ΓΝΩΜΗ-ΑΡΘΡΑ

«Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα» για τον Βενιζέλο - Ξεκίνησε η αντίστροφή μέτρηση...

2014-05-10 20:54

«Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα» για τον Βενιζέλο - Ξεκίνησε η αντίστροφή μέτρηση...

Είδαμε τις προηγούμενες ημέρες τις δηλώσεις Βενιζέλου που έθεταν το «εκβιαστικό» δίλημμα «ΠΑΣΟΚ ή χάος», ενώπιον του Ελληνικού Λαού. Ο Βενιζέλος περίμενε ότι αυτός ο ωμός εκβιασμός θα συσπείρωνε τους οπαδούς της κλεπτοκρατικής συμμορίας, ενώ παράλληλα θα ανάγκαζε φοβισμένους Έλληνες να τον ψηφίσουν. Αυτό που δεν λογάριασε ο Βενιζέλος στις αρχικές δηλώσεις του είναι ότι οι Έλληνες περισσότερο θύμωσαν, παρά φοβήθηκαν από τις δηλώσεις του. Έτσι είδε ότι ο αντίκτυπος ήταν βαθιά αρνητικός, γεγονός που τον ανάγκασε σε μία θεαματική κωλοτούμπα, προκειμένου να ανασκευάσει.

Συγκεκριμένα δήλωσε: «Ποτέ δε μίλησα για αποχώρηση από την κυβέρνηση, αυτή δεν είναι κυβέρνηση Σαμαρά και εμείς δεν είμαστε “συνεργάτες ή φίλοι”, η κυβέρνηση υπάρχει γιατί θέσαμε θέμα συνεργασίας των ευρωπαϊκών δημοκρατικών δυνάμεων. Δεν τίθεται θέμα αποχώρησης από την κυβέρνηση και το σενάριο απόσυρσης υπουργών, για να υπάρχει μια δεξιά κυβέρνηση που θα κάνει ό,τι θέλει χωρίς προοδευτικό πρόσημο»

Ψεύδεται, βέβαια, ευθέως ο Βενιζέλος αφού τόσο αυτός όσο και διάφοροι βουλευτές – υπουργοί του ΠΑΣΟΚ είχαν κάνει ευθέως λόγο για αποχώρηση από την κυβέρνηση σε περίπτωση που «αποδοκιμαστεί η Ελιά στις εκλογές», όμως απλώς επρόκειτο για μία άστοχη και κενή απειλή που έσπευσε να ανασκευάσει, για να μην πέσει κάτω από το 3%.

Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στις τελευταίες ημέρες του και ο Βενιζέλος αδυνατεί να χαράξει στρατηγική για ανάκαμψη. Αυτό, βέβαια, δεν έγκειται μόνο στην ανικανότητα του αρχικαρεκλάρχη του ΠΑΣΟΚ, αλλά κυρίως στο γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ δεν λέγεται «Λάζαρος».

Οι προβλέψεις για το ΠΑΣΟΚ είναι ομολογουμένως δυσοίωνες και από εκεί πηγάζει η ανασκευή Βενιζέλου. Αυτή τη στιγμή η «Ελιά» στις δημοσκοπήσεις λαμβάνει γύρω στο 4%, ενώ πραγματικά είναι στο 3%. Αυτό το ποσοστό είναι οι κρατικοδίαιτοι που εξαρτώνται από την παραμονή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και οι οποίοι δεν αντέδρασαν θετικά στον «εκβιασμό» Βενιζέλου, γιατί θα έχαναν την πρόσβαση στην «κουτάλα».

Την επαύριο των εκλογών, όταν το ΠΑΣΟΚ δεν θα έχει ευρωβουλευτή, θα αρχίσουν να γίνονται πιο έντονα τα εσωκομματικά μαχαιρώματα. Αν τώρα νομίζει ο Βενιζέλος ότι έχει προβλήματα με τον ΓΑΠ, αμέσως μετά τις εκλογές θα έχει προβλήματα από όλους τους βουλευτές που θα γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να επανεκλεγούν. Το ίδιο πρόβλημα θα έχει και η κυβέρνηση, αφού θα είναι αδύνατο να πείσει τους βουλευτές να ψηφίσουν αντιλαϊκά νομοσχέδια, εφόσον δεν θα υπάρχει η διασφάλιση της επανεκλογής και της καρέκλας.

Τις ημύνθει περί πάτρης;

2014-05-08 16:59

Αλέξανδρος Παπαδιαµάντης στην εφηµερίδα «Ακρόπολις» 118 χρόνια πριν.

 

Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος. Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεµά τους. Κάψιµο θέλουν όλοι τους! Τότε σ ‘ εξεθέωναν οι προεστοί κι οι «γυφτοχαρατζήδες» τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί κ’ οι δήµαρχοι.

Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσµείν εις τα δύο κόµµατα, τους έταζαν «φούρνους µε καρβέλια», δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχµών µετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ’ τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν µέχρι λεπτού, σύµφωνα µε τον λογαριασµόν, όν ήθελαν παρουσιάσουν.

Το τέρας το καλούµενον επιφανής τρέφει τη φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραµπουκισµόν, τον κουτσαβακισµόν, την εις τους νόµους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού… Μεταξύ δύο αντιπάλων µετερχοµένων την αυτήν διαφθορά, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ’ επιδεξιώτερον τον κόθορνον.

Άµυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσµών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέµησις του ξένου υλισµού και πιθηκισµού, του διαφθείροντος το φρόνηµα και εκφυλίσαντος σήµερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.



 

 

Αβάντα του Θεοδωράκη στον Σαμαρά: Να μην πέσει η κυβέρνηση μετά την συντριβή των ευρωεκλογών

2014-05-08 16:30

Αβάντα του Θεοδωράκη στον Σαμαρά: Να μην πέσει η κυβέρνηση μετά την συντριβή των ευρωεκλογών

Ούτε τα προσχήματα δεν κρατάει πλέον ο πολυαγαπημένος των συστημικών ΜΜΕ Σταύρος Θεοδωράκης με το μόρφωμά του «Το Ποτάμι». Μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή, ο εκλεκτός του Μπόμπολα και των άλλων «νταβατζήδων» της ενημέρωσης, υποστήριξε ότι δεν πρόκειται να προκύψουν εθνικές εκλογές μετά το αποτέλεσμα των ευροεκλογών.

«Δεν πρέπει να μπερδεύουμε τα ελληνικά μας. Στις 25 Μαΐου έχουμε Ευρωεκλογές, όχι εθνικές εκλογές. Η ψήφος στη Βουλή είναι μοναδική, δεν υπάρχουν βουλευτές που λένε ότι αν βγουν οι φίλοι μας στην ευρωβουλή, θα ρίξουμε την κυβέρνηση. Αλίμονο αν κάθε φορά ψηφίζουμε για κάτι άλλο, για το αν θα φύγει ο Βενιζέλος ή το αν είναι λεπτά τα πόδια του Σαμαρά. Αυτό είναι κάτι άλλο», τόνισε προσθέτοντας πως το Ποτάμι δεν καταγγέλλει κάθε τόσο την κυβέρνηση τετραετίας. «Ο κόσμος είναι αυστηρός απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά ο κόσμος, ακόμη και του ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει εθνικές εκλογές», σημείωσε ακόμη.

Τα λεγόμενα του κοσμοπολίτη αυτού, που από παραγωγός και παρουσιαστής παρακμιακών τηλεοπτικών σκουπιδιών αποφάσισε να μετατραπεί σε «σωτήρα», αν μη τι άλλο, πέρα από το γεγονός ότι δίνει ουσιαστική στήριξη στην κυβέρνηση Σαμαρά, επιβεβαιώνουν και τον ρόλο του ως «τσόντας» σε μια κυβέρνηση νέων συνεργασιών.Θυμίζουμε ότι πριν από λίγες μέρες ο αμερικανικός χρηματοοικονομικός κολοσσός J.P Morgan είχε προβλέψει κυβέρνηση,ΝΔ,ΠΑΣΟΚ(Ελιάς)  και «Ποταμιού» σε περίπτωση προκήρυξης εθνικών εκλογών, κάτι που η τράπεζα αυτή θεωρεί ως πολύ πιθανό.

Είναι φανερό ότι ο Θεοδωράκης κάνει αβάντα στην κυβέρνηση, μόνο που με τα λεγόμενά του εκτίθεται  ανεπανόρθωτα δείχνοντας νηπιακή πολιτική σκέψη. Εάν η ΝΔ πατώσει εκλογικά (που θα πατώσει) και το ΠΑΣΟΚ εξαφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη (που θα εξαφανιστεί) τι είναι αυτό που θα εμποδίσει πλέον τη διενέργεια των εθνικών εκλογών; Μπορεί ο ίδιος να σπρώχνεται σκανδαλωδώς από τα στημένα ΜΜΕ της διαπλοκής και της διαφθοράς, όμως για να μπορέσει να συμμετάσχει σ’ ένα ενδεχόμενο νέο κυβερνητικό σχήμα θα πρέπει να έχουν κάποια συγκεκριμένα εκλογικά ποσοστά τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ.

Κάτι όμως, που απ’ ότι δείχνουν τα πράγματα δεν πρόκειται να συμβεί. Αν μάλιστα ο Θεοδωράκης τηρήσει τα λεγόμενά του, γύρω από το ότι  αν λάβει 5% καλύτερα να πάει σπίτι του, τότε ας ετοιμαστεί να διαλύσει άμεσα το πολιτικό αυτό νεφέλωμα, γιατί και το 5% πολύ του είναι. Μετά από λίγο χρονικό διάστημα το μόνο που θα θυμόμαστε από τον απίθανο αυτόν τύπο θα είναι η γραφικότητα και η αθλιότητα των εκπομπών του, καθώς και την αποτυχημένη προσπάθειά του να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις.



Γ. Μ.

ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΟΥΝ

2014-05-08 11:21

ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΟΥΝ
Αν όλοι μας θέλαμε να πράξουμε τα αυτονόητα, τότε δεν θα είχα κανένα λόγο να γράψω αυτή την ανοιχτή επιστολή.
Αν δεν πιστέψουμε ότι μπορούμε να επιδιώξουμε και να εφαρμόσουμε έστω τα μισά από τα παρακάτω τότε δεν έχω κανένα λόγο να ζητήσω την ψήφο σας. 
Είμαι μία από σας, έχω υποστεί όλα τα δεινά που καθημερινά μας επιβάλλουν, θέλω και μπορώ να αλλάξω κάτι για το καλό όλων μας. 

ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΜΒΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

1. Ο Δήμος δεν θα πρέπει να είναι ουραγός στις εξελίξεις αλλά μπροστάρης στις αλλαγές. Έχει επιπλέον την υποχρέωση να κατευθύνει – οδηγεί – τους επίδοξους επενδυτές στην περιοχή και φυσικά να διευκολύνει την οποιαδήποτε δραστηριότητα εν τη γενέσει της. Παράδειγμα θα μπορούσε να προμηθευτεί με δανεισμό ένα σύνολο αρμεκτικών μηχανών που θα διατεθούν στους κτηνοτρόφους της περιοχής με μορφή ενοικίου (leasing). Κατ΄ αυτό τον τρόπο, με διαχείριση απλή, μπορεί να δώσει ώθηση σε έναν κλάδο που αποτελεί πυλώνα της τοπικής οικονομίας

2. Μας χρωστάνε δεν τους χρωστάμε !!! Να γίνει άμεσα προσφυγή του Δήμου στα τοπικά δικαστήρια με το αίτημα να επιβληθεί στις Ανώνυμες Εταιρείες ΔΕΗ ,ΟΤΕ, τέλη διέλευσης των δικτύων από την περιοχή. Να κληθούν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι γειτνιάζοντες ιδιοκτήτες γης με τις γραμμές υψηλής της ΔΕΗ για να απαιτήσουν αποζημίωση για την στέρηση του δικαιώματος δόμησης σε απόσταση 50 μ εκατέρωθεν από αυτές. 

3. Η τουριστική ανάπτυξη και αξιοποίηση του ορεινού όγκου αποτελεί καθήκον και στόχος για τον Δήμαρχο. Η συνεργασία και συνέργεια σκοπός, σε κάθε κίνηση που «τολμά» να αναστρέψει το μειονέκτημα της απομόνωσης και εγκατάλειψης των περιοχών αυτών σε πλεονέκτημα. Πρωτοβουλίες όπως ο «Ποδηλατικός Άθλος», το «Θεματικό τρένο» , αν πλαισιωθούν και υποστηριχθούν ουσιαστικά θα αποτελέσουν πυρήνες ανάπτυξης για τον τόπο. 

4. Ανάγκη είναι η συγκρότηση «ομάδας επιστημόνων» που θα έχει αποστολή την οργάνωση τον συντονισμό και την προώθηση προτάσεων για χρηματοδότηση απευθείας στις Βρυξέλες. Έχουμε τους ανθρώπους, μπορείτε να δείτε τα βιογραφικά των υποψηφίων της Παράταξής μας και θα καταλάβετε γιατί ο στόχος αυτός είναι εφικτός. 

5. Η «αλίευση» προγραμμάτων ΕΣΠΑ από εντεταλμένους για τον σκοπό αυτό υπαλλήλους. Η προετοιμασία «φακέλων» έργων, η ωρίμανση και δημιουργία προτάσεων προς χρηματοδότηση είναι και αυτό καθήκον των υπαλλήλων του Δήμου.

6. Οι Υπηρεσίες να αναλάβουν ρόλο όχι μόνο εξυπηρέτησης αλλά και σχεδιασμού – εκτέλεσης έργων απαραίτητων για την ομαλή λειτουργία ενός τόσο διευρυμένου χωρικά Δήμου. Είναι πολυτέλεια για τον πολίτη να χρεώνεται πέντε μηχανικούς που ως μοναδικό έργο έχουν την ετοιμασία φακέλων και την διεκπεραίωση αυτών. Επίσης πολυτέλεια είναι να υπάρχουν μηχανήματα έργου που ανήκουν στον Δήμου και έτσι απλά να στέκουν σταθμευμένα. Το κόστος μόνο της αποσβεστέας αξίας αυτών είναι πάρα πολύ μεγάλο για τον πολίτη. 

7. Ένα ακόμη παράδειγμα – πρόταση θα μπορούσε να είναι η οριοθέτηση βιοτεχνικού – βιομηχανικού πάρκου σε περιοχή που θα επιλεγεί και η πρόσδοση κινήτρων για μετεγκατάσταση μικρών και μεσαίων βιοτεχνιών στο χώρο αυτό και έξω από τον αστικό χώρο

8. Η δημιουργία «Διαχειριστικής Αρχής των Υδάτων του Δήμου» αποτελεί προτεραιότητα για μία περιοχή που έχει ένα τόσο σημαντικό υδάτινο πλούτο. Επιπλέον ο απογαλακτισμός από την τοποκεντρική Λαμία στο θέμα αυτό είναι μία αναγκαιότητα. 

9. Να καταγράψουμε την ανεργία και ακολούθως να κηρυχθεί η περιοχή σε κατάσταση «Εκτάκτου Ανάγκης», δεδομένης της οικονομικής δυσχέρειας. Να ζητήσουμε η συνδρομή της Κεντρικής Κυβέρνησης.

10. Η ίδρυση τμήματος Πολεοδομίας είναι μία από τις υποχρεώσεις των Δήμων μετά την μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων από την Νομαρχία στη Περιφέρεια. Θα πρέπει να μεθοδευτεί και να απαιτηθεί η δημιουργία τμήματος στην Πόλη μας. 

11. Σε θέματα παιδείας η απαίτηση για συνέχιση λειτουργίας όλων των υφιστάμενων σχολείων αλλά και ο σωστός προσανατολισμός των Τεχνικών σχολών προς τις μελλοντικές ανάγκες του τόπου, είναι βασική προϋπόθεση για την εδραίωση της ανάπτυξης στον Δήμο με την τροφοδοσία νέων καταρτισμένων επαγγελματιών και επιστημόνων. 

Οι παραπάνω «ιδέες» αποτελούν απόσταγμα γνώσης και βιωμάτων που γνώρισα μέσα από τις μετακινήσεις μου σε εσωτερικό και εξωτερικό. Είναι πρακτικές εφαρμοσμένες από κοινωνίες που βίωσαν πριν από εμάς την κρίση. Σημαντικό κεφάλαιο είναι η μεθόδευση και η εφαρμογή. Πιστεύω και προσδοκώ να αποτελέσω μέρος της προσπάθειας ανασυγκρότησης του τόπου μας. Με τη δική σας ψήφο. 

Με σεβασμό και εκτίμηση
Μπεκτασιάδου Οικονόμου Πολυξένη
Δασκάλα
ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΥΜΙΟ ΠΑΠΑΕΥΘΥΜΙΟΥ

Συντηρήσεις ευρυζωνικών δικτύων καί Δημοτικό ΙΝΤΕΡΝΕΤ τού Δήμου Μακρακώμης..Πολλά λεφτά γιά το τίποτα....

2014-04-16 20:30

Συντηρήσεις ευρυζωνικών δικτύων καί Δημοτικό ΙΝΤΕΡΝΕΤ τού Δήμου Μακρακώμης..Πολλά λεφτά γιά το τίποτα....

...Θα επανέρθουμε σύντομα με πλήρη ενημέρωση....

Οι τελευταίοι αντάρτες της Ρούμελης

2014-04-13 00:45

 

          
 
Βρισκόμαστε στον Δεκέμβριο του 1949. Ο ΔΣΕ έχει ήδη ηττηθεί και υποχωρήσει στο έδαφος της Αλβανίας και οι κυβερνητικές δυνάμεις διατρέχουν την ύπαιθρο για την εξεύρεση των λεγόμενων "υπολειμμάτων", ομάδων δηλαδή από εναπομείναντες αντάρτες που προσπαθούν να συγκροτηθούν ώστε οργανωμένα να περάσουν τα σύνορα, ή επιχειρούν απλά να επιβιώσουν.

Η από τουρκοκρατίας παραδοσιακή επιείκεια στον ηττημένο δεν θα εφαρμοστεί από τον οπλισμένο από την αστική τάξη κυβερνητικό στρατό. Η Ελλάδα είναι ήδη ένα απέραντο νεκροταφείο. Η νικηφόρα  ελληνική αστική τάξη δεν θα σταματήσει την κτηνωδία της Λευκής Τρομοκρατίας ώστε να παραδειγματίσει τον ελληνικό λαό στην υποταγή και το ραγιαδισμό.

Στην περιοχή της Ρούμελης, μικρές ομάδες ανταρτών επιχειρούν να επιβιώσουν στον σκληρό χειμώνα, χωρίς τροφή, οπλισμό, ένδυση και ανάπαυση από τις διαρκείς επιχειρήσεις ανίχνευσης.



  • Στις 14 Δεκεμβρίου του 1949, ο αντάρτης του ΔΣΕ Μήτσος Παπαδήμου που κρύβονταν σε σπηλιά της κορυφογραμμής ανάμεσα στην Φωκίδα και τη Φθιώτιδα θα βγει να συναντήσει με πολλές προφυλάξεις τον τροφοδότη του. Ο χωρικός Ηλίας Ζέλιος που του πήγαινε φαγητό έχει φέρει μαζί του και μια ομάδα παρακρατικών και ΜΑΥ. Του φωνάζει πως δεν είναι κίνδυνος και να βγει έξω από τα δέντρα στο ξέφωτο. Ο Παπαδήμου που αντιλαμβάνεται το αντικανονικό της κίνησης αυτής τρέχοντας επιστρέφει στη σπηλιά του. Ετοιμάζεται να την εγκαταλείψει αλλά είναι ήδη κυκλωμένος. "Οι μαχητές και η μαχήτριες του ΔΣΕ το χαμε καλύτερο να φυλάμε την τελευταία σφαίρα για τον εαυτό μας παρά να μας πιάσουν και να μας βασανίσουν, να μας ατιμάσουν και να μας αποκεφαλίσουν", μας λέει η αντάρτισσα Ελένη Μπουρμπουλα. Κι ο Μήτσος Παπαδήμου έκανε ακριβώς αυτό. Οι διώκτες του τον βρήκαν νεκρό μέσα στη σπηλιά του με ένα περίστροφο στο χέρι. Δεν γνωρίζουμε αν οι παρακρατικοί βαρέθηκαν ή είχαν χορτάσει τη δίψα για τους για αίμα, πάντως άφησαν το κορμί του ακέραιο να το αναλάβει το βουνό και δεν του έκοψαν το κεφάλι όπως συνήθιζαν. 
 
  • Στις 17 Δεκέμβρη του 1949, μια ομάδα ανταρτών του ΔΣΕ κρύβεται στην κορυφογραμμή ανάμεσα στην Αρτοτίνα και τα Αργύρια Φθιώτιδας. Εκείνη τη μέρα κάνουν "λούφα" για κινηθούν ξανά το βράδυ. Αυτό που δεν γνωρίζουν είναι ότι έχουν προδοθεί. Ο Μήτσος Αντωνίου από τα Αργύρια, κομματικός υπεύθυνος του ΚΚΕ τού χωριού έχει προδώσει τις θέσεις τους στο στρατό για να γλιτώσει (όπως και έγινε) το κεφάλι του. Ο Αντωνίου γνωρίζει πως το τμήμα των ανταρτών (6 όλοι όλοι) δεν είναι σε θέση να αμυνθεί. Ο ταγματάρχης Φλώρος, γνωστός για τις κανιβαλικές μεθόδους του, θα κυκλώσει τους αντάρτες με τμήμα του στρατού, ΜΑΥ και χωροφύλακες. Ακολουθεί μικρή αψιμαχία. Οι αντάρτες είναι αδύνατο να ξεφύγουν. Οι περισσότεροι σκοτώνονται από πυρά των κυβερνητικών, ο Γιάννης Ζερμπίνος, τραυματισμένος στο πόδι αυτοκτονεί προκειμένου να μην πιαστεί ζωντανός.
  • Νεκροί πέφτουν οι:Δρόσος Κεφαλάς, Θανάσης Καλαμπόκας, Νίκος Γεράνης, Κώστας Κόκλας, Κώστας Κραβαρίτης και ο Γιάννης Ζερμπίνος. Τα κορμιά τους ο Φλώρος τα αφήνει στα θηρία του βουνού ενώ τα κεφάλια τους τα κόβει και τα κατεβάζει με ζουρνάδες στο παζάρι της Σπερχειάδας για να τα εκθέσει. 
 
  • Στις 16 Δεκέμβρη του 1949, σε σπηλιά κοντά στο χωριό Γραμμένη Οξιά πιάνεται ο βαριά τραυματισμένος Παντελής Τσολάκης με τη νοσοκόμα του και αντάρτισσα Μαρία Κραβαρίτη. Τους έχουν κυκλώσει χωροφύλακες. Η Μαρία φωνάζει πως δεν έχουν όπλα αλλά είναι μια νοσοκόμα και ένας τραυματίας. Ο μοίραρχος τους καλεί να βγουν έξω και δεν θα πάθουν τίποτα. Η κοπέλα θα θεριστεί από τα αυτόματα τη στιγμή που θα βγει στο άνοιγμα της σπηλιάς. Τον Τσολάκη τον δολοφονούν ξαπλωμένο στο στρώμα του. Τα κορμιά τους τα αφήνουν για τα τσακάλια και τους λύκους. Χωρικοί από τη Γραμμένη Οξιά θα ανεβούν μέρες αργότερα να τους θάψουν. Θα βρουν μονάχα μαλλιά και κόκαλα.
  • Στις 8 Δεκέμβρη του 1949, προδομένοι από τον Μήτσο Αντωνίου, θα πιαστούν σε γιάφκα στο δάσος οι αντάρτες του ΔΣΕ Γιάννης Μαγκλάρας, Κώστας Κραβαρίτης, Νίκος Κόκκινος και ο Ηλίας Τσέτσος. Θα χτυπηθούν ξαφνικά και θα σκοτωθούν επί τόπου στη θέση Παλιοφυτιές Διλόφου. Η ομάδα Μαγκλάρα προσπαθούσε να οργανώσει αποστολή εξόδου από τη χώρα. Τα κεφάλια τους θα αποκοπούν, θα τοποθετηθούν σε τορβάδες με αλάτι και θα μεταφερθούν στην πλατεία της Σπερχειάδας προς έκθεση. Αργότερα, η χωροφυλακή θα δώσει άδεια να ταφούν σε κοινοτάφειο στο νεκροταφείο όπου αναπαύονται ακόμα. 
 
  • Προς τα μέσα του Δεκέμβρη του 1949, οι Μήτσος Χαρίσης και Κώστας Χαρίσης (πατέρας και γιος), σκοτώνονται προδομένοι από τον Μήτσο Αντωνίου σε σπηλιά κοντά στα Αργύρια Φθιώτιδας. Τους περικύκλωσε χωροφυλακή και στρατός και τους σκότωσε με χειροβομβίδες. Τα κορμιά τους αφέθηκαν στα θηρία και τα κεφάλια τους εκτέθηκαν και αυτά στη Σπερχειάδα. 
  • Αυτοί ήταν οι τελευταίοι αντάρτες  του Δημοκρατικού Στρατού της Ρούμελης 
  •  
  • ΠΗΓΗhttp://kokkinosfakelos.blogspot.gr/2012/12/blog-post_7590.html                                                                                                                                        
 
 

 

Ανθεσφόρια: Η Αρχαοελληνική εορτή του ξεκινήματος της Άνοιξης

2014-04-11 15:55

Ανθεσφόρια: Η Αρχαοελληνική εορτή του ξεκινήματος της Άνοιξης

 
“Aύριο ας αγαπήσει όποιος δεν αγάπησε ποτέ, 
όποιος αγάπησε, αύριο ας αγαπήσει! 
Άνοιξη νέα ζωή, Άνοιξη αρμονική, Άνοιξις! … 
Ο κύκλος ξαναρχίζει… 
Αλήθεια ενώνονται οι εραστές, αλήθεια νυμφεύονται τ’ αντίθετα και το άλσος ανοίγει το φύλλωμά του με τις γόνιμες βροχές”!  
(Αγρυπνία της Αφροδίτης) 


 Ανώνυμου Λατίνου ποιητή...

 
  Τον ερχομό της Άνοιξης σηματοδοτεί η εαρινή ισημερία. Οι παραδόσεις λένε ότι η γη ήταν κάποτε ξαπλωμένη ότι δεν υπήρχαν οι 4 εποχές, ότι στο ένα ημισφαίριο ήταν πάντα καλοκαίρι και στο άλλοπάντα χειμώνας. Κάποια στιγμή μεταξύ Μύθου και πραγματικότητας, ο άξονας της γης μετακινήθηκε και από τότε ξεκίνησε η εναλλαγή των εποχών, τότε ξεκίνησε ο χρόνος να είναι κυκλικός, να υπάρχει οθάνατος και η αναγέννηση της φύσης.   
  Πάντα οι γιορτές τις άνοιξης σε όλους τους πολιτισμούς ήταν γιορτές χαράς, ανανέωσης με κίνηση, με χορό, με τραγούδια. Υπάρχουν λουλούδια παντού και στολίδια στους ανθρώπους και στα σπίτια, υπάρχει πλούσιο ποτό και φαγητό και ασυγκράτητη χαρά, γιατί ένας νέος κύκλος θα ξεκινήσει.
Στην αρχαία Ελλάδα η εναλλαγή των εποχών του χρόνου σχετιζόταν με τον μύθο της αρπαγής τηςΠερσεφόνης. Ο Άδης έκλεψε την Περσεφόνη για να την κάνει σύζυγό του. Η Δήμητρα όμως μαράζωνε από την θλίψη της και έψαχνε παντού την κόρη της, μαζί της όμως μαράζωνε και η φύση, πενθούσε μαζί της. Όταν κατάλαβε ότι η Περσεφόνη είναι στον Άδη την διεκδίκησε, όμως ο Άδης δεν ήταν διατεθειμένος να την αφήσει. 
Έτσι ο Δίας αποφάσισε η Περσεφόνη μισό χρόνο να μένει με τον Άδη στον κάτω κόσμο (Φθινόπωρο – Χειμώνας) και μισό χρόνο να επιστρέφει στη μητέρα της στον επάνω κόσμο (Άνοιξη – Καλοκαίρι).


   Τα Ανθεσφόρια ή  Ηροάνθεια  ήταν γυναικείες  εορτές του ξεκινήματος της Άνοιξης, προς τιμή τηςΘεάς Ήρας "Ανθείας" και του Θεού Διόνυσου όπου τελούντο στο ομώνυμο Ιερό της Θεάς στο Άργος.
 

 
  Προς τιμή της Θεάς Δήμητρας και της  Περσεφόνης, τα Ανθεσφόρια γιορταζόταν  στη περιοχή τηςΜεγάλης Ελλάδος (Κ.Ιταλία)  και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, την πρώτη μέρα της Ανοίξεως,  και περιελάμβανε χορούς στεφανωμένων κοριτσιών που ονομάζονταν «ανθεσφόροι».
   Η  Αργεία  γιορτή περιελάμβανε πομπή των «ανθεσφόρων», με τη διαφορά ότι τα κορίτσια εδώ δεν ήταν στεφανωμένα, αλλά κρατούσαν κάνιστρα γεμάτα με άνθη. 

Αναφέρεται ως μεγαλειώδης και πάντοτε με την συνοδεία μουσικής αυλών που έπαιζαν ειδική λατρευτική μουσική ,το λεγόμενο  «Ιεράκιον Μέλος»,  γραμμένη από τον Αργείο μουσικό Ιέρακα, τον 7ο αιώνα πχ.

 
 
   Τα Ανθεσφόρια τελούνταν επίσης στην Κνωσσό, προς τιμή της Ανθείας Αφροδίτης, καθώς επίσης και στην Μεγαλόπολη στο ιερό των Μεγάλων Θεών, όπου υπήρχαν αγάλματα ανθεσφόρων κορών που κρατούσαν στο κεφάλι τους καλάθι γεμάτο άνθη.
mythiki-anazitisi

Πηγή: diadrastiko

 

Ο Φυλετικός Χάρτης της Αρχαίας Ελλάδας

2014-04-10 23:41

Ο Φυλετικός Χάρτης της Αρχαίας Ελλάδας .

 

 

                                      

ΘΕΣΣΑΛΙΑ

Στη Θεσσαλία, σύμφωνα με τον Όμηρο, κατοικούσαν οι καλούμενοι Πελασγοί, απ΄όπου κατάγονταν τα 4 Ελληνικά φύλα (= οι Δωριείς, οι Αιολείς, οι Αχαιοί και οι Ίωνες) που μαζί με τους επήλυδες Δαναούς, Καδμείους ή Θηβαίους κ.α. αποτέλεσαν μετά τα Τρωικά το ελληνικό έθνος. Οι Θεσσαλοί μετονομάστηκαν σε Αιολείς από το κοινό βασιλιά τους τον Αίολο, ο οποίος ήταν γιος του Έλληνα.

Ο Όμηρος (Ιλιάδα Β, Κατάλογος νηών) ονομάζει τη Θεσσαλία Άργος Πελασγικόν με τις εξής περιοχές: Άλον, Τρηχίνα , Αλόπην, Ελλάδα και Φθίαν: «οι τ’ εΙχον Φθιην ηδ’ Ελλάδα καλλιγυναικα,Μυρμιδονες δε καλευντο και Έλληνες και Αχαιοί, των αυ πεντήκοντα νεων ην αρχός Αχιλλεύς.» (Ιλιάδα B 681 – 685)

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Στη Μακεδονία κατοικούσαν οι Μακεδόνες, Πελασγικής καταγωγής. Οι Mακεδόνες και οι Σπαρτιατες ήσαν φυλλα των Δωριέων και κείνοι των Πελασγων. Ο Ησίοδος (Ηοίαι, 1-6) αναφέρει ότι οι Μακεδόνες ονομάστηκαν έτσι από τον πρώτο βασιλιά τους το Μακηδόνα, αδελφό του Μαγνη, του Έλληνα και του Γραικού. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (Α, 57- 58 και Η, 43), οι Μακεδόνες και οι Σπαρτιάτες (σωστότερα αυτοί που κατέβησαν με τους Ηρακλείδες και κατέλαβαν τους Αχαιούς και Δαναούς στην Πελοπόννησο = οι Δωριείς) ανήκουν στο «Δωρικό τε και Μακεδνόν έθνος», που πρώτο ξέκοψε από τους βάρβαρους Πελασγούς και αποτέλεσε ξέχωρο έθνος, το Ελληνικό έθνος και μετά ακολούθησαν κι άλλα βάρβαρα φύλα. 

Ο Ηρόδοτος αναφερει επίσης ότι στη Μακεδονία ζούσαν και οι Παίονες (πρβ: «Διελθών, ο Ξέρξης, δε πλησίον από τους Παίονας, τους Δόβηρας και τους Παιόπλας, οι οποίοι κατοικούν προς βορράν του Παγγαίου, επορεύετο προς δυσμάς, μέχρις ου έφθασεν εις τον Στρυμόνα και την Ηδωνικήν πόλιν Ηϊόνα, την οποίαν εκυβέρνα τότε ο Βόγης»), που σύμφωνα με τον Όμηρο ήσαν Πελασγικής καταγωγής και σύμμαχοι των Τρώων, πρβ: «οι τοξοφόροι Παίονες, των Πελασγών το θείον Γένος» λιάδα, Κ 450-455, μετάφραση ΠΟΛΥΛΑ).

Ωστόσο οι Παίονες κατά τα Περσικά, επειδή πήγαν με το μέρος των Περσών, έφυγαν από το φόβο της εκδίκησης των Μακεδόνων και πήγαν στη Μ. Ασία, προκειμένου να έχουν την προστασία των Περσών. Στη Μακεδονία κατοικούσαν και οι Αγριάνες, που βοήθησαν το Μ. Αλέξανδρο στην εκστρατεία του στην Ασία και που σήμερα πιστεύεται ότι αυτοί είναι οι καλούμενοι Πομάκοι.

Γείτονες των Μακεδόνων ήσαν οι Ιλλυριοί (= τα φύλα πάνω από την Ήπειρο) , οι Θράκες και οι Σκύθες (περιοχή σημερινής Ρουμανίας), οι οποίοι πήγαν να υποτάξουν τους Μακεδόνες, όμως τελικά έγινε το αντίθετο.

ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΟΣ

Στην Πελοπόννησο αρχικά έμεναν οι Αρκάδες και οι Αχαιοί, συμφωνα με τον Παυσανία, πρβ: «Από τις φυλές της Πελοποννήσου αυτόχθονες είναι οι Αρκάδες και οι Αχαιοί, τους Αχαιούς τους έδιωξαν από τη χώρα τους οι Δωριείς, αλλά αυτοί δεν εγκατέλειψαν την Πελοπόννησο, έδιωξαν όμως τους Ίωνες και ζουν στην περιοχή που παλιά ονομάζονταν Αιγιαλός, και που τώρα έχει πάρει το όνομα αυτών των Αχαιών.

Οι Αρκάδες, από την αρχή μέχρι σήμερα κατοικούν στη χώρα τους. Όλη η υπόλοιπη Πελοπόννησος ανήκε σε επήλυδες. Οι σημερινοί Κορίνθιοι είναι νεώτεροι από τους Πελοποννήσιους, γιατί τότε που πήραν τη γη τους απον βασιλιά έχουν περάσει διακόσια δέκα επτά χρόνια μέχρι τις μέρες μου. Οι Δρύοπες και οι Δωριείς ήρθαν στην Πελοπόννησο από τον Παρνασό και την Οίτη αντίστοιχα. Γνωρίζουμε ότι οι Ηλείοι πέρασαν από την Καλυδωνα και την υπόλοιπη Αιτωλία.» (Παυσανίας, Ηλιακά, 1-3)

Κατά το έτος 1511 π.Χ. , σύμφωνα με το Πάριο χρονικό, ήρθαν στο Άργος της Πελοποννήσου οι Δαναοί με τον Δαναό από την Αίγυπτο και αναμείχθηκαν με τους Αργείους (φυλετικά Αχαιούς). Ακολούθως δυο γενιές πριν από τα Τρωικά ήρθαν στις Μυκήνες οι Φρύγες (Πέλοπες) με τον Πέλοπα από τη Μ. Ασία και αναμείχθηκαν με τους ντόπιους. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα ογδόντα χρόνια μετά τα Τρωικά, κάπου το 1120 π.Χ., έφυγαν από τη Στερεά Ελλάδα Δωριείς και πήγαν και κατέλαβαν τις πόλεις Σπάρτη, Μεσσήνη και Άργος κ.α., οδηγημένοι από τους Ηρακλείδες.

Η Πελοπόννησος στον Όμηρο χωρίζεται στις εξής περιοχές: Το Άργος (Το Άργος, η Τίρυνς, η Ασίνη κι η Ερμιόνη,η Επίδαυρος, τα μέρη της Τροιζήνος,των Ηιονών, του Μάσητος, ακόμη της Αιγίνης), οι Μυκήνες (οι Μυκήνες, η Κόρινθος, οι Κλεωνές, των Ορνεών τα μέρη, η Αραιθυρέα, η πόλις Σικυώνος, η Υπερησία, και η Γονούσσα και η Πελλήνη, ο Αιγιαλός, το Αίγιον κι η απλωμένη Ελίκη, η Λακεδαίμων (η Μέσση, η Σπάρτη και η Φάρις, οι Βρυσειές, οι Αιγειές, οι Αμύκλες,το Έλος, χώρ’ ακρόγιαλη, ο Οίτυλος και ο Λάας), η Πύλος (Αρήνη, το Θρύον, πόρος του Αλφειού, το Αιπύ, τα μέρη του Κυπαρισσήεντος και της Αμφιγενείας, του Έλους και της Πτελεού, το Δώριον), η Αρκαδία (ο Ορχομενός, η Ενίσπη, η Ρίπη και ο Φενεός κι η Στρατία, η Μαντινεία, η Στύμφαλος κι ακόμη η Παρρασία, η χώρα της Τεγέας), η Ήλιδα (κι απ’ το Βουπράσιον η Μύρσινος, η Υρμίνη, το Αλείσιον κι η Ωλενία πέτρα.)

«Στην Πελοπόννησο κατοικούν επτά διαφορετικοί λαοί. Δύο απ’ αυτούς, οι Αρκάδες και οι Κυνούριοι, είναι αυτόχθονες και ως τώρα κατοικούν όπου κατοικούσαν και παλιά. Οι Αχαιοί ζούσαν πάντα στην Πελοπόννησο, μολονότι μετακινήθηκαν από τα αρχικά τους εδάφη· οι τέσσερις άλλοι από τους επτά —οι Δωριείς, οι Αιτωλοί, οι Δρύοπες και οι Λήμνιοι— είναι επήλυδες (ξένοι μετανάστες).

Οι Δωρικές κοινότητες είναι πολυάριθμες και πολύ γνωστές· οι Αιτωλοί έχουν μόνο μία, την Ηλεία· η Ερμιόνη και η Ασίνη κοντά στην Καρδαμύλη της Λακωνίας, ανήκουν στους Δρύοπες και όλοι οι Παρωρεάτες είναι Λήμνιοι. Οι όντας αυτόχθονες Κυνούριοι, μόνοι νομίζονται από μερικούς ότι ήσαν Ίωνες και ότι με τον καιρό έγιναν Δωριείς, υπό την εξουσία των Άργείων, καθώς και οι Ορνεάται και λοιποί περίοικοι. (Ηροδότου Ιστορία Η 72 -73).

«Οι Ίωνες όσο μεν χρόνον κατοικούσαν την Πελοπόννησο, τη λεγόμενη σήμερα Αχαία, και πριν έλθουν στην Πελοπόννησο ο Δαναός και ο Ξούθος, καθώς λέγουν οι Έλληνες, ονομάζονταν Πελασγοί Αιγιαλείς, μετονομάστηκαν δε Ίωνες από τον Ίωνα του Ξούθου (Ηρόδοτος Θ, 85).

Μετά τα τρωικά η Πελοπόννησος χωρίζονταν στις εξής 7 περιοχές: Λακωνία ή Λακεδαιμόνα, Μεσσηνία, Αχαΐα. Αρκαδία, Αργος ή Αργολίδα. Κορινθία και Ηλεία. Από τις περιοχές αυτές προέρχονται οι 7 ονομασίες: Λάκωνες ή Λακεδαιμόνιοι, Αχαιοί, Αργείοι, Κορίνθιοι, Μεσσήνιοι, Αρκάδες και Ηλείοι.

ΑΤΤΙΚΗ

Στην Αττική, σύμφωνα με τον Όμηρο, κατοικούσαν πάντα οι αυτόχθονες Κεκροπίδες ή Κραναοί ή Αθηναίοι. Κατά τον Ηρόδοτο οι Αθηναίοι ήσαν στην καταγωγή Πελασγοί. Μάλιστα, επειδή στην Αττική δεν κατοίκησαν ποτέ Πέλοπες, Δαναοί και Κάδμοι, παρά μόνο στην Πελοπόννησο και στη Βοιωτία, οι Αθηναίοι συγγραφείς ( Ισοκράτης, Πλάτωνας, Δημοσθένης κ.α.) επαίρονταν ότι οι Αθηναίοι ήσαν και οι πιο καθαρόαιμοι Έλληνες και γι αυτό έπρεπε να ηγεμονεύουν αυτοί των Ελλήνων και όχι οι Σπαρτιάτες ή οι Θηβαίοι.

ΒΟΙΩΤΙΑ

Στη Βοιωτία, σύμφωνα με τον Παυσανία, αρχικά ζούσαν οι αυτόχθονες Εκτήμονες, με περίφημο βασιλιά τους τον Ωγυγα, που αφανίστηκαν από επιδημία. Μετά ήρθαν και κατοίκησαν εκεί οι Ύαντες και οι Άονες. Μετά, κατά το έτος 1529 π.Χ. ( σύμφωνα με το Πάριο Χρονικό) ήρθαν στην Βοιωτία από την Αίγυπτο μέσω Φοινίκης (ήσαν όμως καταγωγής από Ερυθρά θάλασσα) οι καλούμενοι Καδμείοι ή Θηβαίοι και έκτισαν τη Θήβα. Στη Βοιωτία, σύμφωνα με την Ιλιάδα, πλην της Θήβας (που δεν έλαβε μέρος στον πόλεμο της Τροίας) υπήρχαν και οι πόλεις: Γραία, Θίσθη, Αυλίδα, Υρία, Σχοίνο, Σκώλο, Θέσπεια, Μυκαλησσό κ.α., οι οποίες έλαβαν μέρος στον Τρωικό πόλεμο, επειδή ήσαν Έλληνες. Οι Φοίνικες Καδμείοι μετά τα Τρωικά αναμείχθηκαν με τους ντόπιους και σιγά-σιγά εξελληνίστηκαν.

ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ

Η Στερεά Ελλάδα στον Όμηρο χωρίζεται στις εξής περιοχές: Του Ορχομενού των Μινυών και Ασπληδόνος, Αι Αθήναι (Αττική), η Σαλαμίνα, των Βοιωτών (η Αυλίς, η Υρία, η Σχοίνος, ο Ετεωνός, η Σκώλος, η ευρύχωρη Μυκαλησσός, η Θέσπεια κι η Γραία, ο Ελεών, ο Πετεών, η Ύλη, ο Μεδεών, η Ωκαλέη, το Άρμα, η Θίσβη, η Εύτρησις, οι Κώπες, κι Αλίαρτος, ο Γλίσας, η Κορώνεια, η Πλάτεια, η Όγχηστος, η Νίσα, η Μίδεια, η Άρνη, Ανθηδόνα. Φωκείς (Κυπάρισσος και η Πυθώ, η Κρίσσα και η Δαυλίς, ο Πανοπεύς και ακόμη τα μέρη της Υαμπόλεως και της Ανεμωρείας και η Λίλαια), Των Λοκρών που ’ναι αντίπερα της ιεράς Ευβοίας (η Καλλίερος, η Κύνος, ο Οπούς, Οι Αυγειές, η Βήσσα και η Σκάρφη, η Τάρφην και το Θρόνιον, του Βοαγρίου πόρου), της Ευβοίας ( Χαλκίδ’ Ερέτριαν Και απ’ την Ιστίαιαν και Κήρινθον ακρόγιαλην και ακόμη από το Δίον το υψηλό, την Κάρυστον και Στύ).

Των Αιτωλών (η Χαλκίς και η Πυλήνη, η Ώλενος και η Πλευρών, και η Καλυδών). Η Στερεά Ελλάδα μετά χωρίζονταν στις εξής περιοχές: Αττική ή Κεκρωπία, Βοιωτία, Φωκίδα, Αιτωλία και Ακαρνανία απ΄όπου τα ονόματα: Αττικοί ή Αθηναίοι, Βοιωτοί, Αιτωλοί και Ακαρνάνες. Σήμερα στη Στερεά Ελλάδα υπάγονται και η Εύβοια με τη Φθιώτιδα. Στη Φωκίδα, όπου βρίσκεται ο Παρνασσός και το περίφημο μαντείο των Δελφών, σύμφωνα με το Ησίοδο και τον Όμηρο, κατοικούσαν αρχικά Πελασγοί και μετά ήρθαν και Δρύοπες, Φλέγες κ.α.

ΕΥΒΟΙΑ

Στη νήσο Εύβοια, σύμφωνα με τους Ησίοδο και Όμηρο, κατοικούσαν οι Αβάντες, που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο, και η νήσος λέγονταν «Αβαντίδα νήσος», ενώ Εύβοια ονομάστηκε από ένα βόδι (προφανώς επειδή ανέτρεφε πολλά και ωραία βόδια). Ειδικότερα στο βόρειο τμήμα κατοικούσαν οι Περραιβοί, στο μέσο οι Άβαντες και οι Κουρήτες (Χαλκιδείς) και στο νότιο οι Δρύοπες.

ΚΡΗΤΗ

Στην Κρήτη, σύμφωνα με τον Όμηρο, κατοικούσαν Κύδωνες, Ετεόκρητες, Πελασγοί, Δωριείς και Αχαιοί και με σπουδαιότερες πόλεις την Κνωσό, τη Γόρτυνα, τη Λύκαστο, τη Μίλητο, τη Λύκτο, το Ρύτιον και τη Φαιστό. Σύμφωνα με τους άλλους αρχαίους συγγραφείς (Παυσανία, Διόδωρο, Στράβωνα κ.α.) , αρχικά στην Κρήτη κατοικούσαν οι καλούμενοι Ιδαίοι Δάκτυλοι ή μετέπειτα Κ(ου)ρήτες – Κρήτες (ή άλλως Ετεοκρήτες σε σχέση με τους επήλυδες), οι οποίοι θεωρούνται αυτόχθονες. Μετά, όταν ήταν βασιλιάς της Κρήτης ο Κρηθέας, ήρθαν στην Κρήτη κάποιοι Πελασγοί, Αχαιοί και Δωριείς, από τη Θεσσαλία με αρχηγό τον Τέκταμο, και αυτό επειδή η νήσος είχε μερικώς ερημωθεί.

Εγγονός του Τέκταμου ήταν ο Μίνωας, ο οποίος (βοηθούμενος από τον αδελφό του Ραδάμανθυ) από τη μια συνένωσαν σε ενιαίο σύνολο τα φύλα της Κρήτης, δημιουργώντας την πρώτη πολιτεία – πολιτισμό στον κόσμο (ο Μίνως εφεύρε πρώτος το σύνταγμα, τη βουλή, τους γερουσιαστές, τα όργνα και τους νόμους διοίκησης κ.τ.λ.) για τη σωστή διακυβέρνησή τους, και από την άλλη συγκρότησαν πρώτοι στον κόσμο πολεμικό ναυτικό και μ’ αυτό έδιωξαν από τα νησιά και το Αρχιπέλαγος τους ληστές και πειρατές Κάρες και Φοίνικες με αποτέλεσμα από τη μια ο ίδιος να γίνει θαλασσοκράτορας και από την άλλη να ανοίξουν οι θαλάσσιοι διάδρομοι και έτσι οι Έλληνες αφενός να μπορέσουν να ασχοληθούν και με ναυτικές εργασίες, να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, να πλουτίσουν, να σταματήσουν τον μεταναστευτικό βίο που τους εξανάγκαζαν οι κακοποιοί Κάρες και Φοίνικες κ.α. και όταν πλέον είχαν ενδυναμωθεί εκστράτευσαν εναντίον της Τροίας.

ΗΠΕΙΡΟΣ

Στην Ήπειρο κατοικούσαν οι Πελασγοί ή Γραικοί (= με τοπικά ονόματα: Σελλοί, Ελλοπες, Θεσπρωτοί, Μολοσοί κ.α.) που μετά μετονομάστηκαν και αυτοί σε Έλληνες. Οι Ηπειρώτικες φυλές κατά το Θεόπομπο ήσαν 14 και κατά το Στράβωνα 11, που ήσαν όλες Ελληνικές: οι Σελλοί, οι Μολοσσοί, οι Θεσπρωτοί, οι Χάονες, οι Αθαμάνες, οι Κασσωπαίοι, οι Έλλοπες, οι Δρύοπες, οι Παραβαίοι, οι Αμβρακιώται, οι Καύκωνες.


«Στη Δωδώνη και στη Βελανιδιά, την έδρα των Πελασγών, πήγε.

Και σ αυτούς που κατοικούσαν στο βάθος της Βελανιδιάς

στο φούσκωμα του βροχοδερμένου ποταμού» (Ησίοδος, Ηοίαι απόσπασμα 102 = στίχος 319)

Αν πράγματι οι Φοίνικες πήραν τις άγιες γυναίκες (= τις δυο ιέρειες του Δία, που, σύμφωνα με τους Αιγύπτιους, η μια μετά έκτισε το μαντείο της Δωδώνης στην Ελλάδα και άλλη το της Θήβας στη Λιβύη) και τις πούλησαν, τη μια στη Λιβύη και την άλλη στην Ελλάδα, νομίζω ότι η γυναίκα αυτή της σημερινής Ελλάδας, της ίδιας δηλαδή χώρας που παλαιότερα ονομάζονταν Πελασγία , πουλήθηκε στη Θεσπρωτία (<<Της νυν Ελλάδος, πρότερον δε Πελασγίης καλουμένης..>>) …. ( Ηρόδοτος B 54 – 57)

Ο κατακλυσμός) περί τον Ελληνικόν εγένετο μάλιστα τόπον. Και τούτου περί την Ελλάδα την αρχαίαν. Αύτη δ’ εστίν η περί Δωδώνην και τον Αχελώον. Ούτος γαρ πολλαχού το ρεύμα μεταβέβληκεν. Ώκουν γαρ οι Σελλοί ενταύθα και οι καλούμενοι τότε μεν Γραικοί, νυν δ’ Έλληνες”. (Αριστοτέλης Μετεωρολογικά 1 352 a).

«Οι δε Πελασγοί των περί την Ελλάδα δυνασευσάντων αρχαιότατοι λέγονται’ και ο ποιητής φησίν ούτω <<Ζευ άνα, Δωδωναίε, Πελασγικέ. Ο δε Ησίοδος: Δωδωνην φηγόν τε Πελασγών εύρανον ήεν». (Στράβων Ζ, Ήπειρος, 9).

«Εξιστορούν πως μετά τον κατακλυσμό πρώτος βασιλιάς των Θεσπρωτών και των Μολοσσών έγινε ο Φαέθων, ένας από εκείνους που έφτασαν στην Ήπειρο μαζί με τον Πελασγό. Μερικοί λένε πως ο Δευκαλίωνας και η Πύρρα, αφού ίδρυσαν εκεί το ιερό της Δωδώνης κατοίκησαν στους Μολοσσούς. Αργότερα ο Νεοπτόλεμος, ο γιος του Αχιλλέα, πηγαίνοντας εκεί λαό κατέλαβε τη χώρα και άφησε πίσω του διαδόχους βασιλείς, που ονομάζονταν Πυρρίδες, γιατί αυτός στην παιδική του ηλικία είχε το παρωνύμιο Πύρρος, και ένα από τα γνήσια παιδιά του, που απέκτησε με τη Λάνασσα, την κόρη του Κλεοδαίου, γιου του Ύλλου, το ονόμασε Πύρρο.

Γι αυτό ο Αχιλλέας στην Ήπειρο απολάμβανε τιμές ισόθεου και λέγονταν Άσπετος στην τοπική διάλεκτο. Ύστερα όμως από τους πρώτους, αφού οι διάδοχοι βασιλείς εκβαρβαρώθηκαν και αμαύρωσαν και τη δύναμη και τη ζωή τους, διηγούνται πως πρώτος ο Θαρύπας έγινε ονομαστός, γιατί στόλισε τις πόλεις με Ελληνικά ήθη και γράμματα και με νόμους φιλάνθρωπους.

Του Θαρύπα γιος ήταν ο Αλκέτας, του Αλκέτα ο Αρύββας, του Αρύββα και της Τρωάδας, ο Αιακίδης. Τούτος παντρεύτηκε τη Φθία, την κόρη ντου Θεσσαλού Μένωνα, άνδρα που διακρίθηκε στον λαμιακό πόλεμο και μετά το Λεωσθένη είχε μεγαλύτερη εκτίμηση από τους συμμάχους. Από τη Φθία ο Αιακίδης απόκτησε τις κόρες Δηιδάμεια και Τρωάδα, και τον γιο Πύρρο. (Πλουτάρχου, Πύρρος, 1-2)

ΘΡΑΚΗ

Στη Θράκη αρχικά κατοικούσαν πάρα πολλά φύλα, άλλα Ελληνικά και άλλα βάρβαρα. Στη Θράκη ήδη από τον 7ο αιώνα π.Χ. και από τις εκβολές του Νέστου ως το δέλτα του Έβρου υπήρχαν τα Αβδηρα, η Δίκαια, η Στρύμη, η Μαρώνεια, η Ορθαγόρια, η Μεσημβρία-Ζώνη, η Δρυς και η Σάλη που ήσαν Ελληνικές ιωνικές αποκίες. Στη δυτική παραλία του Εύξεινου Πόντου οι Μιλήσιοι είχαν ιδρύσει την Απολλωνία, την Οδησσό, τους Τόμους και την Κάλλατι, ενώ οι Μεγαρείς τη Μεσημβρία κ.α. Η Θράκη γίνεται ρωμαϊκή επαρχία το 46 μ.Χ. με πρωτεύουσα την Πέρινθο.

Οι Ελληνικές πόλεις της Θράκης διατήρησαν το καθεστώς των ελεύθερων πόλεων. Ως την εποχή του Διοκλητιανού (279 μ.Χ.) οι Ρωμαίοι διατηρούν την πολιτική οργάνωση των Ελλήνων και το Ελληνικό σύστημα διοίκησης. Στους ρωμαϊκούς χρόνους πραγματοποιείται από τους Ρωμαίους αστικοποίηση της Θράκης κατά το πρότυπο των Ελληνικών πόλεων. Οι κώμες και οι πόλεις της Θράκης ήταν οργανωμένες σε ένα ομόσπονδο σύστημα με συμπολιτείες – κοινά. Αυτά τα χρόνια ιδρύονται η Τραϊανούπολη, η Πλωτινόπολη (σημ. Διδυμότειχο) και η Αδριανούπολη.

Ο Δημοσθένης, σχετικά με τον βασιλιά της Θράκης Τηρέα, λέει: «Ο Τηρέας ήταν βασιλιάς των Θρακών και βίασε την αδελφή της γυναίκας του. Οι δυο γυναίκες ήταν η Πρόκνη και η Φιλομήλα, κόρες του Πανδίονα (βασιλιά των Αθηνών), που τη μια πάντρεψε, την Πρόκνη, με το βασιλιά των Θρακών Τηρέα. Οι δυο γυναίκες αυτές από αγανάκτηση σκότωσαν το γιο του Τηρέα και έφυγαν στην Αττική.

Ο Τηρέας ήρθε στην Αττική να τις συλλάβει, όμως δεν μπόρεσε και αυτοκτόνησε. Κατά τη μυθολογία ο Τηρέας και οι δυο γυναίκες μεταμορφώθηκαν σε πτηνά, οι δυο γυναίκες σε αηδόνι και χελιδόνι, ενώ ο Τηρέας σε γεράκι. (Δημοσθένους Επιτάφιος)

Ο Δημοσθένης, σχετικά με τον βασιλιά Εύμολπο, λέει: «Όταν ο Εύμολπος και πολλοί άλλοι ετοίμασαν εκστρατεία εναντίον μας, τους έδιωξαν όχι μόνο από το δικό μας, αλλά και από τη γη των άλλων Ελλήνων. (Δημοσθένους Επιτάφιος 8)

Σύμφωνα με άλλους, τον Εύμολπο πολέμησαν οι Αθηναίοι, όταν τον κάλεσαν από τη Θράκη οι Ελευσίνιοι ή ήταν ο ίδιος Ελευσίνιος, για να τους βοηθήσει. Ο Εύμολπος σκοτώθηκε στη μάχη, μετά από την οποία οι δυο πόλεις συμφιλιώθηκαν. Οι απόγονοι του Εύμολπου (Ευμολπίδες) ήταν επιφορτισμένοι με την τέλεση των Ελευσίνιων μυστηρίων, των οποίων ιδρυτής θεωρούνταν ο γενάρχης τους».

Σημειώνεται ότι η Θράκη, σύμφωνα με τον Άνδρωνα τον Αλικαρνασσέα (GEOGRAFIKA ANDRVN), ήταν ήπειρος. Οι ήπειροι ήσαν τέσσερεις όσες και οι κόρες του Ωκεανού, οι εξής: η Ευρώπη (οι χώρες δυτικά της Ελλάδας = Ιταλία, Σικελία, κ.α.), η Ασία (= οι χώρες ανατολικά της Ελλάδας: Μ. Ασία, Φοινίκη κ.α.), η Λιβύη (Αφρική) και η Θράκη (= οι Χώρες βόρεια της Ελλάδας.

Σήμερα οι ήπειροι είναι 5: η Ευρώπη, η Ασία, η Αφρική, η Ωκεανία και η Αυστραλία. Η Θράκη διαχωρίστηκε και πήγε η μισή στην Ευρώπη και η άλλη μισή στην Ασία. (Περισσότερα βλέπε «Μύθος Δία και Ευρώπης»)

ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ = MAGNA GRAEGIA: Στη Σικελία αρχικά ζούσαν οι καλούμενοι Σικανοί με περίφημο βασιλιά τους τον Κώκαλο. Επί Μίνωα και εξής έγιναν εκεί και Ελληνικές αποικίες (Υρία, Μινώα, Σέλινο κ.α.), καθώς και Φοινικικές. Το ντόπιο στοιχείο συνεργάστηκε με τους Έλληνες και έφτασε στο σημείο η Σικελία να θεωρείται Ελληνικό νησί. Περίφημη Ελληνική πόλη οι Συρακούσες.

Στη Νότιο Ιταλία ( = από το Μιλάνο και κάτω) αρχικά ζούσαν μικρά ντόπια φύλα. Επί Περσέα και Ηρακλή και εξής μεταφέρθηκαν εκεί άποικοι που έκαναν πάμπολες Ελληνικές πόλεις.

Μάλιστα επειδή το Ελληνικό στοιχείο είχε φθάσει σε τέτοιο υχηλά ποσοστά που η Νότια Ιταλία λέγονταν «Μεγάλη Ελλάδα» (Magna Graecia). Αργότερα θα κατέβουν οι Ρωμαίοι και οι περισσότερες Ελληνικές πόλεις θα συνεργαστούν με τους Ρωμαίους, κάτι που έκανε τους Ρωμαίους να γίνουν υπερδύναμη. Εξαίρεση ήταν μόνο η Ελληνική πόλη Τάραντα που αντιστάθηκε σθεναρά στους Ρωμαίους, όμως στο τέλος υπέκυψε.

Μ. ΑΣΙΑ

Αρχικά στη Μ. Ασία, σύμφωνα με τον Όμηρο, ζούσαν οι καλούμενοι Κάρες, Τρώες, Λέλεγες , Πελασγοί κ.α., οι οποίοι ήσαν φύλα ομόγλωσσα και ομόθρησκα με τα Ελληνικά (με τους Αχαιούς). Μάλιστα πολλά από τα φύλα αυτά διέμεναν και στη Ευρώπη και στην Ασία, όπως π.χ. οι Πελασγοί, που άλλοι από αυτούς έμεναν στην Κρήτη, άλλοι στη Θεσσαλία και άλλοι στην Ασία. Μετά τα τρωικά δημιουργήθηκοι δυο αντίπαλες ομάδες. Από τη μια είχαμε τους σύμμαχους των Ατρειδών, και από την άλλη τους συμμάχους των Τρώων.



πηγη

 

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΤΟΥ 1826 ΟΙ "ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ" ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝ ΗΡΩΪΚΗ ΕΞΟΔΟ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ...

2014-04-10 15:39

                                                                   

Το γεγονός συνέβη την νύχτα μεταξύ 10ης και 11ης Απριλίου 1826, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, και συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα γεγονότα της παγκόσμιας στρατιωτικής ιστορίας
Τρία χρόνια μετά την αποτυχημένη απόπειρα κατάληψης του Μεσολογγίου από τους Κιουταχή και Ομέρ Βρυώνη, ο Σουλτάνος επανήλθε με νέο σχέδιο.
Ανέθεσε και πάλι στον νικητή της Μάχης του Πέτα, Κιουταχή, να καταλάβει την πόλη, συνδυάζοντας αυτή τη φορά την επιχείρηση με την εκστρατεία του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο.
Με μια πανίσχυρη στρατιά 20.000 ανδρών, ο Κιουταχής ξεκίνησε από τα Τρίκαλα στα τέλη Φεβρουαρίου του 1825 και στις 15 Απριλίου 1825 έφθασε προ του Μεσολογγίου.
Χωρίς σημαντική βοήθεια από τους υπόλοιπους Έλληνες, λόγω του εμφυλίου πολέμου και έχοντας να αντιμετωπίσουν υπέρτερες εχθρικές δυνάμεις, οι 12.000 ψυχές του Μεσολογγίου αντιστάθηκαν καρτερικά επί ένα χρόνο. Την οργάνωση της άμυνας ανέλαβε τριμελής επιτροπή υπό τους Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο, Δημήτριο Θέμελη και Γεώργιο Καναβό.
 
Το φρούριο της πόλης μετά την πρώτη πολιορκία είχε βελτιωθεί, κατόπιν των προσπαθειών του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, του Βύρωνα και του μηχανικού Μιχαήλ Κοκκίνη. Η τάφρος έγινε βαθύτερη, ο μικρός περίβολος ενισχύθηκε με πύργους και πολύγωνα προτειχίσματα, πάνω στα οποία τοποθετήθηκαν 48 τηλεβόλα και 4 βομβοβόλα.
Η νησίδα Βασιλάδι, μεταξύ της λιμνοθάλασσας και της θάλασσας, έγινε ένα είδος οχυρού. Εκεί τοποθετήθηκαν 6 πυροβόλα και συγκεντρώθηκαν 2.000 γυναικόπαιδα για να μην επιβαρύνουν τη φρουρά της πόλης.
Εντός του Μεσολογγίου υπήρχαν 10.000 άτομα, εκ των οποίων 4.000 άνδρες, άριστοι πολεμιστές από την Ήπειρο και την Αιτωλοακαρνανία και ακόμη 1.000 άνδρες, δυνάμενοι να φέρουν όπλα.
Κατά την πρώτη φάση της πολιορκίας (15 Απριλίου-12 Δεκεμβρίου 1825) το Μεσολόγγι πολιορκήθηκε μόνο από τις δυνάμεις του Κιουταχή. Οι επιθέσεις τους συντρίβονταν εύκολα ή δύσκολα από τους υπερασπιστές της πόλης. Εξάλλου, ο από θαλάσσης αποκλεισμός δεν ήταν ισχυρός και επανειλημμένως διασπάσθηκε από τον στόλο του Μιαούλη, ο οποίος ενίσχυε με πολεμοφόδια και τρόφιμα τους πολιορκούμενους.
mesologgi2
Στις 24 Ιουλίου, 1000 ρουμελιώτες πολεμιστές υπό τον Γεώργιο Καραϊσκάκη ανάγκασαν τον Κιουταχή να αποσύρει τις δυνάμεις του στις υπώρειες του όρους ζυγός, χαλαρώνοντας την πολιορκία του Μεσολογγίου.
Αλλά και ο τουρκικός στόλος, παρενοχλούμενος από τον ελληνικό, αναγκάσθηκε να ζητήσει καταφύγιο στην αγγλοκρατούμενη Κεφαλλονιά.
Στις 5 Αυγούστου ο Κίτσος Τζαβέλλας, επικεφαλής δυνάμεως Σουλιωτών πολεμιστών, εισήλθε στην πόλη, αναπτερώνοντας το ηθικό των πολιορκουμένων. Όμως, στις αρχές Νοεμβρίου, ο κοινός στόλος Τούρκων και Αιγυπτίων αποβίβασε 8.000 αιγύπτιους στρατιώτες κι ένα μήνα αργότερα κατέφθασε στην περιοχή ο Ιμπραήμ που είχε σχεδόν καταστείλει την Επανάσταση στην Πελοπόννησο.
Τούρκοι, Τουρκαλβανοί και Αιγύπτιοι αριθμούσαν 25.000 άνδρες, με σύγχρονο πυροβολικό, που διοικούσαν Γάλλοι αξιωματικοί. Οι Έλληνες είχαν να αντιπαρατάξουν 4.000 μαχητές.
Στις 25 Δεκεμβρίου 1825 άρχισε η δεύτερη φάση της πολιορκίας του Μεσολογγίου. Όπως και στην πρώτη πολιορκία, πάλι υπήρξε διάσταση απόψεων μεταξύ των δύο πασάδων. Ο αιγύπτιος Ιμπραήμ επεχείρησε με τις δικές του δυνάμεις να καταλάβει το Μεσολόγγι στις 16 Ιανουαρίου 1826.
Απέτυχε, όμως, και αναγκάσθηκε να συμπράξει μετά του Κιουταχή. Οι δύο στρατοί κατέστησαν ασφυκτική την πολιορκία με ανηλεή κανονιοβολισμό του Μεσολογγίου και με την κατάληψη των στρατηγικής σημασίας νησίδων Βασιλάδι (25 Φεβρουαρίου) και Κλείσοβας (25 Μαρτίου). Μετά την πτώση των δύο νησίδων, η θέση των πολιορκουμένων κατέστη δεινή, μετά και την αποτυχία του Μιαούλη να διασπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό.
Η κατάσταση πλέον μέσα στην πόλη είχε φθάσει σε οριακό σημείο. Τρόφιμα δεν υπήρχαν και οι πολιορκούμενοι (γυναίκες, παιδιά, τραυματίες, γέροντες και μαχητές) σιτίζονταν με φύκια, δέρματα, ποντίκια και γάτες!
Missolonghi
Υπό τις συνθήκες αυτές, που καθιστούσαν αδύνατη την αποτελεσματική υπεράσπιση της πόλης, αποφασίστηκε σε συμβούλιο οπλαρχηγών και προκρίτων στις 6 Απριλίου η έξοδος και ορίστηκε γι' αυτή, η νύχτα του Σαββάτου του Λαζάρου προς Κυριακή των Βαΐων (9 προς 10 Απριλίου).
Τα μεσάνυχτα, σύμφωνα με το σχέδιο, χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, υπό τους Δημήτριο Μακρή, Νότη Μπότσαρη και Κίτσο Τζαβέλα, με την ελπίδα να διασπάσουν τις εχθρικές γραμμές, επωφελούμενοι από τον αιφνιδιασμό των πολιορκητών. Νωρίτερα είχαν σκοτώσει τους τούρκους αιχμαλώτους, ενώ στην πόλη παρέμειναν τραυματίες και γέροι.
Όμως, το σχέδιο της εξόδου, είτε προδόθηκε, είτε δεν εφαρμόστηκε σωστά κι έτσι οι δυνάμεις του Ιμπραήμ έσφαξαν με τα γιαταγάνια τους μαχητές της ελευθερίας. Στο μεταξύ, μέσα στο Μεσολόγγι είχαν αρχίσει οι σφαγές από τους Τουρκοαιγύπτιους, που είχαν εισβάλει από άλλο σημείο της πόλης.
Σε πολλά σημεία σημειώθηκαν δραματικές σκηνές: ο δημογέροντας Χρήστος Καψάλης, όταν κυκλώθηκε από τους εισβολείς στο σπίτι του, όπου είχαν συγκεντρωθεί τραυματίες, γέροντες και γυναικόπαιδα, έβαλε φωτιά στην πυριτιδαποθήκη, ενώ ο μητροπολίτης Ρωγών Ιωσήφ ανατίναξε τον Ανεμόμυλο, στην τελευταία πράξη αντίστασης, όταν κυκλώθηκε από τους εχθρούς.
Το πρωί της 10ης Απριλίου, ανήμερα των Βαΐων, η οθωμανική ημισέληνος κυμάτιζε στα χαλάσματα του Μεσολογγίου.
Οι πληροφορίες για τις απώλειες των Ελλήνων κατά την πολιορκία και την έξοδο είναι αντιφατικές. Πιθανότερο φαίνεται ότι από τους 3.000 που πήραν μέρος στην έξοδο, οι 1.700 έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι. Ανάμεσα στους νεκρούς, ο Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος, ο Μιχαήλ Κοκκίνης, ο Αθανάσιος Ραζηκότσικας, ο Νικόλαος Στορνάρης, ο γερμανός εκδότης της εφημερίδας «Ελληνικά Χρονικά» Ιάκωβος Μάγιερ και άλλοι γερμανοί φιλέλληνες.
Γύρω στα 6.000 γυναικόπαιδα οδηγήθηκαν για να πουληθούν στη Μεθώνη και στα σκλαβοπάζαρα της Κωνσταντινούπολης και της Αλεξάνδρειας. Οι απώλειες για τους τουρκοαιγύπτιους εισβολής ανήλθαν σε 5.000 άνδρες.
Η Επανάσταση μετά την πτώση του Μεσολογγίου είχε σχεδόν κατασταλεί. Η φλόγα της, όμως, παρέμεινε άσβεστη, καθώς η ήττα μετατράπηκε σε νίκη. Ένα νέο κύμα φιλελληνισμού αναδύθηκε μετά την αμαύρωση του Αγώνα, εξαιτίας του εμφύλιου σπαραγμού. Αυτό με τη σειρά του επηρέασε εμμέσως την ευρωπαϊκή διπλωματία για τα εθνικά δίκαια των Ελλήνων.
Πολλά έργα, ζωγραφικά, λογοτεχνικά και άλλα, απαθανάτισαν τη θυσία των Μεσολογγιτών. Ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός έγραψε την ημιτελή ποιητική του σύνθεση «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι»,
Το Μεσολόγγι απελευθερώθηκε στις 11 Μαϊου 1829. Το 1937 αναγνωρίστηκε ως «Ιερά Πόλις» και η Κυριακή των Βαΐων ορίστηκε ως επέτειος της εξόδου.
http://freehellasleptokaria.blogspot.gr/
 

Τα Δελφικά παραγγέλματα καί εμείς σήμερα.....

2014-04-06 23:43

Νεοελληνικοί συσχετισμοί 

 Δελφικών παραγγελμάτων

                                                                  

Τα Δελφικά παραγγέλματα (147 τον αριθμό) ήταν σύντομες ρήσεις προερχόμενες από τους 7 σοφούς της αρχαιότητας και ήταν χαραγμένα σε διάφορα σημεία στο ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς.

Σκοπός τους ήταν να εμπνεύσουν και να καθοδηγήσουν τον άνθρωπο, ώστε να πορευθεί στη ζωή του με ηθική και εντιμότητα και στις λίγες λέξεις τους είχαν συμπυκνώσει όλες τις αρετές και τα ευγενή αισθήματα.

————————————————————————————————–

Είναι ενδιαφέρον και επίκαιρο να κάνουμε έναν συσχετισμό – σχολιασμό με τα κρατούντα νεοελληνικά ήθη και έθιμα αυτοσαρκαζόμενοι, με σκωπτική διάθεση……………..και όχι μόνο.

————————————————————————————————-

Έπου θεώ (Ακολούθα τον Θεό)——————δύσκολο διότι η λέξη Θεός αποδίδεται σε οποιονδήποτε εκτός του ιδίου.

Νόμω πείθου (Να πειθαρχείς στο Νόμο) ——————–εφόσον σε εξυπηρετεί.

Θεούς σέβου (Να σέβεσαι τους θεούς) ——————–οι ύβρεις προς τα Θεία αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής διαλέκτου.

Γονείς αίδου (Να σέβεσαι τους γονείς σου) ——————–ο σεβασμός προς τους γονείς είναι “υποκειμενικός” (sic).

Ηττώ υπέρ δικαίου (Να καταβάλλεσαι για το δίκαιο) ——————–εφόσον σε συμφέρει.

Γνώθι μαθών (Γνώρισε αφού μάθεις) ——————–πλεονασμός….. είμαστε παντογνώστες.

Ακούσας νόει (Κατανόησε αφού ακούσεις)——————–πλεονασμός….είμαστε ευφυέστατοι.

Σαυτόν ίσθι (Γνώρισε τον εαυτό σου)——————–δεν απαιτείται……….το ζήτημα είναι να μας γνωρίσουν οι άλλοι (δημόσιες σχέσεις).

Εστίαν τίμα (Να τιμάς την εστία σου)——————–εφόσον διαθέτεις……ακόμα.

Άρχε σεαυτού (Να κυριαρχείς τον εαυτό σου)——————–καλύτερα να κυριαρχούμε στους άλλους.

Φίλους βοήθα (Να βοηθάς τους φίλους) ——————–ιδιαίτερα όταν πρόκειται να μας φανούν χρήσιμοι.

Θυμού κρατεί (Να συγκρατείς το θυμό σου) ——————–μάλλον οι σοφοί έπρεπε να το διατυπώσουν ως εξής “ενίοτε να είσαι ήρεμος”.

Όρκω μη χρω (Να μην ορκίζεσαι) ——————–ανεφάρμοστο………(πως θα γίνουμε πειστικοί;).

Φιλίαν αγάπα (Να αγαπάς τη φιλία) ——————–ιδιαίτερα όταν οι φίλοι μπορούν να φανούν χρήσιμοι (επανάληψη).

Παιδείας αντέχου (Να προσηλώνεσαι στην εκπαίδευσή σου) ————–εφόσον δύνασαι να την πληρώσεις.

Σοφίαν ζήτει (Να αναζητάς τη σοφία) ——————–μάλλον αναφέρεται στο όνομα.

Ψέγε μηδένα (Να μην κατηγορείς κανένα) ——————–προφανώς αγνοούσαν το δικηγορικό επάγγελμα.

Επαίνει αρετήν (Να επαινείς την αρετή) ——————–ασύμφορο η αρετή δεν αποδίδει υλικά αγαθά

Πράττε δίκαια (Να πράττεις δίκαια) ——————–ομοίως ασύμφορο οι δίκαιοι δεν ευημερούν.

Φίλοις ευνόει (Να ευνοείς τους φίλους) ——————–πάντοτε και παντού.

Εχθρούς αμύνου (Να προφυλάσσεσαι από τους εχθρούς) ——————–δεν είναι απαραίτητο εφόσον μπορεί να γίνουν φίλοι.

Ευγένειαν άσκει (Να είσαι ευγενής) ——————–άτοπο εφόσον το θράσος υπερισχύει.

Κακίας απέχου (Να απέχεις από την κακία) ——————–επίσης άτοπο καθότι οι καλοί δεν έχουν μέλλον.

Εύφημος ίσθι (Να έχεις καλή φήμη) ——————–δηλαδή καλές δημόσιες σχέσεις.

Άκουε πάντα (Να ακούς τα πάντα) ——————–ιδιαίτερα αυτά που σε συμφέρουν.

Μηδέν άγαν (Να μην υπερβάλλεις) ——————–δυστυχώς η απλότητα δεν τρέφει.

Χρόνου φείδου (Να μη σπαταλάς το χρόνο)————-και όμως υπάρχει άφθονος.

Ύβριν μίσει (Να μισείς την ύβρη)——————–όταν σε αφορά.

Ικέτας αίδου (Να σέβεσαι τους ικέτες)————-όταν ικετεύουν άλλους.

Υιούς παίδευε (Να εκπαιδεύεις τους γιους σου)————σε τι;

Έχων χαρίζου (Όταν έχεις, να χαρίζεις)————-ακριβώς……..όταν έχεις.

Δόλον φοβού (Να φοβάσαι το δόλο)————-και όχι τους δόλιους.

Ευλόγει πάντας (Να λες καλά λόγια για όλους)————-επανεμφάνιση των δημοσίων σχέσεων.

Φιλόσοφος γίνου (Να γίνεις φιλόσοφος)—————-εφόσον είναι προσοδοφόρο.

Όσια κρίνε (Να κρίνεις τα όσια)————-όταν δεν τα υβρίζεις.

Γνους πράττε (Να πράττεις με επίγνωση)———–μάλλον “να πράττεις βάσει συμφέροντος”.

Φόνου απέχου (Να μη φονεύεις)————-ουδέν σχόλιον.

Σοφοίς χρω (Να συναναστρέφεσαι με σοφούς)————εύκολο……καθότι “όλοι σοφοί”.

Ήθος δοκίμαζε (Να επιδοκιμάζεις το ήθος)————φανερά….διότι κρυφά το χλευάζουμε.

Υφορώ μηδένα (Να μην είσαι καχύποπτος)———–όλοι είμαστε άδολοι.

Τέχνη χρω (Να ασκείς την Τέχνη)—————δεν διευκρινίζεται ποία.

Ευεργεσίας τίμα (Να τιμάς τις ευεργεσίες)————αφού προηγουμένως έχεις φροντίσει να τις διαφημίσεις.

Φθόνει μηδενί (Να μη φθονείς κανένα)————μόνον αυτούς που έχουν περισσότερα.

Ελπίδα αίνει (Να δοξάζεις την ελπίδα)——-αφού την σκοτώσεις.

Διαβολήν μίσει (Να μισείς τη διαβολή)————–εφόσον δεν αποδίδει.

Δικαίως κτω. (Να αποκτάς δίκαια)————………..αγαθά;;;;;;

Αγαθούς τίμα (Να τιμάς τους αγαθούς)————-εύκολο….είναι ακίνδυνοι.

Αισχύνην σέβου (Να σέβεσαι την εντροπή)—————δεν κοστίζει.

Ευτυχίαν εύχου (Να εύχεσαι ευτυχία)———–εύκολο…….δεν κοστίζει.

Εργάσου κτητά (Να κοπιάζεις για πράγματα άξια κτήσης)———–εννοεί τα υλικά.

Έριν μίσει (Να μισείς την έριδα)——-όταν σε αφορά.

Όνειδος έχθαιρε (Να εχθρεύεσαι τον χλευασμό)———-επίσης όταν σε αφορά.

Γλώσσαν ίσχε (Συγκράτησε τη γλώσσα σου)——–όταν δεν σε συμφέρει.

Ύβριν αμύνου (Να προφυλάσσεσαι από την ύβρη)———-αρκεί να μην προφυλάσσονται οι άλλοι.

Κρίνε δίκαια (Κρίνε δίκαια)———-βάσει ιδιωτικού δικαίου.

Λέγε ειδώς (Να ομιλείς εφόσον γνωρίζεις)———-ως παντογνώστης.

Βίας μη έχου (Μην έχεις βία)————–προφανώς όταν αναπαύεσαι.

Ομίλει πράως (Να ομιλείς με πραότητα)———–όταν δεν κραυγάζεις.

Φιλοφρόνει πάσιν (Να είσαι φιλικός με όλους)———επανεμφάνιση των δημοσίων σχέσεων.

Γλώττης άρχε (Να ελέγχεις τη γλώσσα σου)———-εφόσον υπάρχει νους.

Σεαυτόν ευ ποίει (Να ευεργετείς τον εαυτό σου)———και μόνον αυτόν.

Ευπροσήγορος γίνου (Να είσαι ευπροσήγορος)———–όταν έχεις συμφέρον.

Αποκρίνου εν καιρώ (Να αποκρίνεσαι στον κατάλληλο καιρό)———ή να εκδικείσαι τον κατάλληλο καιρό.

Πόνει μετά δικαίου (Κοπίαζε δίκαια)———περιττό……τα αγαθά άνετα κτώνται.

Πράττε αμετανοήτως (Πράττε με σιγουριά)———ουδείς κίνδυνος υπάρχει, καθότι η ατιμωρησία βασιλεύει.

Αμαρτάνων μετανόει (Όταν σφάλλεις, να μετανοείς)——–άπαντες αλάθητοι.

Οφθαλμού κράττει (Να κυριαρχείς των οφθαλμών σου)———όταν είναι κλειστοί.

Βουλεύου χρήσιμα (Να σκέπτεσαι χρήσιμα)——–τυπογραφικό λάθος “να σκέπτεσαι τα χρήματα”.

Φιλίαν φύλασσε (Να φυλάττεις τη φιλία)———–όταν εξυπηρετεί τα συμφέροντα σου.

Ευγνώμων γίνου (Να είσαι ευγνώμων)———–στους αγνώμονες.

Ομόνοιαν δίωκε (Επεδίωκε την ομόνοια)———δεν εννοεί την πλατεία.

Άρρητα μη λέγε (Μην λες τα απόρρητα)———η περιβόητη Ελληνική εχεμύθεια.

Έχθρας διάλυε (Να διαλύεις τις έχθρες)———προκειμένου να δημιουργήσεις νέες.

Γήρας προσδέχου (Αποδέξου το γήρας)———οι αισθητικές επεμβάσεις διευκολύνουν την αποδοχή.

Επί ρώμη μη καυχώ (Μην καυχιέσαι για τη δύναμή σου)———δεν γίνεσαι δυνατότερος .

Ευφημίαν άσκει (Επεδίωκε καλή φήμη)———–ξανά δημόσιες σχέσεις.

Απέχθειαν φεύγε (Απέφευγε την απέχθεια)———προς τους δυνατούς.

Πλούτει δικαίως. (Να πλουτίζεις δίκαια)———-ανεφάρμοστο.

Κακίαν μίσει. (Να μισείς την κακία)———–δυσδιάκριτα τα όρια μίσους και αγάπης.

Μανθάνων μη κάμνε (Μην κουράζεσαι να μαθαίνεις)———–ειδικά νέους τρόπους πλουτισμού.

Ους τρέφεις αγάπα (Να αγαπάς αυτούς που τρέφεις)————εφόσον σου αποδίδουν.

Απόντι μη μάχου (Να μην μάχεσαι τον απόντα)———–είναι καλύτερα να τον διαβάλλεις.

Πρεσβύτερον αιδού (Να σέβεσαι τους μεγαλύτερους)———–στη σωματική διάπλαση.

Νεώτερον δίδασκε (Να διδάσκεις τους νεότερους)——–μόνον εφόσον δεν πρόκειται να σε ξεπεράσουν.

Πλούτω απόστει (Να αποστασιοποιείσαι από τον πλούτο)———εννοεί τον ψυχικό.

Σεαυτόν αιδού (Να σέβεσαι τον εαυτό σου)———περισσότερο από τους άλλους.

Μη άρχε υβρίζων (Να μην κυριαρχείς με αλαζονεία)——–μόνον σεμνά και ταπεινά.

Προγόνους στεφάνου (Να στεφανώνεις τους προγόνους σου)———αφού τους χλευάσεις.

Θνήσκε υπέρ πατρίδος (Να πεθαίνεις για την πατρίδα σου)———αφού προηγουμένως τη σκοτώσεις.

Επί νεκρώ μη γέλα (Μην περιγελάς τους νεκρούς)———μόνο να τους λοιδορείς.

Ατυχούντι συνάχθου (Να συμπάσχεις με το δυστυχή)————όταν σε βλέπουν.

Τύχη μη πίστευε (Μην πιστεύεις στην τύχη)————εξαιρούνται τα τυχερά παίγνια.

Τελεύτα άλυπος (Να πεθαίνεις χωρίς λύπη)———–και χωρίς ντροπή.

———————————————————————

Τυχόν ομοιότητα με σημερινές καταστάσεις, μόνο θλίψη μπορεί να προκαλεί……………..και όχι γέλιο………….

 

Προϊόντα: 371 - 380 από 383
<< 35 | 36 | 37 | 38 | 39 >>