και υποσυνείδητα, με τις θυσίες που απαιτήθηκαν για να είμαστε ελεύθεροι και να μπορούμε να κουβεντιάζουμε αυτά που κουβεντιάζουμε τώρα, το διαφυλάσσουμε ως κόρη οφθαλμού. Δεν νομίζω να είχαμε αυτή την άνεση σε καθεστώτα σαν κι αυτά που ονειρεύονται τα παρτσακλά. Αν γίνουμε ποτέ σοβαρή χώρα, τα ξαναλέμε.

kourdistoportocali.com

 

Τυχερούληδες, θα κονομήσετε - Γράφει ο Φοίβος Ιωσήφ

2019-10-18 21:41

Χρονογράφημα
Τυχερούληδες, θα κονομήσετε
----------------------------------------
Είμαστε έθνος ανάδελφο, δεν έχουμε όμοιό μας άλλο στην εξυπνάδα, την μαγκιά και την επενδυτικότητα. 

Τι να μας πούν οι Γερμανοί και τι οι Ιάπωνες. Κινητήρες Diesel ξέρουν να κάνουν και βαρέα χωματουργικά οχήματα, τίποτα άλλο, απολύτως τίποτα άλλο. Μέταλλα και πάλι μέταλλα. Χάλυβες, κασσίτερο και κανάν χαλκό, και περνιώνται και για έξυπνοι. Ας γελάσω! 

Εμείς με το τίποτα και κονομάμε περισσότερα. Να, για παράδειγμα η τελευταία επένδυση στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού. Ενώ στην ουσία είναι ένας χέρσος τόπος θα δείτε ξαφνικά πως θα τα οικονομήσουν οι Έλληνες ώσπου να πείς κίμινο, στο άψε σβήσε. Μάλλον σβήσε το φώς να κοιμηθούμε. Θα χτίσουμε εκεί με λεφτά των Ελληνικών Τραπεζών ένα θαυμάσιο καζίνο. Με δικά μας λεφτά, βγαλμένα από το βαμπάκι και το τίμιο σιτάρι και όχι από τα κέρδη της Citroen και της BMW. Δεν καταδεχόμαστε καϋμένε τέτοια λεφτά, έχουμε κι εμείς την υπερηφάνιά μας και την τσαχπινιά μας. 

Θα αρχίσει η ρουλέτα να λειτουργεί, θα μπουκάρουν μέσα τα Ελληνόπουλα και θα αρχίσει ο ανηλεής τζόγος. Όσα βάζετε, τόσα παίρνετε, συν τα κέρδη που θα τρέχουν από τα πατζάκια σας. Έτσι βγαίνουν τα πολλά τα λεφτά, θα τζογάρει ο Ελληνικός λαός, δεν θα καθίσει βλακωδώς όπως οι Σουηδοί και οι Αμερικάνοι να φιάχνει μπαταρίες αυτοκινήτων, μπαταρίες κουζίνας και τρακτέρ όλων των τύπων για βαθειά άροση. 

Για να τα κάνεις όλα αυτά θέλεις πολύ χρόνο, σπουδές, επιστήμονες και κόπο. Το σπουδαίο για ένα λαό είναι να οικονομίσει σε χρόνο μηδέν για να του μείνουν κι αυτουνού λίγα χρονάκια να τα περάσει με την γκόμενα στην Μαγιόρκα και όπου αλλού κάνουν καλά κοκταίηλς. Αν είναι να δουλεύουμε μέχρι τα γεράματα ας γίνουμε Γερμανοί, να γίνουμε στα πενήντα μας σαν σίγμα τελικό. Ή είμαστε έξυπνοι ή είμαστε Αμερικανάκια να κατασκευάζουμε μέχρι τα βαθιά μεσάνυχτα πυραύλους και αεροπλάνα

 Ευτυχώς όμως είμαστε έξυπνοι, προικιό από τον Ορθόδοξο Θεό μας κι έτσι με το καινούριο καζίνο θα λύσουμε όλα τα προβλήματα ακόμη και των εγγονών μας. Μετά, χους ει και εις κρεματόρειον απελεύσει. Σταχτούλα για τα ζαρζαβατικά, κυρίως τα κολοκυθάκια.
Η επένδυση του Ελληνικού είναι του τύπου αποβλάκωση μετά χαρτοπαιξίας μέχρις εξοντώσεως και του τελευταίου Ευρώ. Αλλά δεν σταματάμε εδώ, προχωρούμε και σε άλλες επιτυχίες. Στον χώρο της επένδυσης θα κληθούν να δουλέψουν και καμμιά διακοσαριά χιλιάδες Έλληνες για την αποπεράτωση. 

Έτσι θα μετακομίσουν στην Αθήνα τμήματα των νομών Ευρυτανίας, Αρκαδίας, Θεσπρωτίας, Ημαθίας και Μαγνησίας. Είναι ήδη τα χωριά άδεια και στα σπίτια μένουν ανενόχλητοι Αλβανοί και Αφγανοί, με την νέα επένδυση θα προστεθούν και οι φίλιες φυλές του Πακιστάν και της Σομαλίας. Εμείς βρε κουτά τι να τα κάνουμε τα χωριά, θα συμπυκνωθούμε όπως οι χυμοί των φρούτων στην παραλιακή, να δώ τι θα έρθει να πάρει ο Ερντογάν, κενά σπίτια και χωράφια ακαλλιέργητα. Καλά, δεν πιανόμαστε, γατόνια είμαστε τύπου Αγκύρας. Αυτό νομίζω φτάνει, τα λέει όλα και με το παραπάνω. Σοφή λύση το Ελληνικό. Και για μας και για τον Ερντογάν. 

Σας το είπα από την αρχή, δεν πιανόμαστε σε ιδέες και σε έξυπνες επενδύσεις, έχουμε γίνει καπνός και σε λίγο θα μετακομίσουμε και σαν είδηση στο μετεωρολογικό δελτίο, μόνον η Χριστίνα Σούζη θα μας αναγνωρίζει. Περιμένετε και θα δείτε. Aπό τον ουρανό πλέον!
 

Φοίβος Ιωσήφ

Κάπως έτσι… την πάθαμε και στη Μικρά Ασία

2019-10-18 14:51

Γράφει ο Φαήλος Κρανιδιώτης

Ύστερα από μακρά στρατιωτική, ηθική και πολιτική παρακμή, με κομβικό σημείο την ήττα στο Μαντζικέρτ, η τότε ελίτ, κυρίως οι γαιοκτήμονες πρόδωσαν τον λαό, τον αυτοκράτορα και την Ορθοδοξία για να διατηρήσουν την περιουσία τους και να παραμείνουν άρχουσα τάξη.Κάπως έτσι, με την επ’ ολίγον οδυνηρή απώλεια απλώς μιας πόσθης, αναλόγως αν ο ιμάμης ήταν αλαφροχέρης, και ένα απλούστατο τυπικό, με την επανάληψη της φράσης «Ένας είναι ο Αλλάχ και ο Μωάμεθ, ο προφήτης του», έπαιρναν το καινούργιο τους όνομα και μεταπηδούσαν από την τάξη των σκλάβων στην τάξη των κυριάρχων.

Απαλλαγμένοι από τον κεφαλικό φόρο και το παιδομάζωμα, τις ατιμώσεις και τις αυθαιρεσίες, παρέσυραν μαζί τους πλήθος από τους φοβισμένους κολίγους και υπηρέτες τους. Την ώρα που απλοί άνθρωποι και άρχοντες με τιμή έπεφταν πολεμώντας, υπερασπιζόμενοι την πίστη και την ελευθερία τους, η προδοτική ελίτ, μαζί με τους υποκύψαντες στην απειλή εξόντωσης, διευκόλυνε την οθωμανική κατάκτηση σε πολλές περιοχές.

Η πρόοδος αυτής της κατάκτησης, που ξεκίνησε από 25.000 καβαλάρηδες πλιατσικολόγους, ήταν ένα μείγμα σφαγής, εξανδραποδισμού και προδοσίας. Οι Έλληνες της Μικράς Ασίας δεν εξαφανίστηκαν. Πολλοί εσφάγησαν, αλλά αρκετοί εξισλαμίστηκαν, άλλοι με το καλό και άλλοι με τη μάχαιρα στον λαιμό. Έτσι, την αποφράδα 29η Μαΐου 1453, αυτοί που εφορμούσαν στα τείχη της Βασιλεύουσας σε μεγάλο ποσοστό ήταν ο κακός μας εαυτός. Νεοπροσήλυτοι εξωμότες. Προδότες.

Η σημερινή ψευτοελίτπολιτική και οικονομική ή πνευματική, είναι δούλοι αριστεροί ιντελιγκέντσηδες, που σε μεγάλο ποσοστό δεν δείχνουν να αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο από τη βαρβαρότητα που με μαθηματική ακρίβεια θα στραφεί εναντίον μας.

Έχουμε υπογεννητικότητα, αλλά δεν παίρνουμε κανένα μέτρο για την ανάκαμψη των γεννήσεων Ελλήνων. Ακούμε στα σοβαρά ανόητους να λένε πως το έλλειμμα, λόγω υπεροχής των θανάτων, θα το καλύψουν οι αναφομοίωτοι παράνομοι που σπρώχνουν ο Ερντογάν και το κράτος-συμμορία προς εμάς.

Επί δεκαετίες ξοδεύουμε έναν πακτωλό χρημάτων για να έχουμε ισχυρή πολεμική δύναμη αποτροπής και τελικά φαίνεται πως η μόνη σκοπιμότητα που αναγνώριζε η διακομματική ψευτοελίτ σε αυτή την κούρσα εξοπλισμών ήταν οι μίζες για την πάρτη της.

Η ελληνοποίηση των προμηθειών επέβαλε την ανάπτυξη ισχυρής πολεμικής βιομηχανίας, είχαμε βάλει γερές βάσεις και σήμερα καταλήξαμε σε συνθήκες διάλυσής της, όταν οι Τούρκοι παράγουν σχεδόν τα πάντα και δεν προμηθεύονται τίποτα χωρίς συμπαραγωγή και μεταφορά τεχνολογίας. Δεν έφταιξε μόνον η αποβιομηχάνιση της χώρας, αλλά και κάτι απλό: κάτι που παράγει κρατική αμυντική βιομηχανία δεν έχει μίζα. Έπρεπε ο ίδιος ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας να ανεβάσει χάρτες όπου μόνο τη Βιένη δεν διεκδικούν,ο Ερντογάν σαν λυσσασμένο σκυλί να ουρλιάζει τις πιο ιταμές απειλές για την Κύπρο, τη Θράκη και το Αιγαίο, να πετσοκόβει αμάχους στο Συριακό Κουρδιστάν και να του κάνουν πλάτες Αμερικανοί και Ρώσοι, για να χωνέψουν και οι ηλίθιοι πως δεν μπορεί να υπάρξει φιλία με μια βουλιμική ύαινα. Ο Ερντογάν είναι ο μικρός Αδόλφος της περιοχής μας.

Σιγουρατζής, όπως όλοι οι Τούρκοι, αν ο αντίπαλος δεν είναι πισθάγκωνα δεμένος και δεν του κρατάνε τσίλιες Ανατολή και Δύση, δεν προχωρά. Ακόμη και τώρα βάζει μπροστά τους αναλώσιμους ξένους τζιχαντιστές, και ο τουρκικός στρατός ακολουθεί. Μετά δε την ανατίναξη σε λίγες ώρες επτά αρμάτων από τους Κούρδους αντιαρματιστές, το βήμα έγινε σχεδόν σημειωτόν. Το σίγουρο είναι πως, αν ολοκληρώσουν το έγκλημα, οι επόμενοι στη σειρά θα είμαστε εμείς.

Οι Τούρκοι πάντα εννοούν αυτό που λένε και απλώς περιμένουν την ευκαιρία να μας βρουν μπόσικους. Εμείς, εδώ, στη χώρα όπου φτύνουμε τους ήρωες και τιμούμε παρενδυτικούς κλεπτομανείς πρεζάκηδες, αντί να χτυπήσει συναγερμός, να τονώσουμε το εθνικό φρόνημα, να κάνουμε κατεπείγουσα αγορά όπλων άλλου υλικού, αντί να προβούμε σε γενναία αύξηση της θητείας, εγκαταλείποντας το γελοίο και άθλιο εννεάμηνο, βγαίνει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας να διαβεβαιώσει τους φλώρους των κομματικών νεολαιών και τους μπαρόβιους κοπρίτες πως δεν υπάρχει κίνδυνος να τους βρει τέτοιο… κακό και να χαλάσει η φράντζα από τον ιδρώτα και το κράνος.

Η σημερινή εκφυλισμένη ελίτ, αδέρφια, είναι πάλι έτοιμη να προδώσει. Θα αμολήσει τα τρολ της και τους μπιστικούς της στην ενημέρωση -ήδη το κάνει- για να στρώσουν το έδαφος.Ήδη προμοτάρουν γλυκά γλυκά τη συνεκμετάλλευση, έχουν βγει στις διαδικτυακές και μιντιακές ρούγες προφυλακές του εσωτερικού εχθρού για να μας εξοικειώσουν με την άποψη πως «ε, μα έχει και η Τουρκία τα δίκια της – ασφυκτιά». Θα μας πουν στο τέλος: «Μα, τι θέλετε; Να πάνε να σκοτωθούν τα παιδιά μας για βράχια και πετρέλαια; Να τα μοιραστούμε για να έχουμε ειρήνη».

Υπάρχουν, όμως, δύο είδη ειρήνης. Υπάρχει η ειρήνη του άγρυπνου νικητή και υπερασπιστή της Ελευθερίας, και υπάρχει και η ειρήνη των νεκροταφείων και των αλυσοδεμένων δούλων.

Για άλλη μια φορά στην Ιστορία μας, έχουμε απέναντί μας τη βαρβαρότητα του τουρκισμού, τον δάσκαλο του Χίτλερ και του Μουσολίνι, τον ατιμώρητο υπότροπο γενοκτόνο. Θα έρθει. Ήδη έρχεται, αφού αποτελειώσει γυναικόπαιδα στο Κουρδιστάν. Μόνον έναν τρόπο γνωρίζει,ένα πράγμα φοβάται: τον τρόπο του Πλαστήρα, του Πάγκαλου, του Σταυρουλόπουλου, του Γλεντζέ.

Ο Τούρκος θέλει τον Κονδύλη του. Εάν δεν έχει τον φόβο μας, αποθρασύνεται. Την κρίσιμη ώρα θα είμαστε μόνοι μας. Η παρακμιακή ψευτοελίτ μας ήδη ψάχνει τις δικαιολογίες για την υποταγή. Το Έθνος, όμως, έχει άλλη παράδοση και αντίθετα συμφέροντα με αυτούς τους κοντόσηδες.

 

Εκλογές, το όπιο του λαού..

2019-06-25 17:18

Παραφράζοντας την ιστορική φράση του μεγάλου θεωρητικού μπορούμε ίσως με σιγουριά και εγκυρότηταμεγαλύτερη από την δική του να ισχυριστούμε πως,
     ..το πραγματικό όπιο του λαού είναι οι εκλογές.
     ( και φυσικά εννοούμε τις εκλογές που γίνονται μέσα
σ' αυτό το πλαίσιο της αντιπροσωπευτικής "δημοκρατίας" 

     Παραισθησιογόνο και κατασταλτικό συνάμα το "όπιο" των εκλογώνδιαφημίζεται από το σύστημα ως το μόνοφάρμακο που θα μπορούσε να αλλάξει κάτι προς όφελος του λαού,
     ..αποκηρύσσοντας ταυτόχρονα μετά βδελυγμίας όσους αρνούνται να το πάρουν.
     Αλλά αν οι εκλογές μπορούσαν πράγματι να αλλάξουν τα πράγματα εις βάρος του συστήματος και προς όφελος του λαού θα ήταν τόσο διαφημισμένες από το ίδιο το σύστημα;

     Παραισθησιογόνο λοιπόν γιατί παρέχει στον λαό τις φρούδες ελπίδες, το όραμα, πως μέσω των εκλογών θα μπορέσει κάποτε να γυρίσει τον τροχό.
     Ποντάρει δηλαδή σ' ένα επιστημονικά νοθευτικό, πλειοφηφικό ή λιγότερο πλειοψηφικό αλλά ποτέ βεβαίως καθαρά αναλογικό εκλογικό σύστημα,
     ..ένα σύστημα εκλογών όπου η λευκή ψήφος τής συνειδητής απαξίωσης και της έμπρακτης διαμαρτυρίας εξισώνεται (σοφά για το σύστημα-χυδαία για τον λαό) με την άκυρη ψήφο των βλακών και των απρόσεκτων,
     ..για να καλυτερέψει ίσως την μοίρα του. Χα. Τί πίνεις και δε μας δίνεις;

     Χειρότερη όμως από την παραισθησιογόνο δράση του οπίου των εκλογών, είναι η κατασταλτικήτου δράση.
     Αυτή που οδηγεί τον λαό στην απραξία και την μοιρολατρία, περιμένοντας κάθε τέσσερα ή πέντε χρόνια τις κάλπες για να "εκφραστεί" ή να "τιμωρήσει" μέσω αυτών αυτούς που στο ενδιάμεσο διάστημα έχοντας υποκλέψει με αισχρά ψέμματα την ψήφο του στις προηγούμενς εκλογές, τον πάνε χοροπηδώντας μέχρι τις επόμενες.
     Τί να τιμωρήσεις χρυσέ μου μέσα από τις κάλπεςΔεν βλέπεις ότι πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι βγαίνουν;
     Δεν βλέπεις ότι οι "πρωτοκλασσάτοι", οι κυρίως υπεύθυνοι για την καταστροφή βρίσκονται πάντα στο κοινοβούλιοΠου στέκουν εκεί αλώβητοι, προκλητικοί και χυδαίοι όπως πάντα;
     Την νυφη την πληρώνουν (κατά την μετάβαση κάποιου κόμματος απ΄την εξουσία στην αντιπολίτευση και τούμπαλιν, όπου χάνονται κάποιες βουλευτικές έδρες) κάτι τελευταίες τρύπες του ζουρνά. Τρύπες συνήθως πανελληνίως άγνωστες, που κι αυτές εντούτοις βοήθησαν να παιχτεί ο σκοπός, η μελωδία της προδοσίας.
     Αυτό εννοείς τιμωρίαΤην εξωπέταξη κάτι ξεπλένηδων και την διάσωση των καθαρμάτων;
     Όχι χρυσέ μου. Αυτό δεν είναι τιμωρία. Είναι κοροϊδία στον καθρέφτη.
     Τα μούτρα σου κοροϊδεύεις.
     Τα παιδιά σου τιμωρείς. 

     Τιμωρία είναι να πάρεις την τύχη στα χέρια σου, αφού τα δικά τους χέρια είναι βρωμερά και ηθικά ανάπηρα.
     Τιμωρία είναι η διαρκής ασφυκτική διαμαρτυρία μέχρις εσχάτων.
     Τιμωρία είναι να γυρίσεις την πλάτη στο όπιο που απλόχερα σου προσφέρουν μιά φορά κάθε τόσα χρόνια για να σκυλεύουν αυτοί την χώρα στο ενδιάμεσο.

     Για να δούμε;
     Αν απεξαρτηθούμε εμείς από το ναρκωτικό που μας δίνουν,
     ..με ποιά δικαιολογία πιά θα εξουσιάζουν και θα ξεπουλούν,
     ..λαό, πατρίδα, όσια και ιερά;..

 

mandatoforos.blogspot.com

30(!) χρόνια γιά μια μίζερη καρικατούρα απολύτως συμβατή με τη δίκή τους ανελλήνιστη κακομοιριά και άγνοια

2019-04-21 16:03

Τους πήρε 30(!) χρόνια να βρουν μέρος για να τοποθετήσουν άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τελικά έστησαν μια μίζερη καρικατούρα του μέγιστου των Ελλήνων, απολύτως συμβατή με τη δίκή τους ανελλήνιστη κακομοιριά και άγνοια. Όπως είπε και ο απερχόμενος δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης είναι μια «μη μιλιταριστική» εκδοχή του Αλεξάνδρου διότι είναι έφηβος και χωρίς όπλα... Θα μπορούσαν να τον παραστήσουν και ως χίπι με λουλούδια στο ένα χέρι, μπάφο στο άλλο, επιγραφή “peace brother” και καθισμένο σε αγελάδα αντί στον Βουκεφάλα για να είναι πιο σίγουροι ότι δεν θα έχει τίποτα το επιθετικό. 

Αλλά, θα πείτε, εδώ έφτιαξαν τζαμί στην Ιερά Οδό και ολόκληρο χωριό-hot spot με 4.500 Αφγανούς ακριβώς δίπλα, αντί να κάνουν την πιο σημαντική διαδρομή της αρχαίας Αθήνας διεθνές προσκύνημα, οπότε ο ευτελισμός του Αλεξάνδρου μας ξενίζει; Ή αν η χώρα δεν ήταν σε τέτοια κατάπτωση θα είχε δήμαρχο στην πρωτεύουσα τον Καμίνη και στη συμπρωτεύουσα τον Μπουτάρη;

Λάμπρος Καλαρρύτης

 

Έλα ρε Γιάννη...γιατί τους χαλάς τη σούπα ;

2019-03-19 22:09

Πριν λίγες ημέρες άκουγα στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μου μια αθλητική εκπομπή της κρατικής σοβιετικής ραδιοφωνίας τηλεόρασης(ΕΡΤ), όπου ο ένας εκ των δύο παρουσιαστών μιλούσε συνεχώς, με εμφανή θαυμασμό για το «ελληνόπουλο τον Γιάννη», εννοώντας τον γνωστό ταλαντούχο μπασκεμπολίστα Γιάννη Αντετοκούνμπο

Πρέπει μέσα σε 2 λεπτά να είπε τρεις φορές την λέξη «ελληνόπουλο». Και την έλεγε με ιδιαίτερη έμφαση, την τόνιζε. Λίγα λεπτά αργότερα η κουβέντα περιστράφηκε γύρω από τα βραβεία Όσκαρ, όπου άρχισαν να μιλάνε και οι δυο παρουσιαστές για το βραβείο που κέρδισε ο Έλληνας σκηνοθέτης Γιώργος Άνθιμος. 

Αμέσως μετά, άρχισαν μια συζήτηση για το «πόσοι Έλληνες» όλα αυτά τα χρόνια έχουν βραβευθεί ή έχουν προταθεί για βραβεία Όσκαρ. Ακούστηκε το όνομα της Παξινού, του Χατζηδάκη, της Μερκούρη, του Ηλία Καζάν, του Βαγγέλη Παπαθανασίου, του Γαβρά και κάποια στιγμή του Τζον Κασσαβέτη. Εκεί, ο ένας εκ των δύο προέβαλε μια ένσταση. Ο Κασσαβέτης είπε, «δεν ήταν Έλληνας»! Ήταν «ελληνικής καταγωγής»! Νομίζω, από θαύμα δεν έπεσα στο προπορευόμενο αυτοκίνητο. 

Ήταν απίστευτο αυτό που άκουσα! Ο Κασσαβέτης «δεν ήταν Έλληνας», απλά… «ελληνικής καταγωγής». Αυτό ειπώθηκε από το ίδιο άτομο, για το οποίο ο Αντετοκούνμπο είναι «ελληνόπουλο» (εις τριπλούν). Φυσικά, τα άτομα αυτά προβαίνουν σε τέτοιου είδους βαθυστόχαστες διαπιστώσεις εξ αιτίας των ιδεοληπτικών αγκυλώσεων που έχουν, αλλά και μιας γενικότερης εμπάθειας που τους χαρακτηρίζει. Εάν ήταν ειλικρινείς ή έστω απλά «προοδευτικοί» δεν θα έκαναν αυτή την διάκριση. 

Αλλά για αυτά τα άτομα ο Αντετοκούνμπο δεν είναι μια περίπτωση αθλητή. Δεν τον αντιμετωπίζουν ως αθλητή, έστω με το συγκεκριμένο βιογραφικό του και την συγκεκριμένη πορεία του. Για αυτά τα άτομα ο Αντετοκούνμπο είναι μια μοναδική ευκαιρία να περάσουν την πολιτική ατζέντα τους. Είναι μια μοναδική ευκαιρία να προπαγανδίσουν ασύστολα και να βγάλουν την χολή τους. Για αυτό σε κάθε ευκαιρία μιλάνε με τέτοιο στόμφο για το «ελληνόπουλο».

Και να που τώρα έρχεται τώρα ο Γιάννης και τους εκθέτει γιατί τολμάει να πει την αλήθεια – και μπράβο του (για μια ακόμη φορά). 

Σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Marc J. Spears και στην αμερικάνικη αθλητική ιστοσελίδα theundefeated.com, που ανήκει στο ESPN, που έχει τίτλο «Το Greek Freak θέλει να πάει πίσω στις νιγηριανές του ρίζες» - λέει ξεκάθαρα αυτό που αν τολμήσει να πει κάποιος άλλος (δηλαδή την αλήθεια!) θα χαρακτηρισθεί «ρατσιστής». Είμαι Αφρικανός, δεν είμαι απλώς ο «Greek Freak». 

Λέει: 

«Προφανώς πολλοί δεν γνωρίζουν από πού κατάγομαι. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η μητέρα μου και ο πατέρας μου προέρχονται από την Ελλάδα, όμως όχι. Οι δύο γονείς μου είναι μαύροι. Και οι δύο γονείς μου κατάγονται από τη Νιγηρία». Προσέξετε δεν διστάζει να μιλήσει για το μαύρο χρώμα των γονιών του, (κάτι που απαγορεύεται ρητώς κατά την πολιτική ορθότητα) και μάλιστα το τοποθετεί με τέτοιον τρόπο, ως πρώτο χαρακτηριστικό μιας ταυτότητας, που πρέπει να οδηγήσει κάποιον στο συμπέρασμα ότι οι γονείς του δεν είναι Έλληνες. Υπάρχει το στοιχείο της φυλής και υπάρχει και το στοιχείο της εθνικότητας.
Και συνεχίζει : «Μεγάλωσα σε ένα σπίτι νιγηριανό… Γεννήθηκα στην Ελλάδα και πήγα στο σχολείο στην Ελλάδα. Αλλά στο τέλος της ημέρας, όταν πήγαινα σπίτι, δεν υπήρχε ελληνική κουλτούρα. Είναι μια γνήσια νιγηριανή κουλτούρα. Πρόκειται για πειθαρχία, αφορά τον σεβασμό των πρεσβυτέρων, την ύπαρξη ηθών», λέει.
Παρακάτω γίνεται αναφορά τον Νιγηριανό μπασκετμπολίστα του NBA Χακίμ Ολάζουον, ο οποίος δηλώνει ότι αυτός και ο Αντετοκούνμπο είναι από την ίδια φυλή, τη φυλή Yoruba. «Είμαι βέβαιος ότι οι Νιγηριανοί είναι πολύ υπερήφανοι γι' αυτόν», λέει. Όταν ρωτήθηκε γιατί απέκτησε διαβατήριο της Νιγηρίας, ο Αντετοκούνμπο απάντησε: «Είναι σημαντικό. Είναι μέρος του ποιος είμαι. Και οι δύο γονείς μου είναι Νιγηριανοί. Ήθελαν να το έχω. Ήθελα να το έχω, έτσι το πήρα». «Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που βλέπω και τους λέω ότι είμαι Αφρικανός. Δεν είμαι μόνο ο Greek Freak», σημειώνει.

Η αλήθεια είναι επικηρυγμένος εχθρός όλων των αριστερών / liberal / «προοδευτικών». Την μισούν, την ξορκίζουν και την κυνηγούν. Καμιά φορά όμως δεν κρύβεται. Όσο και να την πολεμάς, θα σου βγει από εκεί που δεν το περιμένεις.

 

redskywarning.blogspot.com


 

Η Εθνική Αντίσταση συνεχίζεται - Χρονογράφημα τού Φοίβου Ιωσήφ

2019-02-26 23:12

Καθαρά διακρίνεται πλέον η λυσσαλέα μάχη που συνεχίζει να δίνει η Εθνική Αντίσταση απέναντι στα κέντρα της συντήρησης και του λογιστικού σκοταδισμού.

 Στην προχθεσινή συνεδρίαση της κορυφαίας παραγωγικής εταιρείας Λάρκο διεφάνη καθαρά η αποφασιστικότητα των εργαζομένων να συνεχίσουν τον τιτάνιο αγώνα τους απέναντι στον καπιταλισμό.

 Τόσα χρόνια αυτό το αδηφαγο κοινωνικό σύστημα απομυζά τον ιδρώτα των εργατών της εταιρείας. Ήρθε η ώρα να την πληρώσει και ο λαός. 

Που πας ρε Καραμήτρο? Μέχρις εδώ και μη παρέκει, ανοίξτε όλοι τα πορτοφόλια σας και ακουμπήστε τα πριν σας τον ακουμπήσουμε εμείς! Και σας βεβαιώνουμε, αν είστε πρωτάρηδες πονάει, πονάει και τσούζει. Σας τα λέμε για να μην πήτε μετά ότι δεν σας είχαμε ενημερώσει και περί μιάς πιθανής εγκυμοσύνης. Στο φτερό θα τα αρπάξετε το παιδί. Μακάρι νάναι αγόρι!
Στην συνέλευση της εταιρείας όλοι μαζί, εργάτες, μηχανικοί, βουλευτές και δήμαρχοι διατράνωσαν την απόφασή τους να πληρώσει το νυφικό ο περήφανος Ελληνικός λαός από νηπίων μέχρι της τέταρτης ηλικίας. Θα απαλλάσσονται μόνον οι υπερεκατοντούτεις πολίτες. Τους άλλους θα τους αλλάξουμε την Παναγία από Σουμελά σε Εκατονταπυλιανή.
Και βέβαια το σιδηρονικέλιο κοστίζει 14.000 Δολάρια ο τόνος και πωλείται στις διεθνείς αγορές προς 8.000 δολλάρια αλλά αυτό απασχολεί την καπιταλιστική οικονομία ενώ εμάς μας απασχολεί (όχι και τόσο) η σοσιαλιστική οικονομία. 

Ωραία, μπαίνεις μέσα, δεν είναι και άσχημα, φωνάζεις τους φορολογούμενους και τους αποκαλύπτεις το πρόβλημα. Ωραιότατα, ξηλωθείτε μάγκες πριν σας πάρει και σας σηκώσει, εδώ αντιμετωπίζουμε δυσκολίες στην πρακτική αριθμητική. Πουλήστε σπίτια, χωράφια, μαγαζιά (έχετε και μαγαζιά παλιοτόμαρα) και τιμαλφή και φέρτε τα να πάρετε μια καλλίτερη τιμή από το αν τα πουλούσατε σαν απλους οικοπεδαγρούς, εμείς θα τα εκτιμήσουμε σα βοσκοτόπια. 

Το πρόβλημα είναι να πληρωθούν οι κατά τόπους πρώην εργαζόμενοι της Λάρκο. Εντάξει, σήμερα μπορεί να μην έχουν δουλειά στο εργοστάσιο, αν αύριο όμως έχουν δεν πρέπει να πληρωθούν? Πληρώστε τους λοιπόν από σήμερα και αύριο έχει ο Θεός, τους ξαναπληρώνετε, υγεία μόνον να υπάρχει, χωρίς την υγεία όλα είναι χαμένα.

 Υγεία και ξεκούραση, και κανα σβέρκωμα τους φορολογούμενους, δεν χρειάζεται να μένουν χαλαροί. Στο τέλος θα νομίσουν πως είμαστε τίποτα ντιντίδες που δεν τους ξετομαριάζουμε. Ορίστε μια λύση, το εμπόριο δερμάτων πάει καλά και ειδικά στα ανθρωποτόμαρα, μεγάλη ζήτηση, όπως και στο Νταχάου, η πρώτη ζήτηση για γάντια ήταν από δέρματα μικρών παιδιών, τα πιο μαλακά. Ε, μην μας περάσουν εμάς για μαλάκες, τόσα χρόνια η Λάρκο με φιάλες οξυγόνου ζεί, τώρα θα μας πιάσει κορόϊδα το σώμα των φορολογουμένων? Όχι δα, θα τους τσακίσουμε!
Συμπέρασμα: Δήμαρχοι, Βουλευτές, πολιτευτές, πολιτικάντηδες, κουλουρτζήδες, γανοτζήδες και σαλεπιτζήδες κινούνται προς την κατεύθυνση της Εθνικής συμφιλίωσης και αποφλοίωσης του λαϊκού εγκεφαλικού φλοιού προς διαιώνιση των χαμηλών λαϊκών τιμών στο σιδηρονικέλιο και το λαϊκό νοικοκυριό. 

Όλα κάτω του κόστους σε όλα τα προϊόντα αρκεί να κρατήσουμε χαμηλά και το κόστος της εγκεφαλικής λειτουργίας, μηδενικό κόστος αν είναι δυνατόν. Και γιατί όχι, μέχρι σήμερα πως το πετύχαμε, είδατε εσείς κανέναν να σκέπτεται στις λαϊκές συνελεύσεις της Λάρκο?
Φοίβος Ιωσήφ

Τα σούργελα..

2019-02-09 02:16

  Ο πλήρης ευτελισμόςτου κοινοβουλευτισμού και κατ' επέκταση της δημοκρατίας (αυτής της κουτσής, της αντιπροσωπευτικής), δεν οφείλεται μόνο στα τσόλια τούτα.
     Εκτός από αυτά υπάρχουν και δεκάδες άλλα σούργελα μέσα στην Βουλή.
     Όλη η Βουλή μόνο
σούργελα.

     Το κάθε σούργελο με το δικό του προσωπικό μαγαζάκι, με το δικό του συμφέρον, που το διαπραγματεύεται με τα άλλα μαγαζάκια-εταιρείες-κόμματα,
     ..φόρα παρτίδα, απροσχημάτιστα και μπροστά στα μάτια του λαού,
     ..όπως τα παλιά τα χρόνια πηδιόντουσαν οι κοκότες τα βράδια μέσ΄τον δρόμο κάτω απ' τα φανάρια για ένα τάληρο, χωρίς να τους πέφτει η μούρη, για το μεροκάματο της ντροπής και της εξαθλίωσης.
     Μπροστάρηδες νταβατζήδες και πορνοβοσκοί, οι αρχηγοί των μεγάλων μπ@@@δέλων-κομμάτων, εκμαυλίζουν και εκμαυλίζονται κάτω απ' τον ήλιο, ολοφάνερα,
     ..έτσι,
     ..για να βλέπει ο λαός να συνηθίζει την ξευτίλα τους και την ξευτίλα του, που κατάφερε να ψηφίσει μία Βουλή αμιγώς μνημονιακή, χωρίς ίχνος αντιαποικιοκρατικής αντιπολίτευσης, μιά Βουλή πρωτοφανώς δωσιλογική και ανθελληνική, 
     (το λεγόμενο κουμουνιστικό κόμμα είναι έτσι, για το ξεκάρφωμα, αφού αν δεν πέσει πρώτα ο καπιταλισμός παγκοσμίως τα συντρόφια δεν βλέπουν φως και λόγο σοβαρής αντίστασης, άσε που αγώνας χωρίς το δικό τους κομματικό καπέλο δεν είναι γι αυτούς αγώνας, αλλά φάρσα του συστήματος(!))
     ..να βλέπει ο λαός να αποκτά αντισώματα στην βρωμιά, στην δυσωδία, στην λέρα,
     ..να νομίζει πως όλα αυτά είναι φυσιολογικά, πως έτσι είναι η κανονικότητα,
     ..η αριστερή κανονικότητα των "αριστερών" απατεώνων.

     Όμως πώς μπήκανε όλα αυτά τα σούργελα στην Βουλή;
     Πώς βρεθήκανε εκεί; 
     Από μόνα τους πραξικοπηματικά σαλτάρανε μέσα;
     Όχι. Τα πραξικοπήματα τα κάνουνε μετά, καθημερινά, αφού βρέθηκαν μέσα.στο κοινοβούλιο,
     ..ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΒΑΛΑΜΕ.  ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΜΑΣ.

     Γι αυτό τα σούργελα δεν είναι αυτά που βλέπουμε να χρηματίζονται και να διαπομπεύουν θεσμούς και ήθη δημοσίως.
     Αυτά δεν είναι παρά π@υτάνες του χρήματος και της πρόσκαιρης εξουσίας.

     Τα πραγματικά σούργελα είμαστε εμείς.
     Που τους ψηφίζουμε,
     ..και που τους κοιτάμε μόνο!..

 

mandatoforos.blogspot.com

Ολοταχώς προς την συμφορά

2019-02-08 23:10

Η ​τραγωδία μας των Ελλήνων σήμερα είναι ότι αντιλαμβανόμαστε τα όσα συμβαίνουν όχι με τη λογική μας, την κριτική λειτουργία του νου μας, αλλά με την παθητική κατανάλωση εντυπώσεων.Αυτή η απλή φρασούλα, που μπορεί να την εκλάβει κανείς σαν «σχήμα λόγου» ή έκφραση ρητορική, συνοψίζει μια συλλογική συμφορά.

      Οσοι αναλαμβάνουν, χρυσοπληρωμένοι, να μετασκευάσουν αυτά που πραγματικά συμβαίνουν σε τεχνουργημένες «εντυπώσεις», με αντεστραμμένη την εικόνα της πραγματικότητας, είναι σπουδαγμένοι παραχαράκτες, περιζήτητοι στην «αγορά» –χάρη σε αυτούς οι παραγωγικές και ανταλλακτικές σχέσεις έχουν μετασχηματιστεί σε αρένα πολυμήχανης πανουργίας και απατεωνίας.

      Εχουν την ικανότητα (και τις τεχνικές) να παρουσιάζουν το «αρνητικό» της φωτογραφίας σαν να είναι το θετικό: το άσπρο μαύρο, το μαύρο άσπρο. Εξουσιάζουν οι απατεώνες τις τηλεοπτικές οθόνες παραμυθιάζοντας με τερατώδη καμουφλαρισμένα ψεύδη, εκατομμύρια πολιτών, έγκαιρα ευνουχισμένων από τη σχολική τους «παιδεία». Οι τηλεοπτικές εντυπώσεις «μεταβολίζονται» άσκεπτα, άκριτα, παθητικά, σε «πολιτικές πεποιθήσεις».

      Ετσι, η πιο χοντροκομμένη αναλήθεια παγιώνεται στις συνειδήσεις σαν ραφινάτη αλήθεια.Ακούνε οι Ελληνες τον κυρίως αυτουργό της πρόσφατης ιεροσυλίας (ασέλγειας στην ελληνικότητα της Μακεδονίας), πρωθυπουργό Τσίπρα, ή τους νηπιακά μωρόπιστους, προσήλυτους στην ιεροσυλία, βουλευτές (των ΑΝΕΛ ή του «ποτάμιου» αλαλούμ), τους ακούνε να αγλαΐζουν, με διθυραμβικές κενολογίες, την καθοδηγούμενη αυτοχειρία του Ελληνισμού. Και είναι σαν να διαβάζουν την Ιστορία τους με αντεστραμμένους τους ρόλους των ηρώων της:

      Είναι σαν να ακούει ο πολίτης τον Κολοκοτρώνη «να τα βρίσκει» με τον Δράμαλη ή τον Ιμπραΐμ κερδίζοντας τον δόλιο έπαινο της Ιερής Συμμαχίας και την «καλή γειτονία» με τους αδίστακτους Οθωμανούς. Σαν να ακούει τον Ιωάννη Μεταξά να λέει ευπροσήγορο «ναι» στον Μουσολίνι και η Ελλάδα να αυτοπροσφέρεται στον «Αξονα» για να είναι αρεστή στους επικαιρικά ισχυρούς κερδίζοντας αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος. Ή σαν να ακούει ο Ελληνας σήμερα, ακόμα πιο πίσω, τον μακρινό Λεωνίδα να χλευάζει κάθε ενδεχόμενο αντίστασης στις Θερμοπύλες, αφού το ΝΑΤΟ και το Βερολίνο «επιτέλους θα διαβούνε».

      Δεν είναι ρομαντική εικονολογία όλα αυτά – η συλλογική αξιοπρέπεια δεν προσφέρεται για ψυχολογική κατανάλωση. Ζούμε για πολλοστή φορά, τα ψηλαφητά συμπτώματα αρρώστιας μολυσματικής, σωστής λοιμικής, που τη λέμε αρχομανία, εξουσιολαγνεία. Προσοντούχοι συνάνθρωποι, αλλά και αδικημένες από τη φύση μετριότητες, κερδίζουν στη λοταρία της εμπορευματοποιημένης «δημοκρατίας» το λαχείο των εντυπώσεων και καταλαμβάνουν πόστο εξουσίας. Γεύονται την ηδονή και τη μέθη της δημοσιότητας, των τιμών, του πλούτου. Καιυπερ-φρονούν ή παρα-φρονούν: αρρωσταίνουν βαρειά. Δέσμιοι εξάρτησης από τα παραισθησιογόνα της ανεξέλεγκτης ισχύος, δεν συστέλλονται όταν αυτοδιασύρονται με εξευτελιστικές παλινωδίες, βδελυρές ασυνέπειες, σαρδανάπαλες αλλαξοπιστίες.
 

     Τιτλοφορούνται «ριζοσπαστικοί» Αριστεριστές, αλλά δεν διστάζουν ούτε στιγμή «να γλείψουν εκεί που έφτυναν»: Να ξεπουλήσουν ιδεολογίες, δόγματα και επαναστατικές παντιέρες, να αλλάξουν πολιτική ταυτότητα μέσα σε μια νύχτα, να αγνοήσουν λαϊκό δημοψήφισμα που οι ίδιοι προκάλεσαν, να μεταμορφωθούν, με ιλιγγιώδη αδιαντροπιά, σε χαμερπείς λακέδες των «Αγορών» και του ΝΑΤΟ, σε «φιλαράκια» της Μέρκελ. Και όλος αυτός ο αυτεξευτελισμός, μόνο για την ηδονή της εξουσίας.

      Θα μπορούσαν να έχουν τον οίκτο μας, τη συμπόνια που γεννάει ένα τέτοιο κατάντημα συνανθρώπων μας. Αλλά, όταν για το αλκοολίκι τους και μόνο ξεπουλάνε με άθλια τεχνάσματαπατρώα γη και προγονική ιστορία, όταν ατιμάζουν ένα πανανθρώπινο θησαύρισμα πολιτισμού, η όποια ανοχή μας γίνεται συνενοχή. Είναι λογικά ξεκάθαρο, κραυγαλέα πρόδηλο: Αν«αναγνωρίζουμε» την ύπαρξη «μακεδονικής» εθνότητας και γλώσσας, αναγνωρίζουμε αυτονόητα τη Θεσσαλονίκη πρωτεύουσα των «Μακεδόνων» και τα σύνορα του σλαβο-αλβανικού κρατικού συμπιλήματος, στη Μελούνα. Αναγνωρίζουμε αυτονόητο κρατικό σύμβολο το άγαλμα του Μεγαλέξανδρου στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων και το αστέρι της Βεργίνας στη σημαία τους.

      Στα πλαίσια του παγκοσμιοποιημένου σήμερα πολιτισμού των «προκάτ» εντυπώσεων, η Ιστορία γράφεται όχι από συνεχιστές του Θουκυδίδη, αλλά από «οργανικούς διανοούμενους» μισθωμένους μανδαρίνους των «Αγορών» και του ΝΑΤΟ. Οι Ελλαδικοί, ανίατα εθελότυφλοι, παθιαζόμαστε μανιασμένοι, για να επανεκλεγεί ο επιδεικτικά εξαγορασμένος Τσίπρας ή ο κραυγαλέα ανεπαρκής Κυριάκος. Φώφη, Σταύρος, Χρυσαυγίτες και ανίατοι σταλινικοί συμπληρώνουν το σκηνικό της νεκροπομπής.

      Περίπου ανάλογο ήταν το σκηνικό και όταν παραδίδαμε την Ανατολική Θράκη στους Τούρκους (μάλλον χωρίς να μας ζητηθεί), τη Βόρεια Ηπειρο στους Αλβανούς, την Ανατολική Ρωμυλία στους Βουλγάρους, τη Βόρεια Κύπρο στους Τούρκους. Πάντοτε έντεχνα πολωμένοι σε «ενδοτικούς» και «συνεπείς πατριώτες», πάντοτε παθιασμένοι από τη φανατισμένη πίστη μας σε «προκάτ» εντυπώσεις.

      Η διακυβέρνησή μας από συμπολίτες μας με αρρωστημένο ψυχισμό ήταν συχνά προφανής. Σήμερα εξόφθαλμη.  

 

Χρήστος Γιανναράς 

Προϊόντα: 1 - 10 από 391
1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>