ΓΝΩΜΗ-ΑΡΘΡΑ

Πότε θα δούμε Έλληνα πρωθυπουργό στη φυλακή; Aπό τον Μιχάλη Ιγνατίου

2014-07-07 14:05

Aπό τον Μιχάλη Ιγνατίου

Η δικαστική έρευνα εναντίον του πρώην προέδρου της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, προκάλεσε εντύπωση σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο πανίσχυρος την εποχή της προεδρίας του πρώην πρόεδρος, έφυγε από τα δικαστικά γραφεία ταπεινωμένος, ενώ ήδη οι αναλυτές των γαλλικών εκλογικών πραγμάτων συμφωνούν ότι ψαλιδίστηκαν οι ελπίδες του για πανηγυρική επάνοδο στην πολιτική.
Η υπόθεση μου θύμισε τη σύλληψη του Ντομινίκ Στρος Καν και τη δική του ταπείνωση από την Αστυνομική Διεύθυνση της Νέας Υόρκης, που τον έσυρε με χειροπέδες ενώπιον των δημοσιογράφων. Αρκετοί τότε ισχυρίστηκαν ότι η υπόθεση στήθηκε από τον Νικολά Σαρκοζί, επειδή ο Στρος Καν βρισκόταν στο τελικό στάδιο λήψης της απόφασης για να αντιμετωπίσει τον τότε πρόεδρο στις εκλογές. Ο πρώην διευθυντής του ΔΝΤ εγκατέλειψε την πολιτική και ο Σαρκοζί έχασε από έναν άχρωμο και, όπως αποδεικνύεται μέχρι τώρα, κακό πρόεδρο. Ο Φρανσουά Ολάντ ασχολείται περισσότερο με τους περιστασιακούς έρωτές του και έχει αφήσει στον αυτόματο πιλότο τη Γαλλία και την οικονομία της.

Ενας βρώμικος κόσμος είναι ο πολιτικός και ουδείς πρέπει να έχει την παραμικρή αμφιβολία γι’ αυτό, δεδομένης της στάσης της πλειονότητας των πολιτικών σε όλο τον κόσμο. Στη χώρα μας δεν νομίζω ποτέ ότι θα νιώσουμε την ευχαρίστηση και τη μεγάλη ικανοποίηση να γίνουμε μάρτυρες της σύλληψης και καταδίκης όσων ευθύνονται γι’ αυτήν την άνευ προηγουμένου τραγωδία του ελληνικού λαού. Το αυτί των πολιτικών δεν… ιδρώνει, διότι η αλληλοκάλυψη είναι μία τέχνη που γεννήθηκε στην Ελλάδα. Θεωρούν ότι ο Ακης Τσοχατζόπουλος πλήρωσε για όλους, και η αλήθεια είναι ότι ο πρώην υπουργός Αμυνας, ακόμα και τώρα που βρίσκεται ταπεινωμένος στη φυλακή, δεν κάρφωσε κανέναν από το παλιό ΠΑΣΟΚ, γνωρίζοντας προφανώς ότι οι άγραφοι νόμοι της πολιτικής είναι χειρότεροι από αυτούς της ιταλικής μαφίας.

Ο κ. Πάγκαλος, που είχε εκστομίσει τη φράση ότι «την (ελληνική) σημαία θα την πάρουν οι άνεμοι», προσπάθησε να επιρρίψει τις ευθύνες σ’ όλους μας με τον αστήρικτο ισχυρισμό ότι «μαζί τα φάγαμε». Οι πολιτικοί είναι αυτοί που κατέστρεψαν την Ελλάδα και εύχομαι να έχουμε και εμείς την τύχη να δούμε πρωθυπουργό στο γραφείο του ανακριτή και στη συνέχεια στη φυλακή. Θα είναι για όλους μας μία ευτυχισμένη ημέρα…


 

 

 

πηγη - hellas-now.com

Η εκλογή ή μη Προέδρου καθορίζει την πολιτική ζωή έως το Μάρτιο. Όλα τα άλλα είναι παραμύθια. Του Γ. Δελαστίκ

2014-07-06 15:29

Την «πολιτική βόμβα» την έριξε μέσω συνέντευξής του στη «Real» ο υπουργός Αμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος. Αναφερόμενος στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, είπε μεταξύ άλλων, όταν ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο αν αποκλείει «μεγάλο συνασπισμό»: «Εφόσον ο λαός δεν θα έδινε την αυτοδυναμία σε ένα κόμμα, όλες οι επιλογές είναι θεμιτές!». 
Στο ίδιο φύλλο της ίδιας εφημερίδας είχε δώσει συνέντευξη και ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Αλέξη Τσίπρα, Νίκος Παππάς. «Αν δεν είμαστε αυτοδύναμοι, θα οδηγηθούμε σε αναγκαστικές κεντροαριστερές συμμαχίες και οδυνηρές “δεξιές στροφές και υποχωρήσεις”», τόνισε αυτός. Εξόφθαλμο ότι και οι δύο πολιτικοί άφηναν ορθάνοιχτο το θέμα των συμμαχιών για να μετρήσουν τις αντιδράσεις των ψηφοφόρων τους. Αφησαν να περάσουν πάνω από 36 ώρες πριν κάνουν «επανορθωτικές» δηλώσεις.

«Με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν τίθεται θέμα συνεργασίας με τα σημερινά πολιτικά δεδομένα και για τώρα. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο», δήλωσε στομφωδώς ο Δ. Αβραμόπουλος. Καλά, όταν απαντούσε στην ερώτηση για τον «μεγάλο συνασπισμό» και έλεγε ότι «όλες οι επιλογές είναι θεμιτές», με ποιο κόμμα, αν όχι με τον ΣΥΡΙΖΑ, θα έκανε η ΝΔ τον «μεγάλο συνασπισμό;» Με τη... ΔΗΜΑΡ;

Ρελάνς Παππά: «Συνεργασία ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ αποκλείεται. Εκλογές απαραίτητες», έγραψε τηλεγραφικά. Παρέμβαση της κυβερνητικής εκπροσώπου -άρα παρέμβαση Σαμαρά- με συνέντευξη στο ΑΠΕ: Μπορεί να γίνει κυβέρνηση «μεγάλου συνασπισμού» ή τουλάχιστον συζήτηση για τη συγκρότησή της, αρκεί να υπάρχει «συμφωνημένη βάση», δήλωσε. Απαραίτητη φυσικά και η προσθήκη για τα μάτια του κόσμου: «Ετσι όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, δεν μπορεί να γίνει τίποτα», υπογράμμισε η κυβερνητική εκπρόσωπος.

Νεφελώδεις δηλώσεις και πολιτικά δυσνόητες, αν τις πάρει κανείς τοις μετρητοίς έκανε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης. «Οι διαφορές ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο μεγάλες που μια συγκυβέρνηση θα οδηγούσε σε πολιτικές τερατογενέσεις», τόνισε αρχικά. Σαφέστατο. Αποκλείει κάθε συνεργασία με τη ΝΔ. Το κατανοήσαμε. «Αν δεν υπάρχει αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ φυσικά θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται προκειμένου να υπάρξει κοινοβουλευτική πλειοψηφία και κυβέρνηση είτε με συμμετοχή είτε με στήριξη είτε με ανοχή», συμπλήρωσε, όμως στη συνέχεια των δηλώσεών του! Πώς θα σχηματιστεί η «κοινοβουλευτική πλειοψηφία και κυβέρνηση» χωρίς «τερατογενέσεις»;

Η λύση του μυστηρίου είναι πολύ πιο απλή από όσο φαντάζεται κανείς. Υπέρτατο ζήτημα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η πρόκληση βουλευτικών εκλογών τον Φεβρουάριο μέσω της πάση θυσία αποτροπής της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, πολύ σωστά ο Αλέξης Τσίπρας προσπαθεί από τώρα να συσπειρώσει ένα μπλοκ με τουλάχιστον 121 βουλευτές. Υπό το πρίσμα αυτό διαχειρίζεται και το θέμα της «μικρής ΔΕΗ» και της υποτιθέμενης συζήτησης στη Βουλή περί δημοψηφίσματος για το ζήτημα αυτό.

Τον ενδιαφέρει βεβαίως και η αποτροπή του ξεπουλήματος της ΔΕΗ. Γνωρίζει όμως ότι δεν μπορεί να το σταματήσει. Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να την εκποιήσει. Η ουσία είναι πως η εκλογή ή μη Προέδρου της Δημοκρατίας θα καθορίζει την ελληνική πολιτική ζωή έως τον Μάρτιο. Ολα τα άλλα είναι παραμύθια.

ethnos.gr

Ο μύθος της ανερχόμενης Κινεζικής υπερδύναμης

2014-07-06 15:25

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ένας ευρύτατα καλλιεργούμενος μύθος από την Υπερεθνική Ελίτ (αλλά και την κοινοβουλευτική Χούντα που πρόσφατα βρήκε την... σωτηρία μας στις Κινεζικές επενδύσεις) είναι αυτός της Κινεζικής υπερδύναμης. 
Με αυτό τον τρόπο, η Υ/Ε συγκαλύπτει την πραγματική μονοπώληση της οικονομικής, πολιτικής και πολιτιστικής δύναμης στα χέρια της, ενώ συγχρόνως καλλιεργεί και τον παράπλευρο μύθο ενός δήθεν πολύ-πολικού κόσμου, που τον πιστεύουν ακόμη και οι Κινέζοι και οι Ινδοί! Όμως, σήμερα, ακόμη και η Ρωσία που έχει καλύτερες οικονομικές προϋποθέσεις από αυτές τις χώρες (λόγω του μεγαλύτερου βαθμού οικονομικής αυτοδυναμίας της), αλλά και πολιτικό-στρατιωτικές προϋποθέσεις (λόγω του Σοβιετικού παρελθόντος της), ανακαλύπτει ότι δεν έχει επιλογή παρά να υποκύπτει στις θελήσεις της Υ/Ε, η οποία μπορεί και τιμωρεί με οικονομικές κυρώσεις ακόμη και τον Πούτιν, όπως χθες τον Σαντάμ και τον Καντάφι (τους οποίους ήδη ξεφορτώθηκε) τον Ασσάντ και τους αγιατολλάδες.

Αυτό, φυσικά, ισχύει στον βαθμό που η Ρωσία θέλει να παραμένει μέλος της ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, όπως επιβάλλουν οι θιασώτες της παγκοσμιοποίησης μέσα στην ελίτ της, που σήμερα φαίνεται είναι κυρίαρχοι σε σχέση με τους «εθνικιστές». Είναι, δηλαδή, τώρα ξεκάθαρο ότι εάν η Ρωσία δεν επανέλθει στην οικονομική αυτοδυναμία της ΕΣΣΔ, και δεν κόψει κάθε δεσμό με την παγκοσμιοποίηση και τους θεσμούς της (π.χ. ΠΟΕ) είναι καταδικασμένη να αποτελεί την «τσόντα» της Υ/Ε στην Ομάδα των «7+1», από την οποία μάλιστα την απέβαλαν πάλι, μέχρι να «συνετιστεί» ο Πούτιν που «αμάρτησε» με την συνένωση της Κριμαίας. Και αυτό, όταν η Υ/Ε ήδη ενσωματώνει πλήρως ολόκληρη την Ουκρανία στην ΕΕ και έχει ξεκινήσει σφαγή για την υπόταξη των αντιστεκόμενων εργατών στην Ανατολική Ουκρανία που μάχονται ενάντια σε έναν ολόκληρο στρατό και τις ειδικές δυνάμεις της Υ/Ε, με ελάχιστη βοήθεια από τη Ρωσία, της οποίας η ελίτ τρέμει τις δυτικές οικονομικές κυρώσεις,

Η Κίνα (όπως και η Ινδία) είναι χώρες με οριακό, αν όχι μηδενικό έλεγχο στην υπερεθνική (οικονομική, πολιτικοστρατιωτική, πολιτιστική, μιντιακή) δύναμη, γι’ αυτό βέβαια, και βασικά, αγνοούνται από τα κέντρα αποφάσεων στην Υ/Ε. Ο πελώριος πληθυσμός τους αποτελείται, από τη μια μεριά, από εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων στο όριο σχεδόν της επιβίωσης, και από την άλλη το «οικονομικό θαύμα» —που συναπαρτίζουν μερικές εκατοντάδες δισεκατομμυριούχων και οι (αναλογικά) μικρές, αλλά ιδιαίτερα καταναλωτικές και φιλοχρήματες, μεσαίες τάξεις τους που είναι συγκεντρωμένες σε μερικά αστικά κέντρα-βιτρίνες με τους ουρανοξύστες τους κ.λπ.

Η «θεωρία» για τη δήθεν ανάδυση μιας νέας οικονομικής υπερδύναμης στην Κίνα βασίζεται σε «χονδρικούς» στατιστικούς δείκτες, όπως το ΑΕΠ και η συγκέντρωση βιομηχανικής και εμπορικής δύναμης, ανεξάρτητα από τον πληθυσμό της, και το γεγονός ότι είναι βασικά οι πολυεθνικές που δημιούργησαν το δήθεν οικονομικό θαύμα. Η ταχεία ανάπτυξή της απλά αντικατοπτρίζει την από-ανάπτυξη και απo-βιομηχάνιση των μητροπολιτικών κέντρων της Υ/Ε, από όπου αυτές μετακόμισαν για μεγαλύτερα κέρδη στους εργασιακούς «παραδείσους» της Κίνας και Ινδίας στην εποχή της παγκοσμιοποίησης που άρχισε τη δεκαετία 1970. Έτσι, παρά το γεγονός ότι η αγοραστική δύναμη του Κινεζικού ΑΕΠ σήμερα ξεπερνά το Αμερικανικό, αυτό βασικά οφείλεται στο γεγονός ότι ο Αμερικανικός πληθυσμός είναι μόνο 23% του Κινεζικού, γι’ αυτό και το κατά κεφαλή εισόδημα της Κίνας (που είναι πολύ σημαντικότερος οικονομικός δείκτης από το ΑΕΠ) είναι 11% του Αμερικανικού, ή το πολύ, αν πάρουμε υπόψη και τις διαφορές στο επίπεδο τιμών, 20%.

Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο ότι, σε όρους κατά κεφαλή εισοδήματος, η Κίνα είναι από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου και κατατάσσεται 99η στη σχετική λίστα - γεγονός που και από μόνο του καταρρίπτει τον μύθο της οικονομικής υπερδύναμης, όπως πρόσφατα τόνισε έγκυρη μελέτη δυτικών οικονομολόγων (Martin Wolf και David Pilling, FT, 2/5/2014). Στην πραγματικότητα, ακόμη και εάν η Κίνα συνέχιζε να αναπτύσσεται με τους πρωτόγνωρους ρυθμούς ανάπτυξης της εποχής της παγκοσμιοποίησης που ήταν υπέρ-τετραπλάσιοι των Αμερικανικών, θα χρειαζόταν «πάρα πολύ καιρό», όπως παρατηρούν οι ίδιοι, για να έχει αντίστοιχη οικονομική δύναμη. Και αυτό, βέβαια, είναι ένα μεγάλο «εάν», ιδιαίτερα τώρα που, λόγω της παγκοσμιοποίησης των …Κινεζικών εργασιακών συνθηκών και μισθών, ήδη άρχισε επαναπατρισμός κάποιων πολυεθνικών.

Ανάλογα ισχύουν για την δήθεν πελώρια εμπορική δύναμή της, δεδομένου ότι πολλές, και μάλιστα οι σημαντικότερες, εμπορικές επιδόσεις της οφείλονται στις δραστηριότητες των πολυεθνικών που έχουν εγκατασταθεί εκεί. Πράγμα που σημαίνει ότι τη στιγμή που η χώρα θα αποφάσιζε (κατόπιν πίεσης «από τα κάτω») να επιβάλλει σημαντικούς κοινωνικούς ελέγχους στις αγορές, (π.χ. στην ελευθερία κίνησης κεφαλαίου και εμπορευμάτων, ή για την προστασία του εξαθλιωμένου προλεταριάτου, ή του καταρρέοντας περιβάλλοντος), το «θαύμα» θα εξαφανιζόταν διά νυκτός, όταν οι πολυεθνικές θα μετακόμιζαν σε άλλους οικονομικούς «παραδείσους».

Ακόμη, όσον αφορά στην περίφημη τεράστια χρηματοπιστωτική δύναμη της Κίνας, αυτή είναι άλλη μια φούσκα της παγκοσμιοποίησης. Μολονότι τα αποθέματά της σε δολλάρια, (με τα οποία αγοράζει μαζικά Αμερικανικά ομόλογα, δανείζοντας δηλ. τις ΗΠΑ!) είναι τεράστια και φθάνουν τα 4 τρισεκατομμύρια, θα ήταν αυτο-καταστροφικό για την Κινέζικη οικονομία να τα χρησιμοποιήσει ενάντια στις ΗΠΑ, ενώ η Αμερικανική οικονομία εύκολα θα έβρισκε αγοραστές αλλού για τα ομόλογα της, όσο το δολλάριο θα εξακολουθούσε να είναι το γενικά αποδεκτό ξένο αποθεματικό νόμισμα.


Τέλος, η σύγκριση με τις άλλες διαστάσεις της υπερεθνικής οικονομικής δύναμης, δηλαδή τον έλεγχο της παγκόσμιας τεχνολογίας (ιδιαίτερα των τεχνολογιών αιχμής), τον έλεγχο της παγκόσμιας πολιτιστικής δύναμης («βιομηχανία κουλτούρας» κ.λπ.), τον έλεγχο της παγκόσμιας στρατιωτικής δύναμης κ.λπ., φανερώνει την Κίνα σαν μια εξαρτημένη χώρα της Υ/Ε. Γι’ αυτό και οι πρωτοβουλίες της για δημιουργία εναλλακτικών διεθνών θεσμών (Διεθνής Τράπεζα κλπ) δεν ανησυχούν καθόλου την Υ/Ε που τις θεωρεί πράξεις απελπισίας για να σπάσει την απομόνωσή της όταν βλέπει ότι όλες οι προσπάθειές της για αυξημένη δύναμη μέσα στο ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα κ.λπ. πέφτουν στο κενό…​

inclusivedemocracy.org

Οι κλεπταποδόχοι της λάμψης μας

2014-07-06 15:19

Οι ληστές, όταν δεν φοβούνται τις συνέπειες του νόμου ή όταν υπερεκτιμούν τις δυνάμεις τους, μπορούν να γίνουν θρασύτατοι. 
Είναι ικανοί, για παράδειγμα, να ζητήσουν έπειτα από χρόνια από τα θύματά τους να τους δανείσουν μερικά περιουσιακά στοιχεία, τα οποία δεν πρόλαβαν να κλέψουν, για να τα... εκθέσουν σε περίοπτα σημεία των πολυτελών οικιών τους. Ισως φαίνεται αδιανόητο το παραπάνω, αλλά είναι αληθές. Ισως αποδειχθεί κατώτερο της εξωφρενικής περίστασης που περιέγραψε η εφημερίδα μας: «Οι υπεύθυνοι του Βρετανικού Μουσείου, σύμφωνα με πληροφορίες που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, σκέφτονται σοβαρά να κάνουν αίτημα δανεισμού αρχαιοτήτων από τη χώρα μας, προκειμένου να παρουσιάσουν μια έκθεση αφιερωμένη στο ελληνικό σώμα. Μάλιστα για τις ανάγκες της φιλόδοξης αυτής διοργάνωσης, η οποία θα εγκαινιαστεί την άνοιξη του 2015, οι Βρετανοί... μετακινούν τα Γλυπτά του Παρθενώνα σε άλλο χώρο του μουσείου, απαιτώντας από τους επισκέπτες επιπλέον χρηματικό αντίτιμο!»


Οι αποδέκτες των κλοπιμαίων του Ελγιν όχι μόνο αρνούνται να επιστρέψουν τα Γλυπτά του Παρθενώνα, αλλά ζητούν κι άλλες ελληνικές αρχαιότητες για να περιληφθούν στα εκθέματα που θα αφορούν το «ανθρώπινο σώμα στην αρχαία Ελλάδα», που θέλουν να παρουσιάσουν στο διεθνές κοινό. Είναι αυτονόητο και εθνικά επιβεβλημένο η πατρίδα μας να αρνηθεί να δανείσει έστω και καρφίτσα στους προκλητικούς αυτούς ανθρώπους οι οποίοι αρνούνται να επιστρέψουν τα κλεμμένα και επιδιώκουν στο άμεσο μέλλον να... κόβουμε εισιτήριο για να τα βλέπουμε (παρόλο που η είσοδος στο Βρετανικό Μουσείο είναι ελεύθερη).


Ο Ελληνισμός δεν έχει να κερδίσει κάτι από την... προβολή του στο Βρετανικό Μουσείο. Αντίθετα, αν γίνει κάτι τέτοιο, θα προσβάλλει βάναυσα την εθνική αξιοπρέπεια των Ελλήνων και θα αποδυναμωθούν τα επιχειρήματα για επιστροφή των Γλυπτών μας. Οταν κάποιον τον αποκαλείς «κλεπταποδόχο αρχαιοτήτων», δεν μπορείς να του προσφέρεις κι άλλες για να κάνει εκθέσεις.


Οι Βρετανοί, που αντιστέκονται σθεναρά στη δίκαιη και νόμιμη απαίτηση των Ελλήνων να αποδοθούν τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, ποντάρουν στη διαχρονική υποχωρητικότητα της πολιτικής τάξης της χώρας μας και στην ανυποχώρητη διάθεση μερικών ελληνόφωνων να κάνουν δημόσιες σχέσεις σε βάρος του έθνους. Επίσης, με ανταλλάγματα που παραπέμπουν σε χάντρες για ιθαγενείς, ζητούν μια έμπρακτη απόδειξη μεταμέλειας και αποδοχής των «τετελεσμένων».


Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό ούτε μπορεί να χαλαρώσει στο ελάχιστο η εθνική και διεθνής καμπάνια επιστροφής των αρχαιοτήτων μας. Η υπόθεσή μας συγκινεί ολοένα και περισσότερες σημαίνουσες προσωπικότητες σε ολόκληρο τον κόσμο (με πρόσφατο παράδειγμα τις δηλώσεις του Τζορτζ Κλούνεϊ) και είναι βέβαιο ότι ο σκοπός θα ευοδωθεί. Αρκεί να επιμείνουμε.

dimokratianews.gr
 

 

Θανατική ποινή, χωρίς η πολιτεία να βάψει τα χέρια της με αίμα!

2014-07-06 15:14

Ατενίζοντας τον Ταϋγετο από την πάλαι ποτέ ''γη των ειλώτων'',
..δεν μπορείς να μην αναρωτηθείς για την σημερινή μας κατάντια και να μη θαυμάσεις την οξυδέρκεια των αρχαίων μας προγόνων,
..που τους σύγχρονούς τους προδότες, τούς δίκαζαν, και σαν τιμωρία τούς έκλειναν σε έναν ναό, έκτιζαν την πόρτα και τους άφηναν να πεθάνουν από ασιτία!
Θανατική ποινή, χωρίς η πολιτεία να βάψει τα χέρια της με αίμα!
Και πόσο ταιριαστή φαντάζει μιά τέτοια τιμωρία καταδίκης σε θανάτο από ασιτία,
..για όλους όσους έχουν καταδικάσει έναν ολόκληρο λαό σε αργό θάνατο απ' την ανέχεια, την φτωχοποίηση, την θλίψη, την απελπισία.

Σοφοί λοιπόν οι αρχαίοι μας πρόγονοι,
..δημιούργησαν ένα αξεπέραστο πνευματικό πολιτισμό,
..αλλά και άφησαν πίσω πολιτικές και κοινωνικές παρακαταθήκες, βγαλμένες λες, μέσα από τον φιλοσοφικό τρόπο σκέψης εκείνης της εποχής.

Μακάρι να μπορούσαμε να είμαστε άξιοι απόγονοι και συνεχιστές του δικού τους πολιτισμού και πνεύματος.
Αλλά δεν είμαστε!..

 

freepen.gr

Είμαστε Έλληνες ρε; Toυ Χάρρυ Κλυνν

2014-07-05 23:04

Πείτε μου, τι στο διάολο είμαστε και ανεχόμαστε αυτήν τη  συμμορία, αυτά τα πολιτικά ξεράσματα, αυτά τα περιττώματα, να μας πουλάνε ως φτηνιάρικο εμπόρευμα δεκάρας στους πάγκους των τοκογλύφων, να μας υβρίζουν, να μας εκβιάζουν, να μας απειλούν, να μας ξευτελίζουν, να μας προκαλούν;
Έχουμε μέσα μας αίμα; Μας έχει απομείνει στάλα φιλότιμου, ευθιξίας  και παλικαριάς;

Αφού είμαστε ανάξιοι πραγματικής επανάστασης, ανίκανοι να εξεγερθούμε και να στείλουμε στο διάολο το προδοτικό σινάφι των πρακτόρων της παγκοσμιοποίησης, προτιμότερη είναι η ομαδική αυτοκτονία από τον καθημερινό θάνατο και εξευτελισμό…

Ναι ρε… Απομεινάρια Ελλήνων είμαστε, θρασύδειλα ανθρωπάκια της ξευτίλας και της καρπαζιάς έτοιμοι να συμβιβαστούμε έναντι πινακίου φακής με το βιαστή μας!

Διεφθαρμένα ανθρωπάκια που φτάσαμε στην εσχατιά της ανυποληψίας, γιατί ενώ τα μάτια μας πιστεύουν μόνο αυτά που βλέπουν, τα αυτιά μας ακούνε μόνο αυτά που τους υπόσχονται!

Αυτό το γελοίο πλαδαρό ιδεολογικό μίασμα, αυτή η ακροδεξιά μάστιγα που λέγεται Αντώνης Σαμαράς είχε το σθένος, με τις πλάτες των ξένων τοκογλύφων βέβαια, να εφαρμόσει στην ψύχρα πολιτικές και πρακτικές  που δε θα αποτολμούσε ούτε κατά διάνοια να εφαρμόσει άλλος πολιτικός.

Αυτό το σίχαμα ξεδιάντροπα πλέον τάσσεται αναφανδόν υπέρ της παγκοσμιοποίησης και έχει το θράσος δημόσια και με κάθε ευκαιρία να το διαδηλώνει!

Αυτό το άδειο τσουβάλι έχει την ψυχή να μας προγκίζει κι εμείς, κότες λειράτες, αναλωνόμαστε σε απεργίες εκτονωτικού χαρακτήρα, πορείες του κώλου, συζητήσεις «στα λόγια να βρισκόμαστε» και  εξατμισμένες πλατειοσυνάξεις… και σφάξε μας Πασά μου να αγιάσουμε!

Πάρτε τις πέτρες ρε, αρπάξτε στειλιάρια, τούβλα, αγκωνάρια και οτιδήποτε άλλο βρεθεί μπροστά σας και πλακώστε τους…

Η βία θέλει βία και το αίμα, αίμα ρεεε…

Και η άγρια βιασμένη από τους ιθαγενείς κλέφτες πολιτικούς και τους διεθνείς τοκογλύφους….

Η αποτρόπαια σφαγμένη από τη «σοσιαλνεοφιλελεύθερη» μάχαιρα των δωσίλογων μερκελιστών, Πατρίδα…

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΙΜΟΡΡΑΓΕΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΜΑΤΑΙΑ ΧΕΡΙ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ…

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΜΑΣ ΤΟ ΕΔΩΣΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ...

kontranews.gr
 

 

Η αχίλλειος πτέρνα της Γερμανίας

2014-07-05 11:51

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Από την εμφάνιση του ανθρώπου ως ύπαρξη η συνείδηση και η νοημοσύνη είναι τα μοναδικά όπλα για την αντιμετώπιση κάθε κίνδυνου που απειλεί την υπόστασή του.
Αν η συνείδηση και η νοημοσύνη χαθούν, θα μπορούσε να σημαίνει ότι η ίδια απουσιάζει από το σύμπαν.

Αυτό είναι ένας τεράστιος ηθικός λόγος για να εργαστούμε σκληρά ώστε να αποφύγουμε μία υπαρξιακή απειλή από το να γίνει πραγματικότητα. Σήμερα η αδυναμία του ανθρώπου να αντιμετωπίσει τους διάφορους κινδύνους που προέρχονται από την άσκηση πολιτικής σημαίνει απώλεια του νοήματος που δημιούργησαν οι προηγούμενες γενιές.

Η χειραγώγηση της σκέψης μας και η επιβολή των λίγων αρρωστημένων μυαλών, με την διεστραμμένη «υπερνοημοσύνη» τους, εις την θέληση των πολλών που παράγουν τον πλούτο, μας καθιστά τελείως αδύναμους να αντιληφθούμε την εξάρτηση της πολιτικής από την οικονομία. Η οικονομική κρίση δεν είναι αντιμετωπίσιμη όταν οι ίδιες οι κοινωνίες αλλά και οι ηγεσίες των δεν συνειδητοποιούνε τις αιτίες που την έχουν προκαλέσει. Η άσκηση μίας αποτελεσματικής πολιτικής για την αντιμετώπιση αυτής της οικονομικής κρίσης είναι το μοναδικό όπλο για να εξέλθει η Ευρώπη αλλά και η ανθρωπότητα από αυτό το αδιέξοδο που την συνθλίβει.

Εδώ και 7 σχεδόν χρόνια παρακολουθούμε με απάθεια τα τεκταινόμενα εις το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες. Αυτό το πολιτικό θέατρο μεταξύ μόνον μερικών ολίγων, οι οποίοι κατά το δοκούν θέλουν να κρίνουν τις τύχες εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων εις την γηραιά ήπειρο. Εις την Σύνοδο Κορυφής της 26/27.Ιουνίου 2014 η αλλαγή των προσώπων εις το «Θέατρο των Βρυξελλών» δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση και αλλαγή της πολιτικής σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ας μη αυταπατώμεθα. Διότι εις την πραγματικότητα η τύχη όλων μας πρέπει να ευρίσκεται εις τα χέρια όλων μας. Και αυτό είναι εφικτό μόνον όταν συνειδητοποιήσουμε μερικά απλά πράγματα

Η καθιέρωση του Ευρώ ως νόμισμα είχε ως αναμενόμενη συνέπεια την χρεοκοπία μερικών χωρών της Ευρώπης και τον υπερπλουτισμό μερικών ολίγων του Βορρά π.χ. της Γερμανίας και του άξονά της Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο και Αυστρία. Αυτό είναι ένα αναμφισβήτητο συμπέρασμα όλων των διεθνών παραγόντων και οικονομικών αναλυτών. Με την καθιέρωση του Ευρώ ως νόμισμα της Ευρωζώνης πολλαπλασιάστηκαν οι εξαγωγές των προαναφερθέντων χωρών προς τις ευρωπαϊκές κυρίως χώρες. Η δε συσσώρευση τεράστιων κεφαλαίων και πλεονασμάτων έχουν ως συνέπεια να επιτείνουν την χρεοκοπία των οικονομιών των δεινοπαθούντων υπολοίπων, με την παράλληλη χορήγηση φθηνών δανείων οι οποίες εξασφαλίζουν τις περεταίρω εξαγωγές των δανειστριών αυτών χωρών.

Η πολιτική λιτότητας του Βερολίνου συνίσταται όχι μόνον εις τον εκβιασμό των δεινοπαθούντων τώρα εταίρων, αλλά παράλληλα και εις την επανάληψη της χορήγησης νέων «πακέτων» στήριξης μέσω νέων Συμφωνιών, σε αντικατάσταση τώρα των επαχθών και εφιαλτικών «μνημονίων». Οικονομικές Συμφωνίες οι οποίες μακροπρόθεσμα και εις το απώτερο μέλλον αποβλέπουν εις την αναπόφευκτη δέσμευση π.χ. κατάσχεση, βάσει του Αγγλικού Δικαίου, όλων των υπαρχόντων περιουσιακών στοιχείων των χρεοκοπημένων χωρών, οι οποίες με τον συνεχή και αυξανόμενο δανεισμό δεν θα είναι σε θέση να αποπληρώσουν τα χρέη τους.

Κάθε Έλληνας και Ευρωπαίος πολίτης οφείλει όμως να γνωρίζει το πιο απλό πράγμα. Η Γερμανία είναι ένα τεράστιο εργοτάξιο, με μία απίστευτη και αστείρευτη τεχνογνωσία. Ο παραγωγικός της ιστός απλώνεται ακόμη και εις το τελευταίο χωριό. Σε αντίθεση με την οικονομία της, η οποία προ του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν εσωστρεφής και η οποία την ανάγκασε, μέσω της πολεμικής της μηχανής, εις την αναζήτηση ζωτικού χώρου (Lebensraum), η μεταπολεμική της τώρα οικονομία είναι κατά το μέγιστο εξωστρεφής. Παράλληλα με την δυναμική της παραγωγικότητας, με την πολύ έξυπνη οικονομική της πολιτική και την καθιέρωση αμετάβλητων αμοιβών εργασίας –π.χ. κατά την τελευταία 20-ετία οι αυξήσεις εις το σύνολο δεν υπερέβησαν το 2% δηλαδή μόλις.0.10% ετησίως! - είχε ως αποτέλεσμα την μείωση της εγχώριας κατανάλωσης και την τεράστια αύξηση των εξαγωγών, με την παράλληλη συσσώρευση τεράστιων πλεονασμάτων και αποθεμάτων, τα οποία υπερβαίνουν τα 25-30 δις Ευρώ τον μήνα.

Αποθέματα και πλεονάσματα εξαιτίας αυτής της πολιτικής με τα οποία αφενός μεν μέσω φθηνών δανείων προς τις χρεοκοπημένες χώρες εξασφαλίζει τις τεράστιες εξαγωγές της, αλλά αφετέρου μέσω των πακέτων στήριξης και των νέων οικονομικών συμφωνιών, οι οποίες εκτοξεύουν συνεχώς το χρέος εις δυσθεώρητα ύψη και καθιστούνε και την χώρα μας έρμαιο των δανειστών, επιτυγχάνουν έναντι πινακίου φακής την ολοσχερή απόκτηση του εθνικού πλούτου και όλων των περιουσιακών στοιχείων των υπόχρεων χωρών.

Κάθε Έλληνας και Ευρωπαίος πολίτης οφείλει επίσης να γνωρίζει, ότι ουδέποτε πρόκειται να εξέλθουμε από την κρίση, και ότι η αχίλλειος πτέρνα της Γερμανίας είναι η ισχυρή οικονομία της, η οποία την καθιστά πολύ ευάλωτη. Βασιζόμενοι σε αυτά τα δύο δεδομένα, οφείλουμε τώρα να αντισταθούμε και να στείλουμε ένα μήνυμα εις την ηγεσία του Βερολίνου. Ότι η υπεράσπιση της δικής μας ύπαρξης και αξιοπρέπειας μας αναγκάζει να απόσχουμε από την αγορά γερμανικών προϊόντων, σε περίπτωση που η ηγεσία του Βερολίνου επιμείνει εις την συνέχιση της απάνθρωπης πολιτικής λιτότητας η οποία σκοτώνει κυριολεκτικά την Ευρώπη.


Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος διαμένει στην Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας.

 

Πώς έφτασε το Πανεπιστήμιο σε αυτά τα χάλια;

2014-07-05 11:49

Μελέτης Μελετόπουλος

Ο προπηλακισμoς και ο εν συνεχεία ξυλοδαρμός του προέδρου του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γ.Τόμπρου μου θύμισε μία παλαιά ιστορία:
τη δεκαετία του ’60, ο γυιός ενός τακτικού καθηγητή του Μετσόβειου Πολυτεχνείου, σπουδαστής ο ίδιος στο ΕΜΠ και μαθητής του πατέρα του, κάλεσε έναν συμφοιτητή του στο σπίτι του να γευματίσουν και να μελετήσουν μαζί.

Μετά το τέλος, λοιπόν, των μαθημάτων, το μεσημέρι, οι δύο σπουδαστές πήραν το λεωφορείο και ανέβηκαν στο Ψυχικό, στην οικία του καθηγητή. Σε λίγο η μητέρα του σπουδαστή (και σύζυγος του καθηγητή) κάλεσε τα παιδιά να κάτσουν στο τραπέζι. «Θα περιμένετε όμως λίγο», τους είπε, «να έρθει ο καθηγητής».

Ο ανυποψίαστος νεαρός προσκεκλημένος έμεινε κατάπληκτος. «Θα είναι και ο καθηγητής;», τραύλισε έντρομος. Το θεωρούσε αδιανόητο ότι θα κάτσει στο ίδιο τραπέζι με τον καθηγητή! Περιττό να αναφέρω ότι σε όλη τη διάρκεια του γεύματος ο δυστυχής φοιτητής είχε τόσο τρακ που δεν του κατέβηκε μπουκιά!

Η έννοια «καθηγητής» ήταν εκείνη την εποχή απρόσιτη στους κοινούς θνητούς, οι καθηγητές των (λιγοστών τότε) πανεπιστημίων και του Πολυτεχνείου εθεωρούντο κάτι μεταξύ ημίθεου και υπερανθρώπου. Το κύρος τους ήταν τεράστιο, έχαιραν του γενικού σεβασμού, και αυτό φυσικά ήταν το θεμέλιο της συνειδητής πειθαρχίας στην οποία στηρίζεται η λειτουργία όλων των εκπαιδευτικών συστημάτων.

Προ πολλών ετών, στην Θεσσαλονίκη, συζητούσα με τον πρύτανη της εκεί Πολυτεχνικής Σχολής. Μου διεκτραγωδούσε πόσο αυστηροί και αυταρχικοί ήταν οι παλαιοί καθηγητές της δεκαετίας του ’60. Ρωτάω τον πρύτανη: «Πότε τα πανεπιστήμια έβγαζαν καλύτερους επιστήμονες, τότε ή τώρα;». Μου απαντά: «Ασφαλώς τότε». Του λέω: «Άρα οι δικοί σας καθηγητές ήταν καλύτεροι δάσκαλοι απ’ ό,τι εσείς». Έμεινε άναυδος και χωρίς επιχειρήματα.

Πώς έφτασε το Πανεπιστήμιο σε αυτά τα χάλια; Όλοι έχουν ευθύνες. Επί Δικτατορίας ένα μεγάλο μέρος των πανεπιστημιακών καθηγητών έχασε το κύρος του διότι εσιώπησε, ενώ μάλιστα ένα άλλο μέρος συνεργάστηκε με το καθεστώς. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα στην Μεταπολίτευση η εξοργισμένη νεολαία να κατεδαφίσει το κύρος των δασκάλων της, οι οποίοι λόγω ενοχών δεν αντέδρασαν στον εξευτελισμό τους.

Ακολούθησε η επέλαση των δήθεν αντιστασιακών της «Γενιάς του Πολυτεχνείου» στις πανεπιστημιακές έδρες. Οι άνθρωποι αυτοί εξαργύρωσαν τις (ανύπαρκτες και εικονικές στις περισσότερες περιπτώσεις) δήθεν αντιστασιακές τους δάφνες για να αποκτήσουν την ιδιότητα του «πανεπιστημιακού». Στα πανεπιστήμια λειτούργησαν ως ιδεολογικοί προπαγανδιστές (διαφόρων εκχυδαϊσμένων εκδοχών του μαρξισμού), ως κομματικοί παράγοντες, ως μέντορες συνδικαλιστών και ως φοιτητοπατέρες. Δάσκαλοι δεν έγιναν ποτέ. Ανέχθηκαν την αντιγραφή, τη διακοπή του μαθήματος από κομματικά στελέχη, το «δημοκρατικό πέντε», τις λίστες με τους προακτέους που τους έδιναν τα κόμματα. Ανέχθηκαν τη βία και τον εκφασισμό της πανεπιστημιακής ζωής. Σιτίστηκαν από τα περίφημα «ευρωπαϊκά προγράμματα» αντί να εργασθούν σκληρά ως ερευνητές και ως δάσκαλοι. Λειτούργησαν με τη λογική της παρέας, και απέκλεισαν από τις τάξεις τους τους σημαντικότερους Έλληνες επιστήμονες.

Το πρόβλημά τους δεν ήταν να διδάξουν τη νεολαία, αλλά να γίνουν κομματικοί παράγοντες, βουλευτές, διοικητές τραπεζών και υπουργοί. Αλλά και ως πολιτικοί απέτυχαν τραγικά, ευθύνονται καίρια για την οικονομική και την ηθική χρεοκοπία της χώρας, πολλοί δε ενεπλάκησαν σε υποθέσεις που εξευτέλισαν την πανεπιστημιακή τους ιδιότητα και καταρράκωσαν τον όποιο σεβασμό μπορούσε να έχει απέναντί τους η φοιτητιώσα νεολαία. Μην απατώμεθα, αυτό που σήμερα στη χώρα μας ακόμα αποκαλείται «ανώτατη εκπαίδευση», δεν έχει καμία απολύτως σχέση με αυτό που στην Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο είναι το Πανεπιστήμιο.

kontranews.gr

Κυβέρνηση εκτός νόμου!

2014-07-05 09:18

Κάποιες φορές τον βλέπεις και είναι να τον λυπάσαι, έτσι πεσμένο στα τέσσερα, όπως κατά δήλωσή του αρέσκεται.


Άλλες πάλι φορές παρασύρεσαι από αυτήν την αδυναμία σου να ερμηνεύσεις την συμπεριφορά του, την απίστευτη αδιαφορία του για την υστεροφημία του και σκέφτεσαι ότι κάποιοι ασφαλώς τον κρατάνε από τα ούμπαλα για τις βρομιές που έχει κάνει στο παρελθόν. Άγνωστο τι βρομιές, αλλά πάντως βρομιές -κι έτσι τον χρησιμοποιούν αυτοί οι ανθέλληνες ως υποχείριό τους. Ακόμα χειρότερα, όταν κυλιέσαι ακόμα βαθύτερα στον βούρκο της συνωμοσιολογίας και σκέφτεσαι ότι οι επίλεκτοι από την Διεθνή των οικονομικών δολοφόνων, τον έχουν κάνει να έχει χεστεί επάνω του, από τον φόβο του, ο καημένος.

Είναι κι οι άλλες φορές, όλο και συχνότερα καταλήγεις στην τελευταία αυτή εκδοχή, που πιθανολογείς ότι ο άνθρωπος αυτός είναι για τα σίδερα!

Ο λόγος, ασφαλώς, για το θλιβερό ανθρωπάριο που με την ψήφο μας ορίσαμε πριν δυο χρόνια για πρωθυπουργό της Ελλάδας.

Όποια, όμως, κι αν είναι η ρίζα του προβλήματος, το πρόβλημα παραμένει και δεν είναι άλλο από αυτόν τον διαβόητο Εφιάλτη του 21ου αιώνα που κηδεμονεύει, μαζί με την απρεπή κουστωδία των υπουργών και των συμβουλατόρων του, τις ζωές μας. Εφιάλτης, ακριβώς όπως ο κοντοχωριανός του πρόγονος και γράψε το σε παρακαλώ όπως στο λέω! Διότι έτσι θα γραφτεί στις σελίδες της Ιστορίας, το όνομά αυτού του εξωμότη που παριστάνει ετούτες τις ζοφερές ώρες τον πρωθυπουργό της χώρας μας και την καταληστεύει, ως ο χειρότερος κακοποιός γενίτσαρος.

Δεν υπάρχει λόγος να μπαίνουμε ξανά σ’ αυτήν την ανώφελη συζήτηση αφού δεν υπάρχει τρόπος να ανακαλυφθεί ξανά ο τροχός και τα λέγαμε και προχθές: είναι σχιζοφρενική η εμμονή τους στο ξεπούλημα της επιχείρησης παραγωγής του ηλεκτρικού ρεύματος. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί όλοι οι σοβαροί και καταρτισμένοι άνθρωποι πάνω σ΄ ετούτον τον πλανήτη, συμφωνούν ότι η επιχείρηση ηλεκτροδότησης μιας χώρας είναι φυσικό μονοπώλιο.

Αλλά αυτά που καταγγέλλονται, αυτήν την ώρα, αυτά που αποκαλύπτονται ετούτη τη στιγμή, είναι τερατώδη! Δεν είναι ούτε αστείο ούτε επιτρεπτό να τους αφήνουμε να ξεπουλάνε αντί πινακίου φακής την περιουσία που δημιούργησαν με τον κόπο, τον ιδρώτα και το αίμα τους, οι παππούδες και οι πατεράδες μας. 

Είναι ντροπή, σου λέω!

Σου θυμίζω αυτό που σημείωνα τις προάλλες και βάλε το καλά στο μυαλό σου: το μόνο που πρέπει να μας εκπλήσσει είναι αυτός ο ιδιότυπος μιθριδατισμός μας. Αυτή η έλλειψη συγκίνησης μας, αυτή η αδυναμία αντίδρασης μας, απέναντι στη συμμορία των αναίσχυντων που ζεσταίνοντας τα ελικόπτερα, κάνουν καθώς φαίνεται την τελευταία μεγάλη τους αρπαχτή!

Και σου επαναλαμβάνω, ότι πρέπει κάτι να κάνομε, επιτέλους! Να σηκωθούμε από τους καναπέδες μας, κάτι τέλος πάντων, να βγούμε στους δρόμους, ξέρω 'γω!? Κάτι!

Πόσες φορές σου έχω περιγράψει το όνειρό μου για εκείνην την μαγική καλοκαιρινή βραδιά, καλή ώρα σαν την αυριανή, που όλοι μαζί ταυτόχρονα, θα κλείσομε, λέει, τους δέκτες των τηλεοράσεών μας, λίγο πριν από το σούρουπο, εκεί, κάπου λίγο πριν αρχίσει το δελτίο των οχτώ∙ όλοι μαζί, σιωπηλοί, χωρίς συνεννόηση αναμεταξύ μας, χωρίς καθοδήγηση από κανέναν.

Κάτι όνειρα όμως, ε!?

Κι όλοι μαζί θα βγούμε, λέει, στους δρόμους σιωπηλοί. Ούτε σημαίες ούτε νταούλια ούτε ταμπούρλα. Ούτε φωνές ούτε συνθήματα. Μόνο σιωπηλοί και μονιασμένοι, θα κατέβομε και θα πλημμυρίσομε τις πλατείες των χωριών και των πόλεών μας τεθλιμμένοι∙ για ν' ανάψομε από ένα κερί όλοι μας στη μνήμη της κάθε μιας και για τον κάθε έναν από όλους αυτούς που "έφυγαν" για πάντα, που τους έχει ήδη καταπιεί η κρίση.

Γι’ αυτούς που έφυγαν επειδή τα φάρμακα τους ήταν πολύ ακριβά για να τα πληρώνουν.

Για εκείνον τον άνεργο μουσικό, θα τον θυμάσαι, που πήδηξε, αφού έσπρωξε πριν από αυτόν την κατάκοιτη μάνα του, στο κενό.

Για τον παππούλη που η ψυχή του έφυγε μέσα από την πλατεία Σύνταγματος ή για τον άλλο που έπεσε προχθές κάτω από το τρένο –οριστική στάση «Ακρόπολη». 

Μακριά η λίστα των απόντων στο αυριανό βραδινό προσκλητήριο.

Ένα κερί στο χέρι ο καθένας μας, να καίει για όλους τους νεκρούς, άσημους και διάσημους, δηλωμένους και αδήλωτους, όλους τους νεκρούς του Μνημονίου.

Κι έτσι σιωπηλοί θα βροντοφωνάξομε, ναι, σιωπηλοί, όπως στο λέω, θα βροντοφωνάξομε: «Φτάνει πια!»


Και να έχει φτάσει, πια… Αμήν!


my-pillow-book.blogspot.gr

Πωλείται. Πληροφορίες εντός, κον Αντωνάκη...

2014-07-03 17:49

Αγγελία δημοσιευμένη από το ΤΑΙΠΕΔ για τις ιαματικές πηγές στις Θερμοπύλες:

''Περιοχή με μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον, όπου διεξήχθη η γνωστή μάχη των Θερμοπυλών μεταξύ Ελλήνων και Περσών το 480 πΧ. Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ο Ήφαιστος, μετά από αίτηση της Θεάς Αθηνάς, δημιούργησε τις πηγές για τον Ηρακλή, προκειμένου να πλένεται και να ξεκουράζεται μετά την ολοκλήρωση των εργασιών του''

Τί άλλο ακριβώς πρέπει να δούμε για να χαρακτηρίσουμε κατά πως πρέπει τον κο Αντωνάκη και την συμμορία του; 
Ο πρώην υπουργός Πολιτισμού (!!!),
..και νυν επιστάτης της τρόϊκας στον ρόλο του Εφιάλτη, οδηγεί τους σύγχρονους Ξέρξες εικοσιπέντε αιώνες μετά, να κατορθώσουν όσα με τα όπλα δεν κατάφεραν οι βάρβαροι πρόγονοί τους: την υποδούλωση της Ελλάδας.

Και στο μεταξύ, στο διάβα αυτών των εικοσιπέντε αιώνων, το αίμα το ελληνικό που χύνοταν για να διατηρηθεί ζωντανή η γλώσσα με την οποία σήμερα ο κος Αντωνάκης βγάζει τους λόγους του,
..πότισε σταδιακά όλη την επικράτεια, κάθε τουριστικό ''φιλέτο'' και κάθε ακτή, που σήμερα ο ανελλήνιστος, ανθέλληνας, κατά συρροή ψεύτης ''πρωθυπουργός'', με ελαφριά την καρδιά ΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΕΚΠΟΙΗΣΕΙ με ξένη εντολή και απαίτηση.

Όχι! Δεν είναι ο κος Αντωνάκης ο μόνος υπεύθυνος, ίσως ούτε ο χειρότερος.
Είναι όμως επικεφαλής. Επικεφαλής της ληστείας που επιχειρείται. Και είναι αυτός που θα γραφτεί στην Ιστορία ως μέγας ξεπουλητής,
..αίροντας τις αμαρτίες τριάντα χρόνων εγκληματικής πολιτικής αγυρτείας (μαζί με τις δικές του)!

Θα μπορούσε αν είχε κότσια (για άλλα πράγματα ας μη μιλήσουμε), να αποφύγει, ακόμα και να χύσει ''το ποτήριον τούτο''.
Αλλά δεν έχει.
Εχει, όπως και η υπόλοιπη συμμορία μόνον τσέπες και συμφέροντα.

Εν τω μεταξύ όμως, όποιος ακουμπήσει το αυτί του στην γή, οπουδήποτε στην ελληνική γη, θα αφουγκραστεί την βοή του αίματος,
..που διαπέρασε το επιφανειακό χώμα, κι έχει σχηματίσει υπόγεια ρυάκια, φλέβες που κρατούν ζωντανή αυτή την γή και όσους την κατοικούν.

Βοή μεγάλη, επίμονη,
..επικίνδυνη διαχρονικά για κάθε λογής προδότες!..
 

 

 

freepen.gr

 

Προϊόντα: 361 - 370 από 398
<< 35 | 36 | 37 | 38 | 39 >>