Η άγνωστη ζωή του «χερ Σόιμπλε»

2015-02-28 11:15

Ο ισχυρός άνδρας της γερμανικής Ευρώπης, ο υπουργός Οικονομικών της Καγκελαρίου, Άνγκελα Μέρκελ, ο πολιτικός που τα τελευταία χρόνια στάζει καθημερινά χολή για την Ελλάδα, «ο αιώνια νούμερο δύο», όπως τον είχε χαρακτηρίσει τοSpiegel όταν έκλεινε τα 70, ο  κύριος Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Αρχίζοντας από το τέλος, ο Σόιμπλε είναι οπολιτικός με τις δύο ζωές.

Στη ζωή μέχρι το 1990, όταν σε ηλικία 48 χρονών, δέχεται κατά τη διάρκεια προεκλογικής ομιλίας του,δολοφονική επίθεση που του προκαλεί παράλυση από τη μέση και κάτω και στη ζωή μετά. 

Ο Σόιμπλε είναι 73 χρονών και δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο που να του δίνει μεγαλύτερη ευχαρίστηση από την άσκηση της εξουσίας.

Η παραίτηση και ο φύλακας - άγγελος

Παρότι τον Σεπτέμβριο του 2010, λέει στη Μέρκελ ότι θέλει να παραιτηθεί για λόγους υγείας -οι επιπλοκές μετά από δύο δεκαετίες στο αναπηρικό καροτσάκι τον υποχρέωναν σε τακτικές επισκέψεις στο νοσοκομείο και οι συστάσεις των γιατρών ήταν να μειώσει τους έντονους ρυθμούς- η Μέρκελ του προτείνει απλά, να πάρει ένα μήνα άδεια.

Στην ουσία, τον πιέζει να παραμείνει στο πλευρό της. Λίγους μήνες πριν, είχε νοσηλευθεί σε νοσοκομείο των Βρυξελλών όπου είχε μεταβεί για συνεδρίαση του Eurogroup εξαιτίας επιπλοκών παλαιότερης επέμβασης.

Όμως, αυτά αποτελούν παρελθόν. Ο Σόιμπλε συνεχίζει να εργάζεται 70 ώρες την εβδομάδα,ταξιδεύει συχνά, ενώ ο φύλακας - άγγελος της ζωής του, η επί 46 χρόνια σύζυγος του, Ίνγκεμποργκ, με την οποία έχει αποκτήσει τέσσερα παιδιά (τρεις κόρες και έναν γιο), φροντίζει ποιος θα είναι τόσο όσο πρέπει κοντά ή μακριά από τον αγαπημένο της, Βόλφγκανγκ.

Στην οικονομολόγο Ίνγκεμποργκ, με την οποία  γνωρίστηκαν στο πανεπιστήμιο, οφείλεται άλλωστε, η αποκατάσταση των σχέσεων του με την Μέρκελ.

«Ο αιώνια νούμερο δύο» και τα «μαύρα λεφτά»

Όλη του η ζωή περιστρέφεται γύρω από τα οικονομικά. Γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1942 στο Φράιμπουργκ. Γιος φοροτεχνικού, ο μεσαίος από τρία παιδιά,  Βόλφγκανγκ,  σπούδασε νομικά και οικονομικά, εργάστηκε ως δικηγόρος, αλλά και ως εφοριακός στη φορολογική διοίκηση του κρατιδίου της Βάδης - Βυρτεμβέργης.

Η καριέρα του στην πολιτική ξεκίνησε το 1961, με την ένταξή του σε ηλικία 19 ετών, στην Junge Union, τη νεολαία της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης. Εκλέγεται πρώτη φορά βουλευτής σε ηλικία 30 ετών.

Μέντορας του είναι ο Χέλμουτ Κολ. Γίνεται το δεξί χέρι του «καγκελάριου της ένωσης» και από τους βασικούς διαπραγματευτές της συμφωνίας που ένωσε ειρηνικά Δυτική και Ανατολική Γερμανία και διάδοχος του Κολ.

Όμως ο Κολ χάνει την εξουσία το 1998, αφού ο δρόμος προς την Καγκελαρία σκοντάφτει σε ένα σκάνδαλο με χορηγίες στο CDU. Ο Σόιμπλε βρίσκεται στο επίκεντρο για μια επιταγή 100.000 γερμανικών μάρκων.

Το «γέρικο άλογο του πολέμου»

Η Άνγκελα Μέρκελ –που βρίσκεται ήδη στη ζωή του- είχε εργαστεί συστηματικά για την απομάκρυνση του Κολ.

Ένα άρθρο της στη Frankfurter Allgemeine Zeitung, στο οποίο παροτρύνει το κόμμα της να απαλλαγεί από το «γέρικο άλογο του πολέμου», τον Κολ, «χτυπάει σαν τσουνάμι» την πολιτική ζωή της Γερμανίας, όπως έγραφε το Reuters.

Ο Κολ αδυνατεί να πιστέψει ότι, η νεαρή προστατευομένη του, έδωσε το άρθρο στη δημοσιότητα χωρίς την έγκριση του «αφεντικού» της, Σόιμπλε.

Τον Φεβρουάριο του 2000 ο Σόιμπλε παραιτείται από την προεδρία και η Μέρκελ αναλαμβάνει το «τιμόνι».

Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Σόιμπλε αποτυγχάνει και σε έναν άλλο μεγάλο στόχο του, να γίνει ομοσπονδιακός πρόεδρος. Το κόμμα των Φιλελευθέρων αρνείται την υποψηφιότητά του.

Η σχέση με τον Κολ αποτελεί παρελθόν, για την ακρίβεια, η σχέση δεν αποκαταστάθηκε ποτέ.

Όσο για τη Μέρκελ, ο Σόιμπλε έτρεφε «βαθιά μνησικακία» το 2004 για την Άνγκελα Μέρκελ, σύμφωνα με τον δημοσιογράφο του Stern και βιογράφο του, Χανς Πέτερ Στις.

Η ίδια, πάντως, εκπλήσσοντας τους πάντες, του δίνει το 2005 το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Εσωτερικών.

Η γνωριμία με την Άνγκελα Μέρκελ

Στο βιβλίο με τίτλο «My Way» (κυκλοφόρησε το 2004 με συνεντεύξεις της Μέρκελ), η Καγκελάριος διαβεβαιώνει ότι, ο Σόιμπλε δεν γνώριζε για εκείνο το άρθρο…

Πριν μερικά χρόνια, ο Σόιμπλε έλεγε ότισυνεργάζονται καλά, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο, ότι οι δυό τους δεν είναι φίλοι.

Η περίεργη, πολύπλοκη σχέση γυρίζει αρκετά πίσω στον χρόνο.

Γνωρίστηκαν λίγους μήνες μετά την πτώση του Τείχους, το 1989. Εκείνος, ως διάδοχος του Χέλμουτ Κολ και τότε, ένας από τους πλέον φερέλπιδες πολιτικούς της γενιάς του, εκείνη, μία ντροπαλή 35άρα από την «άλλη πλευρά» του Τείχους,εκπρόσωπος Τύπου του Λοτάρ ντε Μεζιέρ, του μοναδικού δημοκρατικού εκλεγμένου πρωθυπουργού της Ανατολικής Γερμανίας και πρωτεργάτη της ένωσης των δύο Γερμανιών.

Είναι η αρχή της τελευταίας δεκαετίας του 20ού αιώνα, η Γερμανία δείχνει να έχει τελειώσει με το σκοτεινό παρελθόν, τους δύο Παγκοσμίους Πολέμους, τους ναζί, την ένωση των δύο Γερμανιών, τον Ψυχρό Πόλεμο.

Είναι η αυγή μίας νέας εποχής - για όλους.

Η απόπειρα δολοφονίας

Τον Οκτώβριο του 1990, ο Σόιμπλε μιλούσε στο Όπεναου, στον Μέλανα Δρυμό, κοντά στα σύνορα με τη Γαλλία. Μεταξύ του ακροατηρίου ήταν και ο ψυχικά διαταραγμένος Ντίτερ Κάουφμαν.

Με το τέλος της προεκλογικής ομιλίας, ο Κάουφμαν βγάζει ένα 38άρι περίστροφο και πυροβολεί τρεις φορές προς το μέρος του Σόιμπλε. Δύο από τις σφαίρες τον πετυχαίνουν, η μία στη δεξιά παρειά, η άλλη στη σπονδυλική στήλη. Η τρίτη σφαίρα τραυμάτισε έναν από τους σωματοφύλακές του. Ο δημοσιογράφος και φίλος του Χανς Πέτερ Σιτς, που ήταν παρών, θυμάται: «Αρχικά νόμιζα ότι έσκασαν δύο μπαλόνια, που ήταν άφθονα στην αίθουσα, μέχρις ότου είδα τον Σόιμπλε να σωριάζεται δίπλα μου και να ψελλίζει ‘δεν αισθάνομαι τα πόδια μου’».

Οι γιατροί έδωσαν μάχη. Το δεύτερο 24ωρο ο Σόιμπλε ζήτησε από τη γυναίκα του να του διαβάσει τις εφημερίδες. Κι ενώ μετά βίας μπορούσε να μιλήσει, άρχισε να υπαγορεύει κείμενα στους συνεργάτες του για ένα βιβλίο που συνέγραφε τότε για τη γερμανική ενοποίηση.

Προσωπικά

Η μοναδική φορά που η Ίνγκεμποργκ επέμεινε και ζήτησε από τον άνδρα της να εγκαταλείψει την πολιτική, ήταν εκείνη τη χρονιά.

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έζησε, αλλά ήταν πιαπαραπληγικός. Δεν μπορούσε πλέον να παίζει τένις και ποδόσφαιρο, ούτε να κάνει σκι, τρία σπορ που αγαπούσε.

Είναι μοναχικός άνθρωπος, λένε άνθρωποι του στενού κύκλου του. Έχει λίγους φίλους. Όμως, κυρίως μετά την απόπειρα δολοφονίας και την παράλυση, η σχέση του με την οικογένεια ενδυναμώθηκε.

Τηλεφωνεί στις κόρες του πολλές φορές την εβδομάδα, λένε οι συνεργάτες του και συζητά μαζί τους πολλά. Κι αυτό τον κάνει, εκείνη τη στιγμή, ηπιότερο…

Tips

·         Υποστήριξε τον πόλεμο κατά του Ιράκ το 2003.

·         Υποστηρίζει σταθερά τον ρόλο του στρατοπέδου Γκουαντάναμο.

·         Σε συνέντευξη του στο Spiegel, το 2007, υπό την ιδιότητα τότε του υπουργού Εσωτερικών, είχε μιλήσει για προληπτική σύλληψη υπόπτων για θέματα τρομοκρατίας, χρησιμοποίηση του γερμανικού στρατού για επιχειρήσεις τήρησης της τάξης στο εσωτερικό της χώρας, συστηματική παρακολούθηση του internet,υποκλοπές e-mail από κυβερνητικές υπηρεσίες, και δολοφονίες (targeted killings) τρομοκρατών από τις αρχές ασφαλείας.

·         Ο πρώην ηγέτης των Σοσιαλδημοκρατών στη Γερμανία (SPD) Χανς-Γιόχεν Βόγκελ είχε δηλώσει ότι η απόπειρα δολοφονίας έκανε τον Σόιμπλε«σκληρό άνθρωπο». Ο χαρακτηρισμός ενόχλησε τον Σόιμπλε, όμως, όπως έγραφε το Spiegel σε αφιέρωμά του το 2012, το συμπέρασμα είναι κοντά σε αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα.

·         Ασχολείται ενεργά με το αναπηρικό κίνημα. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Παραπληγικών Γερμανίας (DSQ) και του Διεθνούς Ερευνητικού Ινστιτούτου για τις παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, που εδρεύει στη Ζυρίχη.

Έχει πει

·         «Έμαθα ότι ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει και να τα βγάλει πέρα με δεδομένα, τα οποία δεν φανταζόταν παλιότερα. Έχουμε την ικανότητα να προσαρμοζόμαστε» (δύο δεκαετίες μετά την παράλυση)

·         «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είμαι ένας αφοσιωμένος άνθρωπος. Δεν είμαι ωστόσο ιδιαίτερα εύκολος. Στην ηλικία που βρίσκομαι δεν είναι εύκολο να με κάνεις ό,τι θέλεις» (όταν το 2009, η Άνγκελα Μέρκελ του πρότεινε να αναλάβει το Υπουργείο Οικονομικών).

·         «Aφήστε τις υπεκφυγές, και οι δύο προερχόμαστε από την περιοχή της Βάδης και εκείξέρετε πολύ καλά πώς λέμε κάποιον σε αναπηρική καρέκλα» (μιλώντας με τον Χανς Πέτερ Στις, επτά χρόνια μετά τη δολοφονική επίθεση, όταν ο δημοσιογράφος διερευνούσε εάν ο Σόιμπλε θα διεκδικούσε την καγκελαρία. «Κόμπιαζα να μιλήσω» θυμάται ο Στις. «Ήθελα να αποφύγω την λέξη ‘σακάτης’». Ο Σόιμπλε τον έβγαλε από τη δύσκολη θέση).

·         «Παρέμεινα ο ίδιος, απαίσιος άνθρωπος»(λέει με αυτοσαρκασμό αναφερόμενος στο πόσο άλλαξε η ζωή του μετά από την απόπειρα δολοφονίας).