ΓΝΩΜΗ-ΑΡΘΡΑ

Η επικαιρότητα της Κατοχής..

2017-06-26 23:42

 Η επικαιρότητα δεν παρουσιάζει πιά κανένα ενδιαφέρον.
     Δεν υπάρχει καν επικαιρότητα.
     Τί να σχολιάσει κανείς

     Δεν είναι επικαιρότητα τοNoor1, ούτε τα σκουπίδιαστους δρόμους, ούτε ο νεκροί από αδέσποτες στοκράτος εν κράτει του Μενιδίου,
     ..ούτε οι συμμορίες
ληστειών, ούτε οι βρωμερές παραλίες που μας "διαφημίζουν" στα πέρατα της γης, ούτε δεκάδες άλλα παρόμοια μικρότερα ή μεγαλύτερα.
     Όλα αυτά δεν είναι επικαιρότητα.
     Είναι η απόρροια ενός διαλυμένου κράτους, ενός κράτους υπό κατάληψη,
     ..όπου το μόνο μέλημα είναι η συγκέντρωση (κλοπή) μετρητών απ' τους πολίτες των μικρομεσαίων στρωμάτων για να αποπληρωθούν τα πλασματικά χρέη προς τους "εταίρους" τοκογλύφους.


     Από τη στιγμή που ανακηρύχθηκε ως "θεσμός" η τρόϊκα, από τους απατεώνες της "πρώτης φοράς αριστερά", η επικαιρότητα σε μιά χώρα που οι "νόμοι" της γράφονται στο εξωτερικό και στέλνονται με e-mail για μετάφραση και ψήφιση, έπαψε να υπάρχει.
     ( οι καταχρηστικοί και αντισυνταγματικοί αυτοί "νόμοι" που έγιναν νόμοι του κράτους τα τελευταία επτά χρόνια, αποτελούν από μόνοι τους πραξικόπημα, και είναι ικανοί και αρκετοί για να στείλουν στην κρεμάλα, δηλαδή ισόβια, όλους όσους βουλευτές τούς υπερψήφισαν, μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας και της έννομης τάξης στην χώρα. ) 

     Η μόνη επικαιρότητα που θα μπορούσε να εκληφθεί ως επικαιρότητα, αν και είναι αναμενόμενη οπότε χάνει την έννοιά της σαν "νέο",
     ..είναι πως απαλλάχτηκε με βούλευμα η πρώην γενική γραμματέας εσόδων, σε βάρος της οποίας είχε απαγγελθεί κακουργηματική κατηγορία για απόπειρα απιστίας σε συνδυασμό με τις επιβαρυντικές περιστάσεις του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου,
     ..όπως πριν λίγες μέρες είχε αθωωθεί ο πρώην υπουργός Οικονομικών, ο βεληΓκίκας των εμβασμάτων.
     Όλοι αυτοί οι συνεργάτες των τοκογλύφων, τα γνήσια αυτά ανθρώπινα σκουλήκια που πρόθυμα και από θέσεις-κλειδιά για την καταλήστευση των πολιτών προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην τρόϊκα, έχουν πιά ασυλία για τις κακουργηματικές και προδοτικές πράξεις τους εναντίον της χώρας και του λαού.
     Αυτό είναι επικαιρότητα αλλά δεν είναι νέο. Είναι Κατοχική πρακτική.

     Επίσης και ο καύσωνας είναι επικαιρότητα που μπορεί να σχολιαστεί ως εξής:
     Ο σώζων εαυτόν σωθήτω, και ο καθένας ας προσέξει τον εαυτό του,
     ..γιατί αυτό που αποκαλείται "κράτος" πλέον στην Ελλάδα είναι μία συμμορία δωσιλόγων που εφαρμόζει τις διαταγές της τρόϊκας.
     Γι αυτούς όσοι περισσότεροι ψοφήσουμε τόσο καλύτερα. Δεν θάχουν να πληρώνουν μισθούς και συντάξεις, και θα βρούν και τρόπο να δημεύσουν μετά θάνατον και όση περιουσία έχει απομείνει του καθενός.

     Ο πόλεμος μεταξύ (αλωμένου) κράτους και πολιτών καλά κρατεί.
     Αυτή είναι η επικαιρότητα!.. 

mandatoforos.blogspot.gr

Ο μύθος του αριστερού καλλιτέχνη (Γράφει ο Ρένος Χαραλαμπίδης)

2017-06-22 16:54

Πάντα με έβαζαν σε σκέψεις τα γνωστά λόγια του Xατζιδάκι πως «στην Ελλάδα για να κάνεις καριέρα πρέπει να είσαι ή αριστερός ή ομοφυλόφιλος. Εγώ πάντως αριστερός δεν είμαι».

Η Αριστερά έχει δώσει μεγάλους καλλιτέχνες. Οπως και η Δεξιά. Οπως και ο χώρος των ανένταχτων ή πολιτικά ηλιθίων που κινήθηκαν σε κάθε είδους άκρα. Πώς έφτασε όμως η Αριστερά να μονοπωλεί τον πολιτισμό; Θα έλεγε κάποιος ότι φταίνε οι ενοχές της Δεξιάς για τον εμφύλιο πόλεμο. Η Αριστερά δεν έχει ενοχές. Λες και σε έναν εμφύλιο η βαρβαρότητα έχει μονοπώλιο.

Ανήκω στη γενιά όπου στο σχολείο δεχτήκαμε την αριστερή κατήχηση. Μάθαμε εμμέσως πλην σαφώς ότι οι δεξιοί είναι «συντηρητικοί». Δεν είχαν «ευαισθησίες», γι’ αυτό και δεν υπήρξε κανείς καλλιτέχνης αξιόλογος από αυτούς. Μιλάω για τη δεκαετία του ’80 και του ’90.
Εζησα την εφηβεία μου με την Αριστερά να ταυτίζεται με το απόλυτο καλό και τη Δεξιά με το απόλυτο κακό. Η καλλιτεχνική ζωή ανήκε μόνο στην Αριστερά, ενώ στη Δεξιά δόθηκε το σκυλάδικο.

Στο πανεπιστήμιο τα πράγματα έγιναν ακόμα πιο αναγκαστικά αριστερά. Σε παρακολουθήσεις του μαθήματος Νεοελληνικής Λογοτεχνίας άκουσα καθηγητή να λέει από την έδρα ότι ο Σεφέρης δέχτηκε κυβερνητικά αξιώματα από δεξιές κυβερνήσεις γιατί ήταν δειλός!
Μπήκα στον καλλιτεχνικό χώρο σε μια εποχή όπου όποιος δεν δήλωνε αριστερός ήταν ύποπτος. Επίσης, όποιος δήλωνε αριστερός ήταν αυτόματα και «φωτισμένο μυαλό» και «ενδιαφέρον». Επιβλήθηκε μια καλλιτεχνική δικτατορία της Αριστεράς. Η «δίωξη» όσων δεν δήλωναν αριστεροί ήταν να χαρακτηριστούν το λιγότερο γραφικοί. Στον καλλιτεχνικό χώρο αριστερός σήμαινε πρωτοπόρος ακόμα και αν έκλεινε το μάτι στον αυταρχισμό.

Μετά άρχισα να έχω απορίες. Κανείς αριστερός δεν μπορούσε ξεκάθαρα να ερμηνεύσει γιατί μεγάλοι καλλιτέχνες αποδρούσαν προς τον δυτικό κόσμο. Γιατί, ενώ στην Αμερική το φιλελεύθερο σύστημα άνοιγε τον δρόμο ακόμα και σε έναν απόγονο σκλάβων που έπαιζε καλή κιθάρα να γίνει ο B.B. King και να κατακτήσει τον κόσμο, δεν συνέβαινε και το αντίστοιχο στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού. Γιατί κανένας αριστερός καλλιτέχνης του δυτικού κόσμου δεν πήγε να ζήσει και να δημιουργήσει στο ανατολικό μπλοκ;

Επαθα σοκ όταν θρησκόληπτοι επιτέθηκαν στον «Τελευταίο πειρασμό» του Σκορσέζε, το οποίο όμως δεν συγκρίνεται με το σοκ που έπαθα όταν είδα τους αριστερούς «προοδευτικούς» να σπάνε τα σινεμά που έπαιζαν την «Ελένη» του Γκατζογιάννη με τον Μάλκοβιτς. Μια ταινία που αφηγούνταν την ιστορία μιας γυναίκας στον Εμφύλιο που βρέθηκε στην «άλλη» πλευρά.
Επρεπε να ενηλικιωθώ καλλιτεχνικά και υπαρξιακά για να διαπιστώσω ότι τα τραγούδια του Θεοδωράκη που ενέπνευσαν τους Ελληνες κάθε παράταξης αγαπήθηκαν γιατί είχαν τη μελωδία ενός αριστερού και την ποίηση ενός δεξιού. Και αναφέρομαι και στον Ελύτη και στον Σεφέρη.
Σε κάποια στιγμή της νεότητάς μου άρχισα να ανακαλύπτω το «αδιανόητο»: ο Χορν ήταν δεξιός! Ο Ζαμπέτας είχε κατηγορηθεί για δεξιός.

Ο Κακογιάννης ήταν ξεκάθαρα φιλελεύθερος. Εμαθα για τη δολοφονία της μεγάλης ηθοποιού του Εθνικού Θεάτρου Ελένης Παπαδάκη στα Δεκεμβριανά. Αν ανήκε στην Αριστερά, σίγουρα θα τη θρηνούσαμε ακόμα. Μεγάλο ήταν και το σοκ μου όταν διαπίστωσα ότι στον χώρο του ρεμπέτικου υπήρχαν βασιλόφρονες όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης. Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι ο δίσκος «Ρεμπέτικο» σε μουσική Ξαρχάκου και στίχους Γκάτσου ήταν δημιούργημα καλλιτεχνών που δεν είχαν καμιά σχέση με την Αριστερά.
Κάποτε έτυχε να ακούσω τον Θεοδωράκη να λέει ότι όταν ήταν εξόριστος στην Ικαρία και κυκλοφόρησαν δίσκοι του με μπουζούκι, δέχτηκε επιπλήξεις από τους συντρόφους του. Θεωρούσαν το μπουζούκι όργανο της αστικής παρακμής.

Τελικά τι σημαίνει να είσαι αριστερός καλλιτέχνης; Δεν ξέρω. Σίγουρα κάτι εύκολο. Δηλώνεις πως είσαι με τους «καλούς», άρα οι άλλοι με τους «κακούς». Λες και η ζωή είναι σπαγγέτι γουέστερν.

Επειδή προφανώς τους αριστερούς καλλιτέχνες θα τους ξέρει καλύτερα ένας αριστερός πνευματικός άνθρωπος, θα ήθελα να δώσω τον λόγο στον ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη:

«Στο ξενοδοχείο Macedonia
πλάγιασα σε μεταξωτά σεντόνια
είχανε και μεταξωτές κουβέρτες
κι είπα: φέρτες.
Είπα και στη ρεσεψιονίστα
πως μ’ έπιασε μεγάλη νύστα.
Θέλω άνεση σουίτας
είμαι ποιητής της ήττας»

protothema.gr/blogs/blogger/post/663507/o-muthos-tou-aristerou-kallitehni/

Οι «θεσμοί» και οι άλλοι..

2017-06-07 15:26

Βεβαίως κι έχουν δίκιο οι δανειστές-τοκογλύφοι που ζητούν συνεχώς τηναναδιάρθρωση της λειτουργίας του ελληνικού κράτους, δηλαδή τηςδημόσιας διοίκησης.
     Το ότι το κράτος μας είχε καταντήσει το απόλυτο κ@λοχανείο τα τελευταία τριάντα χρόνια, το έβλεπαν πάρα πολλοί.
      Όσοι δεν το εβλεπαν
ήταν ηλίθιοι, ή πασόκες, ή λαμόγια υπεράνω κομμάτων.

     Βεβαίως και έπρεπε να γίνει περιστολή δαπανών, ή μάλλον περιστολή της δημόσιας σπατάλης, και της κλοπής του δημοσίου χρήματος από τους ίδιους τους πολιτικούς και τους επιτήδειους γύρω τους.
     Πώς ήταν δυνατόν να μην είχε απορήσει κάποιος απ' το γεγονός πως εδώ και τριανταπέντε χρόνια οι πολιτικοί έμπαιναν στον δημόσιο βίο καταχρεωμένοι και μετά από δυο με τρείς τετραετίες έφευγαν ή μπορούσαν να φύγουν ζάμπλουτοι χωρίς κανείς να τους ζητήσει ποτέ την εξήγηση του τρόπου πλουτισμού τους;
     Το ίδιο και οι δορυφόροι τους. Τα λαμόγια τους. Αυτοί με τους οποίους έστηναν τις δουλειές. Οι μπροστινοί.
     Αυτοί κατά κύριο λόγο αποτέλεσαν την ακρίδα που λυμάνθηκε και κατέστρεψε τον τόπο.
     Αυτοί είναι που φάγανε τριάντα-τόσα χρόνια τώρα επιδοτήσεις, Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα, ΕΣΠΑ, προμήθειες Δημοσίου, μίζες απ' τις θηριώδεις (ύψους 10+ δις ευρώ κάθε χρόνο, επί τριάντα τόσα χρόνια) εξοπλιστικές αγορές, δημόσια έργα, και πάει λέγοντας.
     Μόνον για τα εξοπλισικά 20 ετών και την Ολυμπιάδα του 2004 φαγώθηκαν, "χάθηκαν" απ' τα δημόσια ταμεία πάνω απο 100 δις ευρώ. Χώρια το πόσο ακόμη στοίχισαν στην πραγματικότητα.
     Και όταν λέμε "χάθηκαν" εννοούμε χάθηκαν, εξαφανίστηκαν από προσώπου γης και ελληνικής επικράτειας.

     Αυτή λοιπόν η καταδολίευση κρατικού χρήματος έπρεπε να σταματήσει.
     Αυτό ζητούν εδώ κι ετπά χρόνια οι "εταίροι" και λοιποί τοκογλύφοι. Για το καλό μας;  Όχι. Για να πάρουν το χρήμα τους πίσω (αυτό που θεωρούν ότι πρέπει να πάρουν).
     Έγινε αυτό;  Η περιστολή δηλαδή των δαπανών;
     Ναι, έγινε. Αλλά από λάθος δρόμο με λάθος τρόπο.
     Αντί να περισταλούν οι σπατάλες και η αδιαφάνεια,
     ..κόπηκαν οι συντάξεις πάνω από 50% στις περισσότερες περιπτώσεις.
     Μειώθηκαν 30 και 40% οι μισθοί. 
     Ελλατώθηκαν τα κονδύλια για την Υγεία πάνω από 60%.  Ανάλογα και στην Παιδεία.
     Αυξήθηκαν στο διπλάσιο και τριπλάσιο οι φόροι, και εφευρέθηκαν νέοι τρόποι ληστείας των πολιτών, όπως ΕΝΦΙΑ, επιδόματα αλληλεγγύης κλπ.
     Διαμαρτυρήθηκαν για όλα αυτά οι τοκογλύφοι;  Είπανε "ωπ! Δεν είπαμε να κόψετε αυτά, είπαμε να σταματήσετε την ληστεία του κράτους"; 
     Όχι. Βολευτήκανε να παίρνουν τα χρήματά τους χωρίς να τους νοιάζει από πού προέρχονται σαν γνήσιοι τοκογλύφοι.

     Εμείς οι αντιμνημονιακοί είμαστε οι πρώτοι που θέλουμε αναδιάρθρωση της δημόσιας διοίκησης, 
     ..σταμάτημα της διαφθοράς, του πελατειακού κρτάτους, της κομματοκρατίας και της αναξιοκρατίας,
     ..όλων αυτών δηλαδή που ΔΕΝ προβλέπονται από τα μνημόνια που υπογράφουν οι δωσίλογοι με τους τοκογλύφους.

     Γι αυτό και είναι όσο ποτέ επίκαιρος ο αντιμνημονιακός λόγος και αγώνας.
     Όχι γιατί δεν θέλουμε τάχα εμείς την μεταρρύθμιση και το δημόσιο συμμάζεμα.
     Αλλά γιατί ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ ΑΥΤΟΙ, οι ντόπιοι δωσίλογοι,
     ..ή δεν τους νοιάζει αρκεί να παίρνουν χρήμα,
     ..οι εξωχώριοι απατεώνες.
     Οι "θεσμοί"!.. 

mandatoforos.blogspot.gr

Πήραν την Πόλιν, πήραν την..

2017-05-29 22:00

Δεν εννοούμε βέβαια την Κωνσταντινούπολη, παρ' όλη την σημερινή επέτειο της άλωσης.
     Εννοούμε την Πόλιν, τηνΠολιτεία, το συντεταγμένο κράτος, την δημοκρατία, τις αξίες, την δικαιοσύνη, και τον λαό μαζί.

     Την πήραν, την άλωσαν, την ποδοπάτησαν, και τώρα
την θέλουν όλη δική τους.
     Τα καθάρματα πουεξοντώνουν ανθρώπους,παραλύουν οικογένειες και κράτος, κλέβουν το μέλλον, εξουθενώνουν οικονομικά και ψυχικά τον λαό
     ..αυτοί που σαν υπάλληλοι της Μπούντενσμπάνκ και της Ευρωπαϊκής τράπεζας, σαν πιστές δουλίτσες του Βερολίνου και της Κομισιόν έπραξαν  τα χειρότερα για τον τόπο και ακόμηεπιβουλεύονται νέα χειρότερα εγκλήματα κατά του λαού,
     ..έχουν την απαίτηση να τους αγαπάμε κιόλας, να μην τους μισούμε, να μην ευχόμαστε κακό ψόφο νά 'χουν, να μην σκεφτόμαστε  με χαρά την ώρα που θα λείψουν.

     Αυτοί για τις ΠΡΑΞΕΙΣ τους δεν έχουν τιμωρηθεί ακόμη, ούτε καν έχουν υποβληθεί στην δοκιμασία της απολογίας γι αυτές μπροστά  στην επίσημη δικαιοσύνη(;).
     Ζουν και κινούνται σ' έναν κόσμο παράλληλο, αδιαφανή, φυλαγμένο από μπράβους, ναβυσσοδομούν εναντίον της πατρίδας και του λαού.
     Και απαιτούν από  'μάς, απ' τον λαό να τιμωρούμαστε για τις ΣΚΕΨΕΙΣ μας, για την γνώμημας, ή έστω και για τις επιθυμίες μας.
     Σε καμία δημοκρατία του κόσμου και από καμία κανονική δικαιοσύνη και όχι δικαιοσύνη-μπανάνα δικάζονται οι προθέσεις, οι ιδέες, οι απόψεις.
     ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ.

     Τα καθάρματα το ξέρουν αυτό. Για εκφοβισμό όμως, για καταστολή της οργής του λαού απαιτούν απ' την δικαιοσύνη να δικαστούν οι προθέσεις.
     Και η δικαιοσύνη υπακούει.  Η δικαιοσύνη παίζει το παιχνίδι των καθαρμάτων.
     Η Πόλις εάλω.

     Ας μην παραπονιούνται όμως τα καθάρματα.
     Όταν ο πολίτης, όταν ο λαός δεν μπορεί να προσβλέπει πιά ούτε στο ύστερο καταφύγιό του που είναι η Δικαιοσύνη,
     ..τότε κάτι άλλο θα πρέπει να εμπιστευτεί.
     Κι αυτό το άλλο θα είναι ο εαυτός του!..

http://mandatoforos.blogspot.gr/2017/05/blog-post_28.html

Το μεγαλείο της Ελληνικής ψυχής - Χρονογράφημα τού Φοίβου Ιωσήφ

2017-05-25 17:50

Κανένας άλλος λαός δεν μπορεί να συγκριθεί με το μεγαλείο που κρύβει στην καρδιά του ένας ΄Ελληνας. Είμαστε καλόκαρδοι,ανοιχτόκαρδοι, μεγαλόψυχοι και κυρίως γενναιόδωροι. Γενναιόδωροι από πρώτης μέχρις εσχάτης βλακείας. Δεν παίρνει άλλο άνοιγμα η καρδιά μας και άλλο κλείσιμο το μυαλό μας. Δώσαμε στην ανθρωπότητα την φιλοσοφία, την αρχιτεκτονική, την ιατρική, το θέατρο και τέλος την βιομηχανική μας παραγωγή. Για τον εαυτό μας κρατήσαμε την γεωργική παραγωγή και κυρίως τα αγγούρια Αμαλιάδος. Τα μεγαλύτερα και τα αισθησιακότερα.
Πριν χρόνια στον τομέα παραγωγής οικιακών συσκευών είχαμε δύο μεγάλες βιομηχανίες, τον Πίτσο και την Ιζόλα της οικογένειας Δράκου από την Θήβα η δεύτερη. Στην δεκαετία του ΄60 είχαν γεμίσει οι βιτρίνες του Μονάχου και του Λονδίνου ψυγεία και ηλεκτρικές κουζίνες των δύο παραπάνω εργοστασίων.

 Η siemens και η AEG είχαν πάρει τα βουνά και τα καταπράσινα λαγκάδια. Ψάχνονταν και λύση δεν εύρισκαν. Ο Γερμανός καταναλωτής επέμενε στο κατάστημα πως ήθελε τα ανωτέρας ποιότητας Ελληνικά ψυγεία. Τρελάθηκαν οι Γερμανοί. Τα βαγόνια έφευγαν για την Ευρώπη βαρυφορτωμένα ηλεκτρικές κουζίνες ΙΖΟΛΑ. 

Αυτό όμως δεν ήταν σωστό, δεν ήταν πρέπον, έτσι αποφάσισε το ηρωικό συνδικαλιστικό κίνημα, προτάξανε το ήθος. Ζήτησαν μεγαλύτερους μισθούς, περισσότερες άδειες, υψηλότερες αποζημιώσεις για τις απολύσεις και λογικότερο ωράριο. Ήρθε και ο οικονομολόγος της αθάνατης ελληνικής επιθεώρησης Andreas, καθιέρωσε την πρωτοπόρο αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή (ΑΤΑ)και παραχώρησε στις δύο ακμάζουσες Ελληνικότατες βιομηχανίες από ένα μεγάλο ορειχάλκινο λουκέτο των 100mm.Δεν άνοιγε με κανένα αντικλείδι. Απηλλάγησαν ταυτόχρονα και οι Ελληνικοί σιδηρόδρομοι από τον κάματο της μεταφοράς των ψυγείων στην Αγγλία και έτσι φθάσαμε στην σημερινή πλήρη ανάπαυση των υψηλοσυνταξιούχων του ΟΣΕ. Καλή ψυχή και κακή διαθήκη.
Δυστυχώς όμως υπάρχουν πάντα οι εκμεταλλευτές της εργατικής τάξης που δημιούργησαν την πολυεθνική BSH και συμπεριέλαβαν μαζί με την εταιρεία Πίτσος, τις εταιρείες BOSCH, Siemens, Gaggenau και Neff με έδρα που αλλού? Μα στην γειτονική και φίλη Τουρκία. Ολοφάνερο το ταμπελάκι πάνω στο ψυγείο PITSOS, Made in Turkey. Τα Ελληνικά ψυγεία κατασκευάζονται επισήμως στην Τουρκία, αναρωτιέμαι μέχρι που θα φθάσει η ευφυία μας, δυστυχώς η επιστήμη δεν έχει ανακαλύψει ακόμη βλακόμετρα με τέτοια εμβέλεια μέτρησης.
Βρέ δεν πάνε στα κομμάτια λέω εγώ, το σπουδαίο είναι ότι αποφύγαμε εμείς την εκμετάλλευση του Έλληνα εργάτη, αυτή είναι επιτυχία των αριστερών φωτεινών προοδευτικών δυνάμεων. Καλά να την πάθουν οι Τουρκαλάδες που περικυκλώνουν τα νησιά μας, να τους τα δώσουμε και αυτά για να σταματήσει η εκμετάλλευση των μαγείρων και των καμαριέρων από τα πάντα καραδοκοκούντα καταπιεστικά αφεντικά. Μόνο που έτσι θα μείνει ο Πάνος χωρίς Υπουργείο και στολή. Καλά, θα του δώσουμε το Υπουργείο ανατινάξεων. Εγώ θέλω να τους φορτώσουμε τα ξενοδοχεία, μόνο έτσι θα ετοιμαστεί η μεγάλη επανάσταση που όλοι προσδοκούμε από τον βασανιζόμενο, αδερφό Τουρκικό λαό. Πάρτε τα όλα παλιότουρκοι, εμείς θα ετοιμαστούμε για την σπίθα που θα τινάξει στον αέρα όλη την Οθωμανική επικράτεια. Καθίστε και να δείτε τι γέλια έχουμε να κάνουμε.
Έρχονται στιγμές που αναρωτιέμαι, υπάρχει κάποιος λαός πιο ηλίθιος από μας ή απολαμβάνουμε μόνοι μας στην κορυφή το αυτοκρατορικό μεγαλείο της ανοησίας μας? ΄Όχι, δεν υπάρχει άλλος λαός, είμαστε έθνος ανάδελφο, μόνοι στην κορυφή που σας περιέγραψα.

Φοίβος Ιωσήφ

«Η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος» - Άρθρο της Σώτης Τριανταφύλλου

2017-05-18 18:08

Διάβασα μια κριτική της εφημερίδας «Ριζοσπάστης» για το ντοκυμαντέρ «Η μεγάλη ουτοπία» του Φώτου Λαπρινού (μπορείτε, αν έχετε χρόνο για χάσιμο, να τη διαβάσετε εδώ.) την οποία μου έστειλαν επειδή είδα την ταινία και στήσαμε ολόκληρο καβγά με τον Φώτο Λαμπρινό. (Διαφωνούμε συχνά· έχει συμβεί να μου κλείσει το τηλέφωνο.) Τέτοιες διαφωνίες είναι για το ΚΚΕ «ντροπή»· ο Φώτος Λαμπρινός, αν ήταν συνεπής κομμουνιστής, δεν θα έπρεπε να συναναστρέφεται ιδεολογικούς εχθρούς. Το ΚΚΕ χρησιμοποιεί, ως συνήθως, τα επιχειρήματα και τις κατάρες των θεοσεβούμενων, των τρελών του θεού: ντροπή, κατάντια, θα μετανιώσετε, οι μέρες σας είναι μετρημένες...

Έκανα κάποιες σκέψεις διατρέχοντας το κείμενο που είχε τίτλο «Η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος», μεταξύ των οποίων ότι, αν το σύστημα Δικαιοσύνης λειτουργούσε κανονικά, θα μπορούσε να θεωρηθεί συκοφαντική δυσφήμιση και να κριθεί σε δικαστήριο. Το αντιπαρέρχομαι και δεν έχω καμία διάθεση να ανοίξω διάλογο με τους φασίστες και τους ηλιθίους του ΚΚΕ. Αλλά η μικρόνοια, η μικροψυχία, η άγνοια και η μισαλλοδοξία αυτού του δήθεν «ιστορικού» κόμματος (το οποίοι πολλοί σέβονται και θεωρούν «σοβαρό»: ακόμα ένα ελληνικό παράδοξο) μου δίνει την ευκαιρία ενός σχολίου για τις αποχρώσεις της ελληνικής αριστεράς που προκύπτουν από την ίδια μήτρα. Και για το πώς συμπεριφέρεται προς αυτές το ΚΚΕ.

Ο συντάκτης του «Ριζοσπάστη» επιτίθεται, με ύφος πολύξερου ιστορικού, σε μια ταινία η οποία εξυμνεί, με τον τρόπο της, την επανάσταση των μπολσεβίκων και τον Λένιν. Η «Μεγάλη ουτοπία» είναι έργο ενός κομμουνιστή που έμαθε, με χαρακτηριστική καθυστέρηση, ότι διεπράχθησαν εγκλήματα και φρικαλεότητες ακόμα και πριν από τις σταλινικές εκκαθαρίσεις (τις οποίες το ΚΚΕ θεωρεί είτε δυτική προπαγάνδα, είτε απαραίτητες εφόσον οι εκτελεσθέντες ήταν αντεπαναστάτες και σπιούνοι). Η ταινία είναι λοιπόν φιλομπολσεβικική, αλλά το ΚΚΕ δεν ανέχεται την παραμικρή επιφύλαξη για την εξέλιξη της επιλεγόμενης ουτοπίας. Και να τι γράφει, μεταξύ άλλων: «Ό,τι πιο αντιδραστικό και χυδαίο έχει κατά καιρούς παραχθεί στο βούρκο της αστικής αντικομμουνιστικής προπαγάνδας για την Οχτωβριανή Επανάσταση και την οικοδόμηση του πρώτου εργατικού κράτους, επιστρατεύτηκε στο ντοκιμαντέρ του Φώτου Λαμπρινού ‘Η μεγάλη Ουτοπία, 1917-2017’, που εμφανίστηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη μέρα έναρξης του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΕ, με τη μεγαλεπήβολη καθώς φαίνεται φιλοδοξία να αντιπαρατεθεί στις θέσεις και τη στρατηγική του Κόμματος. Η απόπειρα έληξε άδοξα, αφού το έργο κατέβηκε από τις οθόνες των αθηναϊκών κινηματογράφων σε μια μόλις βδομάδα, παρά τη γενναιόδωρη υποστήριξή του από τα αστικά μέσα μαζικής ενημέρωσης και λιγοστούς κριτικούς κινηματογράφου. Και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, γιατί ποιον άνθρωπο που σέβεται τον εαυτό του θα ενδιέφερε και θα έπειθε αυτό το εμπαθές «ντοκιμαντέρ μυθοπλασίας», όπως το όρισε ο ίδιος ο σκηνοθέτης του, αποκαλύπτοντας το μυθολογικό χαρακτήρα των όσων ― με γλωσσική αισθητική τηλεοπτικού μεσημεριανάδικου ― μας εξιστορεί;»

Κοντολογίς, οι άνθρωποι του ΚΚΕ χαρακτηρίζουν αντιδραστικούς και χυδαίους όλους όσοι, έστω ακροθιγώς, εκθέτουν κάποιες παραδρομές της επαναστατικής διαδικασίας. Αλλά βεβαίως, αυτό δεν είναι καινούργιο. Ούτε είναι καινούργια η ψυχωσική αυτοαναφορικότητα, η παρανοειδής εμμονή: η ταινία προβλήθηκε την ημέρα της έναρξης του 20ού συνεδρίου του ΚΚΕ · τυχαίο; Δεν νομίζω! (Είχαμε μια σκασίλα για το 20ό συνέδριο του ΚΚΕ…) Το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό: τίποτα δεν είναι καινούργιο, τίποτα δεν αλλάζει στο ΚΚΕ και στο ποίμνιό του.

Υπάρχουν δύο βασικά ρεύματα κριτικής και απόρριψης του κομμουνισμού. Το πρώτο είναι η κριτική στην εφαρμογή της θεωρίας (την οποία ασκούσε το πάλαι ποτέ ΚΚΕ εσωτερικού και την οποία ασκεί σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ ενσωματώνοντας αναρχίζοντα στοιχεία)· το δεύτερο είναι η κριτική στον ίδιο τον μαρξισμό ο οποίος οδήγησε σε αιματηρές επαναστάσεις και ολοκληρωτικά καθεστώτα. Το ΚΚΕ δεν ασχολείται με το δεύτερο ρεύμα διότι το εκπροσωπούμε εμείς οι φασιστοκαπιταλιστές, οι δεδηλωμένοι ταξικοί εχθροί, οι τσαρικοί εφόσον το σημείο αναφοράς είναι πάντοτε η Ρωσία. Επικεντρώνεται στους δικούς του «αποστάτες» που έχουν ελαφρώς διαφοροποιηθεί ασκώντας κριτική στο κομματικό αλάθητο και στα μονοκομματικά κράτη που οικοδομήθηκαν στις σοσιαλιστικές χώρες (αν και οι περισσότεροι θαυμάζουν τον Φιντέλ Κάστρο, έχουν αδυναμία στους τριτοκοσμικούς λαϊκιστές δικτάτορες και θαμπώνονται, κρυφίως, από τη στρατιωτική πειθαρχία).

Η κριτική εκ μέρους των «αποστατών» γίνεται συνήθως με ταπεινότητα, ψιθύρους και ηθελημένη απόκρυψη γεγονότων ώστε να μη δώσουν λαβή στους πολέμιους του σοσιαλισμού: οι αριστεροί δεν απομακρύνονται ποτέ από το ΚΚΕ από φόβο μήπως κατηγορηθούν για εσχάτη προδοσία, κάτι που, προφανώς, αποτελεί γι’ αυτούς την υπέρτατη ρετσινιά ― μοιάζουν σαν να περπατούν πάνω σε αυγά προσπαθώντας να την τα σπάσουν. Από την πλευρά του, το ΚΚΕ  παραμένει ανελέητο όπως ήταν όταν παρέσυρε τους Έλληνες σε μαξιμαλιστικά αιτήματα, σε αποχή από τις εκλογές, σε εμφύλιο πόλεμο, σε πεισματική στάση ηρωισμού, σε κατασκευή θυμάτων: επιτίθεται, με φονικά ένστικτα, σε οποιονδήποτε τολμάει να αρθρώσει κάτι που δεν έχει εγκρίνει η σταλινική ηγεσία.

Κι επειδή η τακτική του είναι σφοδρή και ισοπεδωτική, οι περισσότερες ομάδες που αποσχίστηκαν από το ΚΚΕ διατήρησαν τον αυταρχισμό, την τακτική της λάσπης και της προπαγάνδας, την πρόθεση της εξόντωσης του αντιπάλου, τον καθαγιασμό κάθε βρώμικου μέσου. Πράγματι, μερικές είναι λιγότερο πουριτανικές ως προς τα σεξουαλικά ήθη και τις ενδυματολογικές συνήθειες· άλλες, είναι εξίσου πουριτανικές αλλά διαφέρουν ως προς την πρόσληψη και την ερμηνεία ορισμένων ιστορικών γεγονότων. Αυτό που ενώνει όλες τις ομάδες που γεννήθηκαν από το ΚΚΕ είναι ― εκτός από τον εθνικισμό, τον μιζεραμπιλισμό και τη ρωσοφιλία ― ο κοινός εχθρός: ο αντικομμουνισμός, τον οποίον ταυτίζουν με τον φασισμό. Πρόκειται για μια μορφή νοσηρής νοσταλγίας: οι κομμουνιστές έχουν πολλά κοινά με τους φασίστες στο ήθος και στο πολιτικό πρόγραμμα, αλλά επίσης γνώρισαν την καλύτερη στιγμή τους, το ζενίθ της δημοτικότητάς τους, στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Είναι κάπως αξιοθρήνητο, εκατό χρόνια μετά τα γεγονότα του 1917 να μην έχουμε μάθει, όσοι ενδιαφερόμαστε να μάθουμε, τι συνέβη τότε και από τότε. Το ΚΚΕ, όπως φανερώνει με γελοίο τρόπο αυτή η κριτική στην ταινία «Η μεγάλη ουτοπία», ζει στο σκοτεινό του σπήλαιο, με τα μουχλιασμένα του σταλινικά εγχειρίδια, αποκομμένο από την ιστοριογραφία κι από την εξέλιξη του πολιτισμού ― ακλυδώνιστο και μακαριότατο, φορέας της αλήθειας και της πίστης. Και σαν μην έφτανε αυτό, που είναι αρκούντως σοβαρό εφόσον περίπου 10% των Ελλήνων στηρίζουν το κόμμα των μπολσεβίκων, οι Κουκουέδες κατηγορούν τους δικούς τους για «γκεμπελική προπαγάνδα». Η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος · η χιλιαστική νοοτροπία του ΚΚΕ («έρχεται το τέλος σας, προδότες και λακέδες του κεφαλαίου!») μου θυμίζει τον Paul Léautaud, ο οποίος, όταν του χτύπησε την πόρτα ένας μάρτυρας του Ιεχωβά λέγοντάς του ότι ήρθε η Συντέλεια του κόσμου, απάντησε: «Δεν έπρεπε να με ενοχλήσετε για κάτι τόσο ασήμαντο.»

 

athensvoice.gr

Ο λαός βλέπει survivor.... Έφυγε η Λάουρα, το μάθατε;

2017-05-15 00:09

 Κι ενώ ο πρωθυπουργός πριν δύο μέρες είχε ρητά ξεκαθαρίσει πως αν δεν ληφθούν απ' τους τοκογλύφους "εταίρους" μέτρα για τηνελάφρυνση του χρέους,
     ..δεν θα εφαρμόσουμε κι εμείς τα μέτρα που όμωςθα ψηφίσουμε προκαταβολικά,
     ( όχι πως δίνουμε βάση στα λόγια του πινόκιο, αλλά
να! μόλις μιά μέρα πριν τα είπε 
     ..έρχεται χθές ο Τσαλακωτός, και σε άψογη διάλεκτο "ντου γιου λάϊκ μαμαζέλ δη γκρής" μας λέει πως,
     ..Δεν θα υπάρχει στο νομοσχέδιο με τα μέτρα-αντίμετρα ρήτρα αίρεσης, ότι δηλαδή αν δεν πάρουμε το χρέος δεν θα εφαρμόσουμε τα μέτρα ".


     Κι επίσης δήλωσε ότι δεν γνωρίζει αν θα υπάρξουν αποφάσεις για το χρέος στο Eurogroup της 22ας Μαϊου,
     ..ή αν αυτές θα μετατεθούν(!) για τον Ιούνιο (και βλέπουμε).
     Ωστόσο το νομοσχέδιο θα έχει ψηφιστεί, θα έχει γίνει "νόμος" (μνημονιακός) του κράτους
     ..και η επιχείρηση αντιπερισπασμός της κοινής γνώμης που άρχισε με την Παιδεία και την Υγεία θα συνεχιστεί με τ' απόνερα του ταξιδιού στην Κίνα,
     ..ή με τις τηλεοπτικές άδειες
     ..ή μ' ό,τι του φανεί του λωλοστεφανή.  
     Κι εν τω μεταξύ με το λέγε-λέγε η κοινή γνώμη θ' αρχίσει να χωνεύει τις καινούργιες μειώσεις τωνσυντάξεων, την μείωση του αφορολόγητου, την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, το οριστικό κόψιμο του ΕΚΑΣ, το κόψιμο των επιδομάτων αναπήρων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων,
     ..την μείωση στο μισό του ήδη πετσοκομμένου επιδόματος θέρμανσης, και πάει λέγοντας.
     Θα μεσολαβήσουν και "τα μπάνια του λαού", ποιός το χέζει μετά το χρέος;

     Κυβερνούνε με αντιπερισπασμούς.
     Πότε "παράλληλα προγράματα", πότε "αντίμετρα",
     ..ολοήμερα σχολεία, συσσίτια(!) μαθητών, επιδόματα ενοικίου (που θα τα δουν όσοι είδαν και το επίδομα θέρμανσης), 852.000 Κέντρα Υγείας ένα σε κάθε πολυκατοικία,
     ..κατ' οίκον χειρουργία με guest star έναν πρώην δήμαρχο,
     ..ο Θάνος να δέρνει (τί ποιός Θάνος; ένας είναι ο Θάνος!),
     ..ο Σταύρακας (κι αυτός ένας είναι) να απειλεί ότι θα ξαναμπεί στην Βουλή,
     ..ο Λεβεντομ@λάκας (τέτοιοι είναι πολλοί αλλά εδώ εννοούμε τον συγκεκριμένο) να ζητάει κυβέρνηση "εθνικής ενότητας",
     ..όλος ο συστημικός θίασος επί σκηνής.

     Ο λαός βλέπει survivor.
     Έφυγε η Λάουρα, το μάθατε;
     Εδώ δε βλέπουμε να λέτε ποιά Λάουρα!.. 

mandatoforos.blogspot.gr

Ντροπή πιά ελεεινοί, ντροπή!..

2017-05-15 00:03

  Το νέο μνημόνιοαποτελεί τον ορισμό τηςπαράδοσης άνευ όρων,
     ..είναι η απόλυτη εικόνα του δωσιλογισμού και της προδοσίας.

     Και ναι, πρόκειται γιανέο μνημόνιο, ασχετο αν δεν αρέσει αυτό στους αριστερούληδες, και άσχετο αν χρησιμοποιεί την αλήθεια αυτή με το όνομά της ο
Κούλης.
     Οποιαδήποτε συμφωνία με τους τοκογλύφους "εταίρους" περιέχει καινούργιες απαιτήσεις, φέρνει νέες δεσμεύσεις που θα υλοποιηθούν με νέα μέτρα, άσχετα με το πότε θα εφαρμοστούν,
     ..αποτελεί, κόντρα στα ελεινά ψέματα των καλόπαιδων, ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ.

     Η παράδοση της χώρας χωρίς όρους και η απόλυτη προδοσία δεν  συνάγεται από τα πολλάκαινούργια και εξοντωτικά νέα δημοσιονομικά μέτρα, εναντίον πάντα του λαού,
     ..δηλαδή εις βάρος των "μη εχόντων", αλλά και των λίγα εχόντων.
     Αποδεικνύεται όμως περίτρανα από τις απαιτήσεις των δανειστών που προφανώς δέχτηκαν οιΕφιάλτες, εφ' όσον κατά δήλωσή τους η συμφωνία "έκλεισε",
     ..απαιτήσεις όπως αυτή που προβλέπει πως το ανώτατο δικαστήριο της χώρας δεν θα μπορεί να κρίνει κάποιον από τους νόμους της συμφωνίας αντισυνταγματικό
     Έτσι:
     -Απαιτούν να γίνει νομική γνωμοδότηση (θετική βεβαίως, βεβαίως) ότι η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση συνάδει με το ελληνικό σύνταγμα και με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
     -Απαιτούν υιοθέτηση νομοθεσίας που επιτρέπει στους εισαγγελείς να στέλνουν πληροφορίες στη φορολογική διοίκηση ως απλή πληροφορία χωρίς δεσμευτικό αποτέλεσμα, αφήνοντας στη φορολογική διοίκηση τη διακριτική ευχέρεια να διαχειρίζεται την πληροφορία (δηλαδή στους ίδιους εφ' όσον αυτοί θα ελέγχουν ολόκληρο τον φορολογικό και εισπρακτικό μηχανισμό).
     -Οι αρχές να υιοθετήσουν νομοθεσία που θα εμποδίζει τη φορολογική διοίκηση και το προσωπικό της να εφαρμόζει ελέγχους και να κάνει έρευνες με εντολή των εισαγγελέων (για να μπορούν να προστατεύουν τους δικούς τους και τα λυκόρνια των ξένων εταιρειών).
     -Οι αρχές να τροποποιήσουν τον νόμο 4177/2013 αφαιρώντας τους περιορισμούς στο μέγεθος και το είδος των καταστημάτων που μπορούν να λειτουργούν την Κυριακή (ο θάνατος του εμποράκου).
     -Η διαδικασία καθορισμού του χαρτοφυλακίου ακίνητης περιουσίας που θα μεταβιβαστεί στο Ταμείο (για να ξεπουληθεί) θα συμφωνηθεί από κοινού μεταξύ των "θεσμών" και των ελληνικών αρχών (διαλιέχτε! ό,τι πάρετε ένα τάληρο).
     Και πολλά ίσως ακόμη που ακόμη δεν έχουν εντοπιστεί ή κρύβονται μέσα σε άλλες παραγράφους της συμφωνίας σαν ρώσικες μπάμπουσκες.

     Υπάρχει δηλαδή μία επίθεση (που υπογράφτηκε ή θα υπογραφεί απ' τους νεοφιλελεύθερους αριστερούς) στον νομικό χάρτη της χώρας, ακόμη και εναντίον του καταστατικού χάρτη, δηλαδή του Συντάγματος.
     Αν αυτό δεν αποτελεί παράδοση τύπου Τσολάκογλου, τότε τί είναι; Σώσιμο της χώρας;Ανάπτυξη;

     Και το ερώτημα εδώ είναι ο τίτλος του σημερινού σχολίου:  Δεν υπάρχει όριο πιά σ' αυτή την ντροπή;
     Κακώς όμως θα καταλάβουν όσοι νομίσουν πως το ερώτημα απευθύνεται στους Εφιάλτες της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων.
     Το ερώτημα απευθύνεται σ' εμας τους ίδιους.
     Εμείς είμαστε οι ελεεινοί αυτοί που επιτρέπουν την προδοσία, την άνευ όρων παράδοση, την καταστροφή.
     Σε άλλες χώρες, άλλες εποχές, με άλλους λαούς, για πολύ λιγότερο σημαντικούς λόγους, οι υπεύθυνοι μιάς τέτοιας χρεοκοπίας και εξευτελισμού ενός κράτους θα κινδύνευαν με αγχόνες ή λυντσάρισμα, ή ρίξιμο στα μπουντρούμια ακόμη και χωρίς δίκες.


     Βρισκόμαστε όμως σε τούτη την χώρα, σε πιό "πολιτισμένες" εποχές, με τούτον τοναποχαυνωμένο και ελεεινό λαό,
     ..που προκειμένου να μην χάσει την βολή του,
     ..ή να μην διακινδυνεύσει ό,τι απέμεινε απ' αυτήν,
     ..θυσιάζει τα παιδιά του και την ίδια την χώρα.

     Ντροπή πια, ελεεινοί!
     Ντροπή!..

mandatoforos.blogspot.gr

Τα ερείπια της Χούντας - Χρονογράφημα τού Φοίβου Ιωσήφ

2017-05-12 23:52

Θα κάνουμε χρόνια ακόμη για να ξεφύγουμε από τις πικρές αναμνήσεις της Χούντας. Περνώντας από διάφορους δρόμους αντικρύζει ακόμη κανείς τα απολειφάδια της χουντικής περιόδου. Στην Βιομηχανική περιοχή της Ξάνθης ακίνητα στέκουν τώρα τα εργοστάσια της βιομηχανίας κρέατος ΣΕΠΕΚ και της Πυραμίδας ΑΒΕΕ που είχε ιδρυθεί στα 1899. ΄Ολη η βιομηχανική περιοχή προσομοιάζει
με το τεράστιο τρίτο νεκροταφείο Αθηνών. Τώρα φυτεύουν και κυπαρίσσια στα εργοστάσια. Τουταυτόν με τα εργοστάσια στην περιοχή της Λαμίας που άρχισαν να λειτουργούν στην αρχή της δεκαετίας του ’70. Βόμβυξ, Βομβυκρύλ και Ακμή του Στασινόπουλου στεγάζουν σήμερα αναμνήσεις απάνθρωπης δουλείας και περιστέρια ελευθέρας πτήσεως. Στην Χαλκίδα το ίδιο, η τεράστια σωληνουργία Τσαούσογλου και δεκάδες άλλα εργοστάσια μας θυμίζουν το κακό παρελθόν της επαίσχυντης δικτατορίας των Συνταγματαρχών, Αντισυνταγματαρχών και Ταξιάρχων, πλην αυτών των Γαβριήλ και Μιχαήλ. Ευτυχώς τα πράγματα άλλαξαν και η οργή του λαού έφερε και πάλι στην εξουσία την Σοσιαλιστική Δημοκρατία δι ης τα πάντα εγένετο. Η επελθούσα άνοιξη της Δημοκρατίας μας χάρισε ξανά τους παλιούς ελεύθερους χώρους των κλειστών εργοστασίων όπου τα εκατομμύρια των ανέργων θα μπορούν πλέον να κάνουν promenades ατελείωτα υπό τους ήχους της μουσικής των ευχαριστιών των βιομηχανικών και πρώην ανταγωνιστριών χωρών. Τις αφήσαμε στη μοναξιά τους και μέσα στην τύρβη των βιομηχανικών θορύβων. Καλά να πάθουν.
Καμιά σκοτούρα, καμία κακή σκέψη, αφοσιωμένοι πλέον στους ρεμβασμούς μας την ώρα του χρυσού ηλιοβασιλέματος. Ζωή χωρίς κότα χωρίς δουλειά και μπακλαβά, αλλά με τη χαρά του σοσιαλισμού πιθανόν μετά φανατικού αυνανισμού. Είναι και η αυτοϊκανοποίηση μέρος της ευτυχισμένης αδρανοποίησης. Πρέπει να σεβόμαστε την φύση και τους νόμους της. Τώρα πλέον μπορούμε να έχουμε την ελευθερία της υποστήριξης των λαϊκών συμφερόντων είτε δια των αφισοκολλήσεων είτε δια των γρόνθων. Μία μόνον προϋπόθεσις αρκεί: να είναι κανείς αργόμισθος συνδικαλιστής (όχι αναγκαστικά της Εθνικής Τράπεζας, γίνονται δεκτοί αργόμισθοι γρονθοκόποι και άλλων πιστωτικών ιδρυμάτων). Η συνδικαλιστική νόμιμη αργομισθία απλώς θεωρείται σαν ένα εφόδιο πιστοποίησης της υψηλής αγωνιστικότητας και φρονήματος. Φυσικά δεν εννοώ την αγωνίστρια, συναγωνίστρια και πρωταγωνίστρια της ελαφρολαϊκής τηλεόρασης κυρία Μπάλου. Σέβομαι τους αγώνες της απ όποιο μετερίζι κι αν βρέθηκε έξω και μέσα στο ωράριο εργασίας. Κυρίως μέσα στο ωράριο. Και καλά έκανε, δεν θα υποστηρίζουμε τα συμφέροντα των Τραπεζιτών που πιθανόν μας πληρώνουν ακόμη και σήμερα δέκα τέσσερις μισθούς ετησίως. Για ρθείτε λιγάκι στα συγκαλά σας, θα τους τσακίσουμε, μου φαίνεται πως παρεκτρέπεστε. Δεν θα το επιτρέψω.
Οι αγώνες όμως, τόσο εδώ όσο και στο Σικάγο του Andreas Papandreou είχαν τα θετικά αποτελέσματά τους. ΄Όχι μόνος του, αλλά συνεπικουρούμενος από την συνομοϊδεάτιδά του Μιμή, αγωνίστρια με πάθος και αυτή εντός των στενών cock pit της Ολυμπιακής αεροπορίας, κατάφεραν και έκλεισαν τα περισσότερα ελληνικά εργοστάσια δια της αλάνθαστης μεθόδου της κατακόρυφης αύξησης των μισθών, της χρεοκοπίας των επιχειρήσεων και τέλος δια της τακτοποιήσεως των εργαζομένων σε θέσεις ημιεργασίας του ΟΤΕ και του ηρωικού το πάλαι ποτέ ΣΕΚ. Οι δηζελάμαξες μας έσωσαν για μία ακόμη φορά. Έβλεπε πολύ μπροστά η Μιμή, πίσω δεν είχε καλή επαφή για το τι γινόταν. Μεγάλες στιγμές του Έθνους και του σοσιαλισμού τύπου Λος ΄Αντζελες και Αντιλλών νήσων. Έίθε έτσι να συνεχίσουμε για να ξεσκίσουμε όχι μόνον τα μνημόνια αλλά και τα μνήματα και τις μνήμες της παλιάς ευημερούσας Ελλάδας.
Φοίβος Ιωσήφ

Κατεδάφισης συνέχεια: Στόχος τώρα η παιδεία!

2017-05-11 23:20

Ο Φίλης στο κάτω κάτω ήταν ψιλοκουμπούρας, άνευ πτυχίου, τα έλεγε και λίγο σαν να του φεύγανε, τον παίρναμε όλοι στον μεζέ... Ο,τι κι αν έλεγε, δεν μπορούσε να έχει ούτε σαν μανδύα κάποια σοβαρότητα. Στη δε σύγκρουση που πήγε να κάνει ανοήτως με την Εκκλησία έφαγε ενδοκομματική παντόφλα, διότι το έκανε άτσαλα. Ο πολιτισμικός μαρξισμός έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό: είναι ύπουλος και έρπων, σαν φίδι, όταν δεν έχει την απόλυτη εξουσία. Οπου έχει πάρει πραξικοπηματικά την εξουσία έχουν δουλέψει μπουλντόζα και πιστόλι, βίαιο γκρέμισμα.


Οταν έχει ανέλθει κοινοβουλευτικά η Αριστερά και η εξουσία της είναι κολοβή, τότε δουλεύει υπονομευτικά. Λάου λάου, σαν σαράκι, ώσπου να τους παίρνει για την πλήρη εφαρμογή της απάτριδος βαρβαρότητας. Τον Φίλη δεν τον φάγανε διότι διαφωνούν με τα κατάπτυστα που έλεγε.

Τον έφαγαν διότι δεν ήταν ώρα να ειπωθούν. Είδατε τον Γαβρόγλου, κι όσοι δεν έχετε περάσει από πανεπιστήμιο είπατε «ε, καθηγητής, πιο σοβαρός άνθρωπος θα είναι». Αστείο επιχείρημα, το οποίο κάνουν σκόνη δύο λέξεις: Λιάκος και Ρεπούση.
Δείτε ποιους ομοϊδεάτες του μάζεψε για την «αναμόρφωση» των βιβλίων Ιστορίας. Δεν θα τους εμπιστευόμουν ούτε τον σκύλο μου να τον πάνε βόλτα, όχι να αποφασίσουν τι Ιστορία θα μάθουν τα παιδιά μας.

Πρόκειται για ιδεολογικό και επιστημονικό κατιμά. Ο Γαβρόγλου λοιπόν πίσω από το τρεις πήχεις ελληνοπρεπές παλαιάς κοπής μουστάκι του, κανονικός φερετζές μηδενισμού, έχει ένα διόλου ελληνοπρεπές σχέδιο. Πήραμε μια τζούρα, για να το πω με όρους Καρανίκα, με την κωμικοτραγική «εβδομάδα έμφυλων ταυτοτήτων», την οποία υποστήριξαν με ενθουσιασμό η «Lifo», το «Vice» και επιφανείς εκδιδόμενοι παρενδυτικοί, τουτέστιν η πνευματική πρωτοπορία που ταιριάζει στο γκουβέρνο μας.
Ενας θεσμός υπάρχει αδιάβλητος, δίκαιος, αξιοκρατικός, που επιτρέπει σε μας, τους γιους και τις κόρες των πληβείων, να μπούμε με το σπαθί μας στο δημόσιο πανεπιστήμιο, που τόσο μισούν οι νεοφιλελέδες, και να ονειρευτούμε μια άλλη ζωή, την οποία, όποιος πάλεψε, είχε την ευκαιρία να κάνει πραγματικότητα: Οι πανελλαδικές εξετάσεις.

Δεν χρειάζεται να πας να παρακαλέσεις κανέναν Γκρούεζα, κανέναν κομματικό κομισάριο. Δεν μπορείς να επικαλεστείς την ιδεολογική στράτευσή σου, να λαδώσεις, να πηδήξεις ή να πηδηχτείς για να μπεις.
Σπας στο διάβασμα κι αν γράψεις καλύτερα Αρχαία, Λατινικά, Ιστορία, Εκθεση, Μαθηματικά -ή όποιο άλλο μάθημα απαιτεί η σχολή που θες- μπαίνεις. Η απρόσωπη κόλλα με τα καλυμμένα στοιχεία σου εξαφανίζει την καταγωγή, την κοινωνική τάξη, κάνει αδιάφορες τις κομματικές πεποιθήσεις σου. Ηξερα μια ψυχή. Στο ίδιο φροντιστήριο. Εκείνη κυριλέ ιδιωτικό, εγώ Α’ Λύκειο Κορυδαλλού. Ο μπαμπάς εφοπλιστής, ο δικός μου κάτω από τις γεφυροπλάστιγγες στο λιμάνι.

Ο δικός της τής έταζε ένα καινούργιο τζιπ, αν έμπαινε στη Νομική. Πέρασε μόνο απέξω πηγαίνοντας για ψώνια στο Κολωνάκι. Εγώ πέρασα στη Νομική του ΑΠΘ κι ο πατέρας μου μού μπάλωσε τα λάστιχα από το Velosolex. Δεκατάχυτο, παρακαλώ, και με κουδούνι. Για μένα όμως και για χιλιάδες παιδιά από τα δημόσια σχολεία στις συνοικίες και στην περιφέρεια αυτό το αδιάβλητο σύστημα έδωσε και δίνει ένα εισιτήριο για πιο ψηλά. Τώρα λέει ο κομισάριος επί της Παιδείας ότι θα καταργήσουν τις πανελλαδικές. Σε άλλες χώρες έτσι είναι. Εύκολα μπαίνεις, αλλά πέφτει λεπίδι από το ίδιο το πανεπιστήμιο και βγαίνουν λίγοι. Πανεπιστήμια όμως με αδιάβλητες διαδικασίες, όπου δεν έχουν διάφοροι κατσαπλιάδες διδάσκοντες το κύρος του Μπάμπη του Σουγιά του μαρξιστή.

Αφού λοιπόν δεν θα υπάρχουν πανελλήνιες, τότε μένει το ίδιο το πανεπιστήμιο να αποφασίζει ποιος μπαίνει και πώς βγαίνει. Δηλαδή το βασίλειο του κομματισμού και του νεποτισμού.
Εάν προλάβουν να το κάνουν, τότε μιλάμε για μια ανυπολόγιστη καταστροφή, με στόχο την κατεδάφιση της αριστείας, το χαϊδολόγημα της νεολαίας, τον κομματικό έλεγχο της κοινωνικής κινητικότητας, επιβραβεύοντας την ήσσονα προσπάθεια.

Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης 

Προϊόντα: 31 - 40 από 378
<< 2 | 3 | 4 | 5 | 6 >>